Aishiteru Yo Novels & Stories

sagot ko. Masarap ang pagkain na inihain ni Aleng Rosa. Tinolang manok daw iyon at pinainit lang niya. Napaisip ako na ganito pala ang buhay ni Iresh. So simple but peaceful. Yung pag-uwi mo, ma rerelax ang boung kalamnan mo. “Thank you,” sabi niya sa akin nang ihatid niya ako sa labas. “ No worries and I'm sorry.”

Harachi ang matinding emosyon at tuluyan ng pumatak ang kanyang mga luha. Musume ga jibun o taisetsu ni shite mamotte kureru dansei no tokoro ni iku koto o ureshiku omoimasu. Watashi no yuiitsu no onegai wa, watashi no kodomo ni taisuru ai ijō ni kanojo o aishite kudasai. `Arigatō gozaimas!” (I am happy that my daughter is going to a man who will cherish and protect her. My only request is that you please love her more than you love my child. "thank you!) Ito ang madamdaming pahayag ni Mr. Harachi na siyang pumukaw sa puso ni Misaki, kaya maging siya ay lumuluha na rin.

Kabanata 29: "Bakit hindi mo makita Aia? Tanga ka ba?! Bakit ba pilit mo akong pinagtutulakan sa iba gayong ikaw ang gusto kong makasama? I like you Aishia Coleen... And I'm willing to do everything, just for you... so please, huwag mo na akong ipagtulakan sa iba dahil ikaw lang ang gusto ko at wala nang iba." Aniya na ikinanginig ng kamay ko.

, nakangiting tugon niya. "Opo ate!!! Yes!!!", masayang sambit ni Aises at lumundag-lundag pa ito na parang bata kaya nahawa na rin siya sa excitement nito. Pagkatapos tumabi ulit ito sa kanya at muli siyang niyakap. "Thank you ate!" *******

"It's called Sithyathum, the most unique and mesmerizing kind. Sa umaga, mukhang malumbay ngunit sa paglubog ng araw, it will suddenly bloom into a captivating one. Isa sa nagbibigay liwanag sa gabi." Hindi agad ako nakapagsalita dahil may dinugtong pa sya. "For me, you're like Sithyathum. When I look at you, Aya... you stood out, glamorous in the darkness." aniya at ngumiti ng malapad sa akin. My heart melt as I looked at him after all the flattering words he just said. And suddenly, an idea popped up to my mind. "Then Jiro, can you call me Aya Sithya?"

"Kung gayon, patutunayan ko kung ako'y bumobola o hindi." Ipinilig ni Ruby ang kanyang katawan at nagtama ang kanilang mga paningin ni Aishe, "talagang napakatapang mo!" "Matapang po ako dahil hindi naman kayo kasindak-sindak ng ipinapakita ninyo." Ngumiti nang malambot si Aishe na parang isang ina, uminit ang puso ni Ruby dahil pakiramdam niya ay nakikipag-usap siya sa kanyang ina.

Her eyes smile. "Yes, you came, Mae." He force himself to smile, sinikap niyang kumalma at hindi mataranta. "Mr. Chin?" Umungol siya bilang sagot. "Aishiteruyo, Chin-san (I love you, Mr. Chin)," Mae confessed, her beautiful face crumpled in pain. Her gray eyes shine in tears. Gusto niyang hapitin ang dalaga ng yakap at huwag ng pakawalan pa.

"Thank you for everything, Aisha." "No worries! Bukas ang huling araw ng pag-eensayo. Kitang-kita naman ng mga mata ko kung gaano ka kagaling kayat hindi na 'to matatagalan pa," "Can I treat you after this?" "Oo naman!" ***

Kung diyan siya masaya, support na lang ako. "Oh my goodness! Naku insan! Ang pogi niya. Nasaan na kaya 'yon? Kilala mo ba, insan? Hindi niya kasi ako pinapansin kahit tinatanong ko kung anong name niya. Choosy pa siya, sa ganda kong 'to ako na ang lumalapit sa kaniya. Iyong palay na mismo ang lumalapit sa manok, pero wala siyang pakialam," sabi niya at saka maarteng hinawi ang kaniyang buhok. Narinig ko naman ang pagtawa ni Aisie.

saway ko sa kanya pero lalo lang lumakas ang tawa niya. “*Aishiteiru [I love you].” It was brief and simple, but those words brought me to tears in an instant. I could never match Chihiro’s sincerity in everything. We ended up doing it… multiple times. Para akong binugbog pagkatapos but Chihiro looked so content kaya nalagay na rin sa payapa ang kalooban ko. It would be nice to remain this peaceful always. But, tomorrow would be another day and that means another challenge for us to face.