Ako Ay Pilipino Tula 소설 & 이야기

I mean me, can kill me. "I'm Turkish, Argentinian, Spanish, and American." sagot nito sa tanong ko. "Walang dugong, Pinoy. At nag aaral pa ako ng wikang pilipino. Nakakaintindi ng marami, pero kunti lang ang nasasalita ko. Sa mga familiar na words lang, ganun." Napa-ah, na lang ako. Kaya pala slang, walang dugong Pinoy. "You? Half ka ba?"

Halos isang araw ang biyahe papunta rito! Saglit na kumilos ang ulo niya. Hindi kaya, ibang bansa ang pinanggalingan nito? Hindi Pilipinas? “What? Papapasukin mo ba ako, o hindi?” untag nito sa kan’ya. “Ha?” aniyang parang tanga. Napapilig siya ng ulo. “Pasok nga pala,” aniyang napahawak pa ng sintido.

Baka ayaw rin niya! "No. I just learned that you're from the Philippines and I know, Jollibee is a popular dish so I asked my crew to prepare one for you," pagki-kwento niya kaya napaawang ang labi ko. Hindi ko inakalang gagawin niya iyon para sa akin!

Malayang malaya sila habang ako na pilit pinalaya ang sarili pero paulit ulit din akong kinukulong. "uuwi ng pilipinas?" tanong ng katabe ko. Hindi ko ito sumagot dahil alam na nito ang sumagot. Kaya nga ako nakasakay sa airplane ng pilipinas kase pauwi na ako. Sumandal lang ako saka ako pumikit at hindi pinansin ang katabe ko.

Alam na alam naming lahat na kami ang totoong may-ari nf Filipinas, alam ito ng mga kapwa kong Pilipino. Kinuyum ko ang aking mga kamao habang tinitignan ang nakakasuka niyang mukha. At nagpatuloy pa talaga siyang magsalita, "Es cierto, los indios son inútiles y tontos," (Totoo naman ah, inutil at bulok ang mga indiyo) sabi nito habang nakangisi.

“W-What?” “Bakit? May problema ba sweetheart? Gusto ko na talagang umuwi lalo na at doon naman talaga tayo nakatira. Ayoko na dito sa Pilipinas, at isa pa nalaman ko mula sa tauhan natin na nasa Pilipinas na ang taksil kong anak at asawa niya.”

Chapter 1 Philippines 1930 NAPANGANGA SILANG apat sa kagandahan ng Time Gold Resort at sa kagandahan ng dagat rito sa El Nido Palawan. Ang bascuit archipelago ng bansang Pilipinas. Blue na blue iyon na siyang paboritong kulay ni Asula. Ngayon lang siya nakapunta sa ganitong lugar at nakakita ng ganitong tanawin.

CHAPTER 103 Yaya Lingling and the Billionaire's twin “Sorry Miss Dela Paz. Ang sarap mo palang kasama kaya hindi ko mapigilan na magkwento at magsabi ng kung ano-ano. Ang tagal kasi umuwi ng asawa ko kaya siguro ito ako at bored na bored sa bansang ito. Kung hindi lang ako wanted sa Pilipinas."

"MAY ganitong lugar pa pala sa Pilipinas?” “Kung gusto mo nang umuwi at mag-bathtub, feel free to go home. At saan kaba nakatirang abnoy ka? Likas sa yaman ang Pilipinas.” “Seneryoso mo naman kaagad. Ouch!” Napamura si Raziel nang tumama sa mukha niya ang sanga ng punong kahoy.

NAPANGITI SI THEA nang makababa ng eroplano. Napapikit siya at lumanghap ng hangin. Polluted, pero nakakamiss ang ganitong amoy ng Pilipinas. Only in the Philippines. Napatingin siya sa mga kasabayan sa arrival area. May kaniya-kan'yang sundo ang mga ito. Napangiti siya ng mapakla. Siya, hangin lang yata ang yumakap sa kan'ya para salubungin at i-welcome back siya.