Alamat Ng Rosas Novelas e Histórias

tanong ko sa katiwala rito sa rest house "andito ako,Hindi pa akO nakakatakas dahil wala akong perang pagmasahe pabalik ng manila.At bakit mo ako hinahanap ha?" ani niya ng may pagsusuplada kaya napatawa ako ng pagak. "Bumili na lang ako ng pang hapunan dahil ayokong magluto." wika ko ng hindi ko siya tinitignan. "Hijo bakit may isang rosas dito? Para ba ito kay ma'am Catherine?" ani ni manang.

Dag-dag pa ng Ginang. Nang marinig ito, medyo nagulat si Aimee sa sinabi sa kanyang ni Ginang Rose. Ang mga apartment sa Camellia Road ay lahat ay may isang unit bawat palapag, at ang pag-upa ng isang buong apartment ay nagkakahalaga ng hindi bababa sa limang numero, hindi pa banggitin ang aktwal na presyo.

Dahil ang totoo, madalas ay nawawalan siya ng interes sa ibang bagay tuwing kasama niya si Vincent. “Si Mang Kanor ang tumitingin dito. Bago ako umalis patungong America, kinausap ko siya. Pinakiusapan ko siyang alagaan ang lugar na ito. Ang treehouse, especially the roses. Habang wala ako dito. Sila ‘yung mga itinamin natin noon. Sinabi niyang ang average life daw ng mga rosas ay pwedeng tumagal ng hanggang thirty-five years. Pero kung maaalagaan ng mabuti pwedeng maging fifty o mas higit pa. Lalo na at malamig ang klima sa bahaging ito ng bayan natin kasi mataas,” ang binatang kinurot ang baba niya pagkatapos.

ANG MGA ROSAS na iyon ay tunay na ipinatanim ni Oliver para sa kanyang asawa noong sila ay unang dumating sa Paris. Isang Linggo pa lang ang nakakalipas noon. Tumulong din siya doon kung kaya naman mayroon din siyang effort at ambag. Sa pagkakataong iyon noong patubo pa lang ang mga iyon ay lagi niyang sinasamahan ang kanyang asawa sa tuwing may oras siya na maglakad-lakad doon, lalo na noong nagdadalang-tao pa lang si Alia at hindi pa nanganganak kay Nero. Bukod sa exercise ay umaasa siyang sa pamamagitan noon ay mapapatawad siya nito at bibigyan pa ng isa pang pagkakataon na patunayan ang kanyang sarili. Kahit na magkalayo ang mga ito at nakatira sa hiwalay na bahay, iba ang kahulugan ng m

"Pulang Rosas?" Mahina akong tumango, "Maganda naman po iyong rosas at saka iyan lang naman ang alam ko na bulaklak na nandito kaya yan ang pinili ko. Lahat sila maganda pero hindi ko alam ang pangalan." paliwanag ko at ngumiti ng panis. Hindi ko akalaing ganyan ang reaction ni ate Annie nang makita ang pinili kong bulaklak base sa mas maganda para sa lahat. "So ito ang pinili mo dahil ito lang ang alam mo?"

Ang amoy ng mga rosas ay humalo sa amoy ng basang lupa. "These are Juliet roses," puna ng Donya habang hinahaplos ang isang talulot. "Mahirap alagaan ang mga ito, lalo na sa klima ng Pilipinas. How did you do it?" "With a lot of patience, Lola. At tulong ni Celeste. Siya ang nagsasabi sa akin kung kailan kailangan ng dagdag na tubig o kung kailan kailangang kausapin ang mga halaman," tawa ni Iñigo.

Most of the time, I am the free-spirited daughter kaya't naappreciate ko talaga ang ganitong view. Calming nature view on top of the mountain with full of different colors of roses. Tila nasa bed of roses ako. “Wow… ang ganda ng view!,” mapanghanga kong anas “Yes, indeed what a perfect beauty!,” imbes nakatanaw ito sa mga taniman ng mga rosas ay sa akin pala ito nakatitig kaya’t paglingon ko sa kanya ay nagtama ang mga paningin namin.

Sa sandaling ito, naghihintay ang lahat ng empleyado nang may makikinang na mata. Kahit na naguguluhan si Mandy, pinabukas niya sa lalaki ang kahon nang makita niya na sobrang sabik ang lahat. Higit pa roon, sa susunod na segundo, napatunganga ang lahat at nanahimik sa loob ng ilang minuto. "Ito… ito ay mga rosas galing sa Prague…" "Sigurado ka ba? Hindi ba sabi sa balita na mayroong pagbaba sa produksyon ng rosas sa Prague ngayong taon? Gaano karami ito?"

Mayroong libu-libong mga rosas sa kanyang opisina. Napuno ng malalaking bouquets ng rosas ang bawat sulok ng kanyang opisina. Magaganda ang bawat rosas, kumikinang pa ang mga ito na may mga patak ng tubig. Mukhang pinadala sila kaninang umaga. Gayunpaman, ang Banyan City ay hindi isang lungsod na gumagawa ng mga rosas nang sagana.

Sayang at inalagaan ko pa naman ito ng ilang araw, kinuha ko ang mga rosas at inalis ang mga bubog na kumapit doon. "Why are you displaying here a d*mn roses!?" galit na tanong niya habang nakaturo sa mga rosas na hawak ko. "Ah, ito po kasi yung tinanim ko sa hardin at mabango naman po at maganda rin i-display sa loob ng baha--"