Ako Ay Pilipino Tula นิยาย & เรื่องราว

sabi ni Kuya Phillip. “Balak ko pa namang umuwi na ng Pilipinas at dyan na ako titira for good” sabi ko kay Kuya Phillip. “”Pero kung ipipilit ni Mama ang arranged marriage na iyan, baka hindi na ako umuwi dyan at dito na lang ako sa States.”

"Ha? Bakit hindi mo tinuturuan ng Tagalog ang apo ko, Chaeus?" "Tinuturuan ko po Tito, kaso nahihirapan po siya." "Mag-hire ka ng tutor. Hindi pwede na english lang ang alam niya lalo at may dugo siyang Pilipino!" Sa loob ng isang taong hiniling ni Tito ay madalas ang naging pag-uwi namin ng bansa. Twice a month ay narito kami. Ginawa na naming kanto ang Pilipinas ng New Jersey. Bagay na pabor sa akin dahil madalas kong makita si Hilary kahit pa sa malayuan lamang. Iyon nga lang ni minsan ay hindi naman kami pinapunta ni Tito sa mansion.

Mabilis kong iniling ang ulo at nag-isip kung anong magandang gawing trip kapag nakawala na ako sa mga mata ni emp. ... [Dillie's PoV] "Ano ang buong pangalan ni Kapitan Tiago?" Agad na isinulat ko sa 1/2 lengthwise kong papel ang sagot. It was Angielyn, our Filipino teacher, who suddenly conducted a surprise quiz for everyone. Swerte pa nga ng mga 3-3 dahil mukhang naaral na nila ang libro ni Rizal na Noli Me Tangere dahil kahit mukhang nagulat sila dahil sa surprise quiz nga naman, may naisasagot sila.

Sandali, mas lalo lang sumakit yung ulo ko. "Pilipinas po ba ang tawag sa bansang 'to?" I asked them again. Muli nila akong tiningnan na parang natatangahan na talaga sa'kin, but instead na umiwas ng tingin ay tumitig lang ako sa kanila.

"Papatulan mo talaga iyon? Sigurado ka?" I close my eyes tightly and sighed. Lahat sila ay ganoon ang nagiging tanong sa akin. Hindi ko alam kung paano nila nasasabi iyon sa isang tao. Iyon tayong mga Pilipino, e, panay ang buka ng bibig kahit hindi pinagiisipan ang mga sinasabi, kahit walang katuturan at alam na makakasakit ng tao.

Kaya maswerte talaga ako kay kuya, nakakalungkot nga lang, mas guwapo ako sa kaniya, sorry siya. "Basahin mo na 'yan, kung wala ka namang gagawin right now." "Ayyy! Nakakatamad naman basahin! Pwede naman pst! hoy! 'yung mga itawag ko sa kanila," Hindi ba ganiyan naman 'yung ibang Pilipino? sa akin nga isang matanda tinawag akong gago, e, hindi ba mas masaklap 'yon?

Pilipinas 1942 Palitan ang putok ng mga baril sa isang lungsod ng bansang Pilipinas. Naglalaban ang mga Pilipino at ang dayuhan. Pinaglalaban ng mga Pilipino ang bansang Pilipinas mula sa pagsakop ng dayuhan.

Kilala ko si Tiyo dahil madalas siyang isalaysay nina Ina at Ama samin ni Annie. "Si Andres Bonifacio ay isang Pilipinong makabayan at rebolusyonaryo na binansagan na "Ama ng Kagitingan" siya ang nagtatag lumaon naging Supremo ng Kilusang Katipunan na naglayong makamtan ang kasarinlan ng Pilipinas mula sa Espanya at nagpasimula ng Himagsikang Pilipino.." saglit akong tumigil at nakita kong lahat sila ay nasa akin ang atensyon. Kaya muli akong nagpatuloy "..kinikilala rin siya ng ilang mga dalubhasa sa kanya bilang unang Pangulo ng Pilipinas, subalit hindi siya opisyal na kinilala." pagtatapos ko at nagbigay galang pa sa kanilang lahat dahil yumuko ako at tsaka ngumiti sakanilang lahat.

SHAINA "O, sige. Hindi ko sasabihin sa kanya kung nasaan ka man ngayon, Shaina. 'Wag kang mag-alala dahil kahit pilitin niya ako ay hindi ko sasabihin sa kanya kung nasaan ka man nga ngayon," sabi ni Tita Delia sa akin. "Ako na na ang bahala dito sa Maynila. Mag-iingat na lang kayo d'yan ng mama mo."

Ang laki na nang kaniyang ipinayat mula nang umalis kami ng Apolinus. “Pero kung naaalala mo, ay hindi natin nalaman kung saang koral nanggaling ang mga iyon, kahit pa ipahanap ito ni ina.” “Mmm...” sagot ni Aurelio. “Naisip ko nga na mukhang sa ibang mundo nanggaling ang mga baboy... lalo na at kakaiba ang mga marka nila sa katawan na asul na tinta...”