Ako Ay Pilipino Tula Novels & Stories

It’s his daughter that waiting for me right now. “Let’s eat dinner first. I’m already hungry,” aniya. Tila pinal na ang desisyon at walang balak na sundin ako na umuwi nang maaga. Masamang tingin ang ibinigay ko sa kaniya. “Uuwi na ako,” seryoso kong sambit. “Let’s go home to the Philippines then… Uwi ka na sa akin…” He’s still so damn attractive when he speaks Tagalog.

Ito ay napapalamutian ng brilyante at esmeralda. Si Francisco ay pinapurihan sa isa sa pinakasikat na dyaryo. Ang katangi-tanging Pilipinong-Kastila!Ang dakilang pilantropo! Ang henyo! at mayamang negosyante! Ang hindi maaaring tularan! Ang namumukod tanging binata! at marami pang iba.

Erica Wala ng ibang tao ang nasa paligid, kami na lamang dalawa ni Pearl ang naiwan sa pool. Solo na namin ang isa't isa. Wala na si kuyang nagtutugtog ng romantic music, wala ng mga waiter ang naghihintay na matapos kami sa pagkain.

And sometimes people come into our lives just to teach us how to let go. --- Ngayong araw ang flight ko pabalik ng Pilipinas. Hindi na rin sana at dapat kailangan pa na magpakita ako kay Cara, pero nag desisyon parin ako na kahit sandali ay masilayan ko ang kanyang mukha. Nakipagkita ako rito bago pa man ako tuluyang pumunta ng airport.

Alyanna's Point Of View "Biglaan yata?" Takang tanong ko kay Tina. Hindi naman sa ayaw ko umuwi ng Pilipinas pero may pasok pa sa eskwelahan ang mga bata habang ako kahit papaano ay may maayos na trabaho. "I don't know either. Tumawag ka na lang kapag naka-uwi ka rito sa bahay, Aly. I'll drop the call na." She uttered then cut the line.

Tahimik na napabuntong-hininga si Rhylle. Napakatigas talaga ng ulo ng babaeng ito. Maya-maya... May naisip siyang paraan. "Hatiin natin." Napakurap si Tina. "Huh?" "Sa kama." "Maglalagay tayo ng maraming unan sa gitna." "Tapos..." "Hindi tatawid." Nanlaki ang mata ni Tina. "Ay..." "Parang..." "...China at Pilipinas?"

"Mamaril ka ng paniki. Kapag nagawa mo iyon, bati na tayo." "W-Wait. Where can I find the bat?" "Sa Pilipinas. See you there," nakangising saad ko rito. Hindi ko na hinintay ang isang buwan. Umuwi na agad ako sa Pilipinas. Sinabi ko rin kay Tyra na mauna na ako sa kan'ya. Hindi na rin ako nagpaalam kay Tyler. Kung mahal niya nga talaga ako, eh 'di sundan niya rin ako dito.

“Kumakain ka ba sa karinderya?” Tiningnan niya ang kainan sa hindi kalayuan saka ako muling nilingon. Mahina pa siyang natawa. “Pilipino ako, bunso. Marunong akong kumain sa mga ganiyang kainan saka hindi naman ako sosyalin na tao.”

sagot pa ni Richmond. "Well, toxic filipino culture talaga." "Masyadong makaluma mag isip ang mga pinoy, kahit talamak naman dito ang mga artistang may anak kung kani kaninong lalaki." "Sinabi mo pa. Kaya nga ayokong maging artista dito."

Puta! Ayan, Azura. Nagtampo yun naku! Napangiwi ako at hindi ko alam kung maging masaya ba ako dahil heto na nasa concert na nga ako or kabahan dahil nawala kasama ko. Putangina naman! "This is our first time here in the Philippines. And wow, you're all amazing. Thank you so much. Wow! I love your energy."