Alamat Story Mga Nobela at Kwento

Tama lang na sa amin na lang kung ano man ang isyu na yun. MATAPOS MABILI NI Dalton lahat ay umalis na kami at nag tungo sa alam naming address kung saan sila nakatira, Hindi nag tagal napa silip ako sa maputik na at punong puno ng basurang lugar. "Asan tayo? " takang tanong ko habang naka tingin ako sa labas ng bintana ng sasakyan. "Sir, dito na po nakatira ang kapatid ng mommy po ninyo. Matapos pong makulong ng asawa niya dito na sila tumira. Dahil pinalayas sila." kwento nito

Matapos maayos ang sarili ay umalis na s'ya bitbit ang plastic bag na napalooban ng kan'yang mga gamit at binaybay ang gilid ng kalsada patungo sa palengke. Alas sais pa magbubukas ang tindahan ng ali at alas singko y medya pa lang ng umaga. Pagdating n'ya sa palengke ay may mangilan-ngilan ng tindahan na bukas. Nakatayo lang s'ya sa labas ng pwesto ng ali at hinintay ito na dumating at matapos ang sampong minuto na paghihintay ay dumating naman ito. Tuwang-tuwa pa ito ng makita s'ya at ibinigay sa kan'ya ang isang supot na may lamang pancit at pandesal na ayon dito ay almusal nilang dalawa.

it was Ate Laarni. "Pustahan na lang tayo, magkano sa inyo?" Tanong naman ni Ate Lani. "Seriously? Pinagpupustahan niyo 'yung bata?" Sabat ni Vanessa na hindi na yata nakayanan ang naririnig. Bumuntong hininga si Mama. "Dadalhin ko sa Italy si Lorraine, walang aalma. Ako ang mag aalaga sa kanya at sa apo ko." Pinal na sabat ni Mama na siyang ikinatahimik ng lahat.

****************** ALISA: Kakadating nya lang ng Pilipinas kagabi. Dumiretso cya sa condo ng kuya nya sa BGC at nag bar hoping doon mag isa. Masama ang loob nya. tinapon cya ng mga magulang nya sa Pilipinas dahil sa pagigng matigas ng ulo nya. Puro kasi cya barkada sa Switzerland. 23 years old na ya pero wala pa di yang nararating sa buhay. Mag isa cyang naglasing sa bar kagabi. May nakilala cyang isang lalaki na nasa bar. Aminado cyang sya ang lumapit sa lalaki para makipag kilala. Na-bored kasi cya.

Saktong oras ng miryenda kaya naman sa may restaurant kami dumiretso. "Nag-rant sa akin si Ally. Lagi ka na lang daw umaalis ng walang pasabi," kwento niya at natawa. Napahalakhak ako dahil doon. "Tulog pa kaya siya. Malapit lang naman ang bahay namin kaya umuwi na ako," utas ko. Napapiling na lamang siya. Dumating na ang order naming pasta. Habang kumakain ay nag-uusap na kami.

Imflor XIANNEL Mama are you Okey, parang ang lalim Ata ng Iniisip nyo ahh? Mama I'm here Alisha is here. Boses na umagaw ng Atensyon ko. Ang anak ko, si Alisha. Sabik akong yakapin sya dahil matagal tagal na no'ng umalis ito papuntang Los Angeles kasama ang Ate nito upang mag Training sa kanyang pagiging Disigner.

Kung magsalita ay parang siya pa ang biktima at kami ang nag-imbento ng kuwento. "Ay, Senyorita, huwag ka hong mag-alala," witty kong sagot habang lumalapit sa mesa para kumuha ng baso ng tubig. "Ang mga taga-Batangas ho, hindi mahilig magpalaki ng kuwento. Mas mahilig ho kami sa katotohanan. At tungkol naman sa mga regalo mo, napakaganda ho ng mga paper bags, mukhang mamahalin. Kaya laang, ang alam ko ho kasi, ang sugat ng masasakit na salita, hindi ho natatakpan ng silk scarf o organic tea. Mas mainam pa rin ho ang malinis na konsensya."

Ang Dela Cruz Atelier ay matatagpuan sa Central Business District area sa kabilang bahagi ng lungsod isang mataas na gusali gawa sa pilak na salamin na nagniningning sa ilalim ng araw. Nakatayo ang lalaki sa harap ng gusali, tumingala, at nakaramdam ng pagkahilo. Ang building na ito... hindi nalalayo sa ganda ng gusali ng mga Almeda. Mas moderno pa nga ang disenyo nito. Doon na nagsimulang gumuho ang huling hibla ng pag-asa sa kanyang puso. Maraming tao sa lobby, lahat ay mukhang propesyonal at nagmamadali. Kahit na nahihiya sa sariling hitsura, pumasok pa rin ang lalaki upang makapagtanong.

Lalo na si Niccolò na palaging nahihirapan huminga. “I’m so happy. Lately nag-aaral na ng Tagalog si Athalia.” Dagdag niya. Saglit siyang lumayo at tiningnan ang mukha ni Alhaj. Medyo natigilan siya, ang kaniyang ngiti ay nabitin. Habang lumalaki si Athalia at Niccolò, mas nagiging klarado ang features ng kambal. Si Athalia, may hawig sa kaniya. Kahit si Niccolò, meron din naman. Pero kay Alhaj… wala.

At nagsalita si Loyd. "sobrang Dami ng, mga alaala nyo dito, ito Yung Lugar na parte ng pagkatao mo, dahil Dito, Dito nag umpisa ang lahat ,kung Hindi kayo tumira dito ,hindi sana Tayo naging magkababata"sabi ni Loyd sa akin