Alamat Story Novels & Stories

“tanong mo kung ano ang almusal nila. Hindi ako kuntento sa ganito…” “M-May nangyari po ba?” “Si Mama,” sisi nito. “tuwing magpapaalam kami kagabi, ang daming dahilan. Hindi matapos-tapos ang kuwentuhan nilang mag-ina tungkol sa kasal.“ Saka pa lang nakahinga si Luna. Lihim siyang natuwa, ipinagbunyi ang magandang balita. Hindi pa man ay parang alam na niya kung gaano kasaya ngayon ang kanyang alaga.

Hindi na sumagot si Athalia, bagkus ay tumingin siya aking likuran. "inay." aniya. Inilapag ni Carmen ang tatlong tasang kape na nakapatong sa isang aluminum tray sa mesa. Pagkatapos, umupo siya sa katabing upuan ni Athalia. "Inay, magkwento ka naman kung paano kayo nagkakilala ni itay." tanong ni Athalia. Tiningnan ako ni Carmen, ibig sabihin ang pagkakakilala namin ang ikwento niya. Nakaramdam ako ng kasiyahan dahil doon kaya tinanguan ko siya para iparating na pwede.

Napakahalaga nito para kay Alyona, may malalim na kahulugan at espesyal na gamit. Nang habulin si Lito nina Jessie at Abram, aksidente niyang nawala ang alahas. Kamakailan lang, may isang babaeng palaging nakikitang suot ito sa Royal Seven Casino sa Vigan City. Kaya pumunta si Lito rito para alamin at mabawi ang alahas. "Mahabang usapan ‘to. Hanap muna tayo ng matutuluyan, saka natin pag-usapan nang maayos."

Ang driver ay si Mang Tony, ang matandang lalaking nagtatrabaho sa firm namin sa loob ng dalawampung taon. "Saan po tayo, mga attorney?" tanong ni Mang Tony. "Sa The Velvet Room, Mang Tony," sagot ni Lyca. "’Yung bagong bar sa may Ayala." "Ah, maganda raw doon," sabi ni Mang Tony sabay andar ng sasakyan. "Ingat lang kayo, mga attorney. May mga balita akong may mga mandurukot doon." "Okay lang, Mang Tony. Kasama naman namin si Atty. Montefalco. Siya ang bahala sa amin," pabirong sabi ni Alexa.

I stammered as I asked him question after question. “Hey, relax. Atashia, I apologize for not informing you that we will spend our honeymoon in Boracay. Aalis tayo mamayang gabi.” Honeymoon? Oh my gulay! Nanginig ang buong katawan ko. Pinapantasya ko ang katawan ng lalaking nakatayo sa harapan ko lalo na at palagi siyang n*******d ng damit pang-itaas pero hindi ko yata kaya ang bigat ng katawan niya. Katulad nga ng sabi niya, ang baba ng timbang ko. Ang liit ng katawan ko kahit na thirty-five ang bust and hip line ko.

Nandito ako para linisin at pormal na panatilihing ligtas ang pamilya ko sa anumang natitirang banta mula sa nakaraan. Alyssa’s POV Sa isang matandang apartment building sa kaibuturan ng Binondo—malayo sa nagniningning na ilaw ng Bonifacio Global City—nakatayo ako sa harap ng isang malaking glass board na nababalot ng mga lumang litrato, newspaper clippings, at mga koneksyon sa negosyo. Sa gitna ng board, nakadikit ang pinakabagong litrato ng isang lalaki.

Sa isang iglap ay naubos na nito ang alak nang hindi nito napapansin. "Nakakamangha naman po pala kayo, Mr. Granado. Natuwa po akong marinig ang kwento nyo. Kaya naman, mag-excuse na po muna ako," aniya tsaka akmang tatayo. Pero pinigilan siya ng lalaki. "Saan ka pupunta, pretty lady?" "Ubos na po ang binili nyong bote ng alak. Tapos na rin po ang trabaho ko," tugon naman niya.

Marami ang nagkagusto sa kanya, pero walang may lakas ng loob na umamin. Ngayon, parang isang bulaklak na dati ay namumukadkad sa mataas na sanga ang pinitas ng walang ingat na kamay at hinayaang malanta sa isang nakalimutang sulok. “Why did you drop out back then, Ate Amara?” mahinang tanong ni Alyssa. “Do you remember Louis Antonio? Siya ’yung intern na kasabay mong pumasok sa lab.”

Tumabi naman ako kay Lola Athena kaya bale kaharap ko ngayon ang lalaki. Niyakap naman ako ni Lola. "Good morning, apo!" "Good morning Lola!" ngiti ko saka kumuha ng makakain. "May balita sa atin ai Asul at may nagpadalang sulat daw sa'yo, apo." Napakunut-noo naman ako. "Kanino galing Lola?" Sa tanong kong iyon ay nilabas niya ang isang makalumang letter. Mukhang galing sa Salamanca!

Sabay silang kumakain at mukhang masaya ang pinagkukwentuhan nila? Teka? Kailan pa sila naging close na dalawa? Nang maka order ng pagkain ay agad kaming pumunta sa table nung dalawa at nakisali sa pinagkukwentuhan nila. "Kaya ayun ang nangyari, kaya ang naging pamagat ng kwento ay ang Alamat ng Kare-kare." sabi ni Warren na parang tinatapos na niya ang kwento?