Novel & Cerita Aj Rafael Song

ganting tugon ni Rada na biglang umilap ang mga mata. Si Rafael naman ay bahagyang kumunot ang noo pagkarinig sa isinagot ng dalaga sa matandang lalaki. Ngunit piniling magsawalang kibo. Pagkatapos ng ilang minuto ay binalingan nito si Mang Kanor. "Magandang gabi po itay Kanor," marahan at puno ng paggalang na bati ni Rafael sa matanda. Sabay abot sa kamay nito at nagmano.

Napatayo siya nang makita ako at napatitig sa mukha ko ng ilang segundo. "Do I look pretty tonight?" kunwari ay nang-aakit na nginitian ko siya at pagkatapos ay kinindatan. Muntik na akong matawa nang bahagyang umawang ang kanyang nakatikom na mga labi na muli ring itinikom nang makita ang nakangisi kong mukha. "Don't fall in love with me. You will only cry," naisipan ko siyang biruin dahil alam kong maiinis siya sa mga ganitong klaseng biro. Ewan kung bakit ngunit natutuwa akong makita siyang nanggigigil sa inis sa akin. "Dream on!" mabilis na sagot ni Rafael bago nagpatiunang lumabas ng bahay.

" Jazer... kakain pa tayo 'wag ka muna matulog " Umiiyak parin na sambit ni Iyesha. Naibaling ko ang tingin sa mga kalaban nang mapansin kong tumigil na ang barilan. Doon ay na'kita ko ang nakabulagta na katawan ni Mr. Rafael kasama ng mga taohan niya. " Jazer " Napatingin ako sa isang lalaki na sumambit sa pangalan ko bago paman ako tuluyang nawalan nang malay.

And Rafael— Was lounging in a sun chair, shirtless, drink in hand, when the SUV pulled in. Ang gago. “Well, well, well,” Rafael stood, spreading his arms like a performer greeting an audience. “If it isn’t the bastard prince himself. What brings you here? Short on cash again?” Rainne stepped out, jaw tight. “Careful with the name-calling,” he said. “Might bite you in the ass soon.” Rafael’s smirk widened. “Oooh, the addict grew some teeth. What are you gonna do, sing me to death?”

Nanatiling marikit at kahanga-hanga ang soprano nitong boses. Puno ng emosyon ang kaniyang mga mata habang kinakanta iyon. Ang maganda niyang mukha ay tila nagliliwanag sa madilim at maliit na entablado. Nang matapos niya ang kanta, agad na pumalakpak si Rafael at nagtaas ng wine glass. Puno ng paghanga ang mga mata nito sa magaling at magandang kapatid. “You’re still good at it, huh?” Lumapit si Rafael at ibinigay sa kaniya ang isa pang wineglass na tinanggap niya naman.

Rafael: 20 million muna. Reid: Fuck you, Raf! Rafael: Love you too, brother. Ravi: Eww. Rafael: Love you too, Ravi. Riley: Paano naman ako? Rafael: Love yourself, Riley. Yuri: HAHAHAHAHAHAHA Emman: The Eff—Rafael! HAHAHA Yohan: Mapiling kuya si Rafael. Si Riley lang hindi mahal. Riley: Edi fuck you all. At least mahal ako ni Zoe!

Natatawa pang tanong ni Rafael. Nahihiya naman siyang tumango. Ang isang basong alak na ininom niya kanina ay nasundan pa ng isa hanggang sa hindi na niya mabilang kung ilan. Nagsimula narin siyang makaramdam ng hilo pero gumaan naman ang mabigat niyang kalooban. "You want to dance?" Bulong ni Rafael sa kanyang tenga. Bahagya pa siyang napahagikgik dahil nakikiliti siya. "H-hindi ako marunong...sumayaw," pabulong din niyang sabi.

Muling nagtawanan ang mga tao sa sinabi ni Rafael. “Pero kahit na ganoon, nagpapasalamat ako dahil hindi tayo natibag ng mga pagsubok na iyon, bagkus tayo ay lalong pinatatag. Pangako, ikaw lang at ang mga magiging anak natin ang pakamamahalin ko habambuhay. Isuot mo ang singsing na ito bilang tanda ng aking pag-ibig at katapatan.” Isinuot na ni Rafael ang singsing sa kaniya.

Gusot ang buhok, pulang-pula ang labi, at nanginginig ang mga kamay sa inis. “Binenta ko lahat,” singhal niya. “Mga alahas ko, mga bag ko. Lahat ng pinaghirapan ko! Para lang makalaya ka!” Kakalabas lang ni Rafael sa kulungan matapos makapagpiyansa. Maayos ang suot niya, parang walang bakas ng pinagdaanan, pero sa mga mata niya ay may kakaibang kislap… hindi pagsisisi, kundi pagkalkula.

tanong nito, diretso wala pa ring emosyon sa mukha nito. Napahigpit ang hawak ni Ara sa kanyang bag. “Oo,” sagot niya. Muling bumalot ang katahimikan. Hanggang sa biglang nagsalita si Rafael mas mababa ang boses, mas malamig. “Mahal mo pa ba siya?” Nanlaki ang mata ni Ara. Agad siyang napalingon sa asawa. “H-hindi,” mabilis niyang sagot.