Alab Ng Puso の小説・ストーリー

Ngayong delikado na, sipain mo lang si Esteban, at huwag na nating pag-usapan ang tungkol sa pagsipa, kahit na siya ay nagmamalasakit pa rin sa pera ni Esteban! Sinasabing ang puso ng isang babae ay parang ahas at alakdan. Noong nakaraan, akala lang ni Alberto na si Isabel ay isang makikitid at makasarili na tao, ngunit ngayon tila ang kanyang kalupitan ay higit pa sa isang ahas at isang alakdan! "Nababaliw ka na ba? Sa mga sandaling ito, gusto mo talagang maghiwalay sila,” sabi ni Alberto habang nagngangalit ang mga ngipin.

Hindi ko akalain na ito ang pinakamasakit na tuldok na isusulat sa atin ng tadhana, ang tuldok na siya pa lang tatapos sa lahat ng saya. Ngunit kung nasaan ka man ngayon nais kong malaman mo mananatiling ikaw ang ititibok nitong puso ko umabot man ako sa dulo ng walang hanggan, ikaw lang ang mamahalin ko ng ganito," luhaan kong sambit. "YOU ARE ALWAYS BE MY BELOVED, CORAZON." —Wakas—

May pagkakaiba na man siguro iyon hindi ba? Puno ng kasinungalingan at pagtataksil ang nangyayari sa akin. Karma ko na siguro ito dahil ako mismo ay nagtatago sa likod ng isang maskara. Nawa'y tulungan ako ng Diyos upang itama ang aking mga mali at tulungan niya rin kaming mahanap ang aking itay dahil kami na lamang dalawa ang naiwan sa mundong ito. Nagsimulang sumikip ang aking dibdib dahil ngayon ko lamang nabatid na wala na pala talaga ang aking inay. Pumasok sa aking isipan ang sinabi ni Manuelo kanina, "Sabi nila na ang mga taong hindi lumuluha kahit nasasaktan ay marahil ang puso nila mismo ang umiiya."

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

I LOVE YOU Dahlia's Pov Pabilis ng pabilis ang tibok ng puso ko habang palapit kami sa kotse. Hinanda ko na ang sarili sa suntok at sipa niya. "Love I know you're mad b- "GET INSIDE!"

POV Prudence Georgina Chapman Ang puso ko ay tila babagsak sa dibdib sa tuwing masyado kaming lumalapit. Ramdam ko ang init ng kanyang katawan sa likod ng braso ko, at ang bawat haplos niya ay nag-iiwan ng bakas na parang apoy sa balat ko. Naisip ko—ang lalaking minsang nagwasak sa puso ko, ngayon ay narito muli, nag-aalok ng init na hindi ko alam kung handa akong tanggapin. Ngunit kahit may takot, may pagnanasa rin, at mas pinili kong manatili sa sandaling iyon.

Jez Ganda Sabihin mo na ang totoo kung ayaw mong sa iba pa niya malaman. Mas lalo pang bumilis ang tibok ng puso ko tila ang ingay sa paligid ko ay naglahok-lahok. Nakabibingi. Nakalilito Mariin akong pumikit para kalmahin ang sarili ko. "Kaoree, apo?" Inalalayan ako ni Lolita sa pag-upo. Ngayon ay nangining ang kamay ko pati ang aking tuhod. Sa tagiliran ng mga mata ko ay nakita kong palapit si Latrelle.

Ang mga pisngi nila ay namumula na dahil sa alak na nainom. Kumuha si Mavis nang bagong bote ng alak at sinalinan ang mga baso at inabot sa dalawa ang mga wine glass ng mga ito na bago niya lang sinalinan ng alak. They raised their glass and swayed their hips as they sang the next line of corazon sin cara of Royce together. "Y el corazón no tiene cara, Y te prometo que lo nuestro nunca va a terminar, Y el amor, vive en el alma, Ni con un deseo sabes que nada de ti va a cambiar..."

WILL YOU MARRY ME? Mga letra na halos ikahulog ng puso ko sa sobrang kagalakan. Napasapo ako sa aking bibig kasabay ng pamumuo ng luha sa aking mga mata. Bumaling ang paningin ko kay Albrey na ngayon ay nakaluhod na sa harapan ko habang nakahayin ang isang maliit na box na kulay pula na naglalaman ng isang napakagandang diamond ring.

Heartbeats Ang tibok ng puso ay parang alon sa dagat—minsan banayad, minsan rumaragasa. Pero sa bawat pintig, may dahilan, may kwento, at may patutunguhan. 📿 MARIKAH SYCHELLE