Alamat English の小説・ストーリー

Pang-aasar nito kay Amalia. Sa mundong ginagalawan niya, ang tanging mga mayayaman at maharlika lang ang kayang makapag aral, at makapag salita ng english. Minsan ka lang makakakita ng isang mababang-uri na nag sasalita ng Lengwahing iyon. Sa kalagayan ni Amalia, hindi naman siya bobo, 'gaya ng sabi ni Hera. Naka tungtong siya hanggat ika-5 grado lamang sa mababang paaralan. Lack of equipments pa.

Malakas kong sigaw sa pader na kaharap ko na para bang kausap ko si Ate Althea Ngunit gulat akong napatingin sa pintuan nang biglang pumasok ang nagbabantay. “What’s wrong, Madam?! What’s happened?” Matigas ang English niya kasi Italyana. Mali pa ang grammar, pero hindi ko na lang pinansin. Sobrang nag-aalala kasi ang mukha niya at parang natataranta pa.

( Did you remember what we did last night? Nanlaki ang mga mata ni Bella. Her frowned deepened and she does not like the idea of me speaking Italian language. "You know that it's rude to speak foreign language." She said clearly annoyed. "Speaking a foreign language isn't rude, where do you get that idea?" "Yes, it is.." "How could you say that when you yourself is speaking a foreign language.." I stated, napapansin ko na mahilig siyang magsalita ng English. "Conversing in English is not considered rude because English is widely regarded as a global language or lingua franca, it's commonly used and understood across different cultures and countries.--"

"And please, don't speak English. It doesn't suit you. You sound like a cheap brat trying hard to sound rich but miserably failing." Umasim ang mukha ni Lara. "What? Is this your friend? Kaya naman pala parehas kayo ng ginagamit na salita. Desperadas." "Wow, excuse me! Ang desperada, 'yung nage-English para lang masabihan na sosyal. Wala akong issue sa mga nagta-try hard matuto pero ikaw kasi, tama nga 'yung grammar ang plastic naman ng words of wisdom. 3D 'yung ka-plastic-an mo in and out of TV, bruha!"

nakangiti niyang sabi. “Amaliah, Amaliah naman ang pangalan ko.” “Nagagalak akong makilala ka, Amaliah.” Napangiti ako sa lalim niyang magsalita; minsan gumagamit ito ng lenggwaheng Inglish at minsan naman ay local na salita pero ang galing niyang magdala. Napapaisip tuloy ako kung kutsero ba talaga ‘to o isang gwapong lalaking nagpapanggap lang na kutsero.

-Liam “Bawasan mo nga ang pagiging englisero mo , okay? Dalagang filipina ang liligawan mo. Kaya dapat matuto kang magtagalog ng diretso.” “I can speak tagalog fluently. I don’t have a funny accent when I speak Tagalog-“ “Wala nga pero hindi ka sanay magtagalog sa isang litanya mo. Pansin ko.” “Does It matter?” “Yes- este oo. “ Pabirong sabi niya. Sa totoo lang, wala namang epekto kung hindi ito nagtataglog palagi ngunit kapag nagsasalita ito palagi ng purong english ay halatang-halata ang ang malaking agwat ng kanilang pamumuhay. Nakakailang at napanghihinaan siya ng loob kapag ganoon. “Ah basta, nanliligaw ka di’ba? Ako ang masusunod dito.”

"Hello, Mommy! How's your day there? I badly want to come with you, Mommy!" Ngumiti ako ng palihim. My little angel knows how to speak english now, huh. Sa kanilang magkakapatid siya lamang ang hindi gaanong nagsasalita ng english dahil mas hasa siya sa salitang filipino at Spanish language. "Soon, baby, always take care of yourself ." sagot ko. Tumawa naman siya ng mahina kasabay nito ang matinis na boses ng mga kapatid niya.

balik niyang tanong. "Hindi ah! may hihingin sana akong pabor sayo kung okay lang naman. May kachat kase akong afam nahihirapan akong mag english, alam mo na. Hindi naman kase ako matalino kahit na nga nakatapos ako ng high school bago namasukan dito kina Senyora. Puro hi, hello, how are you, good morning , afternoon, evening lang ang madalas kong sabihin sa kanya alam mo na hehehe... Syempre gusto ko rin naman siyang makausap ng matagal kahit na nga ang sabi niya siya na ang mag aadjust, alam mo bang nag aaral siyang mag salita ng tagalog para raw sa akin oh di ba, nakakakilig!. kaya Leslie pwede mo ba akong turuan mag english?" mahabang litanya ni Grace na ikinatawa ni Leslie.

"Siguro ho... Kung hindi ko siya nakilala ay English ako nang English ngayon. Naalala niyo po ba noong unang beses akong sumakay sa bangka niyo?" "Aba'y naalala ko. Bihira ka lang magsalita pero purong English. Kaya nagtaka talaga ako nang marinig kong wikang atin na ang gamit mo nang kasama mo na si Ma'am Cat..." Sa wakas tinawag na ako ni Mang Driel sa nickname ko! "Hindi masamang mag-English basta huwag mo pa ring kaliligtaang gamitin ang wikang dumadaloy na sa iyong mga ugat. Kahit sino ay hindi matutuwa kapag kinalimutan na siya." Napatango nalang ako sa mga sinasabi ni Mang Driel. May point siya.