Alamat Ng Rosas Novels & Stories

Isang magaan na halik sa noo ang ginawad ni Iñigo. Maingat niyang inalalayan si Marie na makaupo at maisandig ang likuran sa headboard ng kama, at inabot ang isang peraho ng pulang rosas. "Magandang umaga. Pasensya kung nakatulog ako habang nasa byahe. Ang ganda naman ng tubo ng rosas na ito—maraming salamat." "May pupuntahan tayo." "Ha? Saan? Maaga pa naman."

Pumasok ang isang matandang babae na halos mabitiwan ang mga dalang prutas nang mapatitig sa akin, "R-Rommel?" "Manang Rosa?" Masayang-masaya akong yumakap sa matanda, tuwang-tuwa rin ito at halos mapaiyak habang pinupog ako ng halik. Si Mang Rosa ang nag-alaga sa akin. Napakabait nito sa akin at parang isang anak na kung ituring ako. Nagi-guilty ako na ni hindi rin ako dito nakapag-paalam nang umalis ako ng mansion. "Diyos ko iho, kamuntik na kitang hindi makilala. Kumusta ka na? Nagbabalik ka na ba? Tiyak na matutuwa ang Papa mo kapag. . ."

kwento pa ng matanda. Namangha naman ang dalaga sa nag gagandahang mga rosas na naroon. Ganitong-ganito rin kasi ang mga klase ng rosas n meron ang garden nila sa kanilang mansyon. "Alam mo ba na alagang-alaga ni señorito ang mga iyan, kaya tanging ako lang at siya ang nag-aasikaso nito dahil mahalaga ang mga ito sa kanya!"

Nag-iba ang buong lugar, at tila naging mas maganda pa ito kaysa sa paraiso. Ang dating mga halaman ay nagkaroon ng mga makukulay na bulaklak. Sa kabilang dako ay ang iba’t ibang kulang ng mga rosas. Ngunit ang pinaka naka kuha ng kaniyang atensyon ang ang nagmumukad tangi na rosas na nasa kaniyang harapan. Ang putting rosas na namukadkad sa kaniyang harapan. “It must be nice if I had a niece that was as white as you.” All of a sudden, he whispered to himself.

Why the fuck is that there! Halos malaglag ang panga namin sa sobrang ganda ng buong lugar. Napaka-aliwalas dito at malamig dahil na rin sa may kataasan ang kinatatayuan ng mansion at idagdag pa ang mga halaman at mga punong buhay na buhay. I picked a pink rose and gave it to Luna kahit na puro tinik pa ang mga 'yon. She smiled at me before accepting it.

Sobrang ganda ng lugar na hindi niya inakalang makakakita siya ng ganito sa tanang buhay niya. Nasa pinakababa na sila ng hagdan nang matanaw niya ang samu’t saring mga rosas na nakahilera sa kaniyang harap. Limang linya ng iba’t ibang kulay ng rosas ang nasa kaniyang harap. Sa malayong kanan naman ay iba pang klase ng mga mamahaling bulaklak na madalas niya lang makita sa mga flower shop.

Well, Lucas will not gonna lie, the roses are beautiful and the scenery where they are in appeared very cinematic. “Anong masasabi mo, prinsipe Lucas?” masiyang tanong ng dalaga. Halos maningkit ang mga mata nito dala ng malawak na ngiting nakakurba sa mga labi nito, “natuwa ka ba sa hardin ko?” Tipid siyang tumango. “The roses are well taken care of and the scenery’s great. You’ve got a great taste, Princess.” “Ah! Mabuti naman nagustuhan mo! May ipinaayos pala ako na spot sa gitna ng rose garden para ro’n tayo makapagtsaa. Ayos lang ba sa ‘yo?”

"Oh, my Ginger! Bakit parang nagmamadali ka yata?" Humihingal akong lumapit sa table nito. Napatingin pa ako sa mga fresh na rosas na nasa loob ng vase. Puno lagi ng red roses ang buong mansion. Ito raw kasi ang nagpapaalala sa kaniya kay mama. "Papa, may sasabihin ako!" "Tumakas ka na naman ba? Lumabas ka ng resort?" "Papa, pakinggan mo muna ako!"

Lumapad ang ngiti niya nang makita ang magandang bouquet of roses. "Ang ganda..." Wika niya saka nilapit sa kanyang ilong para amuyin iyon. "Mas maganda ka diyan, babe..." Wika nito habang nakatingin sa kanya. Ngayon lang siya nakatanggap ng rosas mula sa nobyo. She felt so special. "That's my way of asking sorry to you sa nangyari sa Cebu at dito sa Manila." "Hmp! Kulang ‘to!" Wika nya ng maalalang madami na itong kasalanan sa kanya.

Matapos ang ilang minutong naming byahe ay nagsalita si Mang Carding saakin. "Saan ko ho kayo idideretso Ma'am?" tanong nito na may tonong alangan. "Sa Villa Rosa ho tayo." I said quietly. Umayos ako ng upo, binaling ang tingin sa bintana at pinanood ang mga gusali at establisyamento. Abala ang mga tao sa paligid, halos mapuno ang sidewalk dahil sa mga emplyeyadong pauwi na galing sa trabaho. Malayong-malayo sa San Marcelino na halos dagat lang ang lagi kong tanaw-tanaw.