Alamat English Novels & Stories

Malakas kong sigaw sa pader na kaharap ko na para bang kausap ko si Ate Althea Ngunit gulat akong napatingin sa pintuan nang biglang pumasok ang nagbabantay. “What’s wrong, Madam?! What’s happened?” Matigas ang English niya kasi Italyana. Mali pa ang grammar, pero hindi ko na lang pinansin. Sobrang nag-aalala kasi ang mukha niya at parang natataranta pa.

( Did you remember what we did last night? Nanlaki ang mga mata ni Bella. Her frowned deepened and she does not like the idea of me speaking Italian language. "You know that it's rude to speak foreign language." She said clearly annoyed. "Speaking a foreign language isn't rude, where do you get that idea?" "Yes, it is.." "How could you say that when you yourself is speaking a foreign language.." I stated, napapansin ko na mahilig siyang magsalita ng English. "Conversing in English is not considered rude because English is widely regarded as a global language or lingua franca, it's commonly used and understood across different cultures and countries.--"

"And please, don't speak English. It doesn't suit you. You sound like a cheap brat trying hard to sound rich but miserably failing." Umasim ang mukha ni Lara. "What? Is this your friend? Kaya naman pala parehas kayo ng ginagamit na salita. Desperadas." "Wow, excuse me! Ang desperada, 'yung nage-English para lang masabihan na sosyal. Wala akong issue sa mga nagta-try hard matuto pero ikaw kasi, tama nga 'yung grammar ang plastic naman ng words of wisdom. 3D 'yung ka-plastic-an mo in and out of TV, bruha!"

nakangiti niyang sabi. “Amaliah, Amaliah naman ang pangalan ko.” “Nagagalak akong makilala ka, Amaliah.” Napangiti ako sa lalim niyang magsalita; minsan gumagamit ito ng lenggwaheng Inglish at minsan naman ay local na salita pero ang galing niyang magdala. Napapaisip tuloy ako kung kutsero ba talaga ‘to o isang gwapong lalaking nagpapanggap lang na kutsero.

-Liam “Bawasan mo nga ang pagiging englisero mo , okay? Dalagang filipina ang liligawan mo. Kaya dapat matuto kang magtagalog ng diretso.” “I can speak tagalog fluently. I don’t have a funny accent when I speak Tagalog-“ “Wala nga pero hindi ka sanay magtagalog sa isang litanya mo. Pansin ko.” “Does It matter?” “Yes- este oo. “ Pabirong sabi niya. Sa totoo lang, wala namang epekto kung hindi ito nagtataglog palagi ngunit kapag nagsasalita ito palagi ng purong english ay halatang-halata ang ang malaking agwat ng kanilang pamumuhay. Nakakailang at napanghihinaan siya ng loob kapag ganoon. “Ah basta, nanliligaw ka di’ba? Ako ang masusunod dito.”

Kabanata 20 "RENCE, this is letter A. Ang basa sa english ay ‘ey’ tapos sa Tagalog naman, ‘ah’. Naiintindihan mo ba si Mama?" Namimilog ang mga mata ni Rence habang nakatitig kay Ann. Pagkatapos ay binalik nito ang tingin sa librong hawak ni Ann bago ito kumamot sa ulo.

Ngunit kahit alam niyang hindi ito palakaibigan, hindi niya napigilan ang kanyang sarili na ngumiti at bumati. “Good evening, sir,” mahinang wika niya, sabay yuko bilang tanda ng paggalang. Sanay siya sa paggamit ng simpleng Ingles—mga basic na pagbati tulad ng "Good morning," "Good evening," "Hello," "Sorry," at "Okay." Ngunit bukod doon, wala na siyang gaanong alam.

____________________ Philippines Manila Airport Ang mainit na klima dito sa Pilipinas ay nag-aalala ng napakaraming magaganda at mapapait na ala ala. "Were here baby Ali. This is mommy's home town!" wika ko habang pangko ni Third ang anak namin. "Naaalala ko tuloy ang kuya Jonas mo, anak." wika ko ulit bagay na hindi naman maiintindihan ni baby Ali dahil hindi siya nakakaintindi ng tagalog. Alam ni Ali na nasa heaven na ang kaniyang kuya Jonas at hindi niya alam ang kondisyon ng kuya niya dahil pinili kong huwag munang banggitin sa kaniya ang tungkol doon dahil masyado pang bata si baby Ali.

"Siguro ho... Kung hindi ko siya nakilala ay English ako nang English ngayon. Naalala niyo po ba noong unang beses akong sumakay sa bangka niyo?" "Aba'y naalala ko. Bihira ka lang magsalita pero purong English. Kaya nagtaka talaga ako nang marinig kong wikang atin na ang gamit mo nang kasama mo na si Ma'am Cat..." Sa wakas tinawag na ako ni Mang Driel sa nickname ko! "Hindi masamang mag-English basta huwag mo pa ring kaliligtaang gamitin ang wikang dumadaloy na sa iyong mga ugat. Kahit sino ay hindi matutuwa kapag kinalimutan na siya." Napatango nalang ako sa mga sinasabi ni Mang Driel. May point siya.

Panimula ng guro. Ngumiti si Lunabella at nagpasalamat sa papuring ibinigay nito sa mga anak. "Hmm... Iyon ay dahil madalas ko silang kinakausap sa lenggwaheng nakasanayan ko. At mas marami rin silang nakakasalamuhang pinoy abroad kaya siguro ganoon." Aniya. Matalino ang mga anak ni Lunabella. Dahil hindi lamang wikang Pilipino at Ingles ang alam nilang bigkasin. Bukod pa sa dalawa, marunong din magsalita ng Mandarin, Spanish, German at Italian ang mga ito.