Alamat Story Novels & Stories

sagot niya, nangingiti pa rin pero hindi na gaanong namumula. Pagkatapos ng ilang minuto, nakalabas na sila ng condo. Si Lucas ay naka-motor, at kahit medyo alangan si Alyssa sa simula, hindi rin siya tumutol.“Ha? May sinabi ka ba?” sigaw ni Lucas pabalik. Napatawa si Alyssa. “Sabi ko, ang gulo pa rin ng Maynila. Pero magulo siya in the best way. Magulo, pero buhay.”

mahabang pahayag nito, hindi na ito umiiyak bahagya na lamang itong sumisinghot-singhot. Talagang mabubuting tao ang mga magulang ni Alison, kaya naman ganon din ang mga anak ng mga ito. Hindi niya akalaing makaluma pa rin pala ang pamumuhay sa lugar na ito. Hindi pa rin sunod sa modernong pamumuhay tulad sa Manila, maging sa panliligaw ei makaluma pa rin. Patunay ang pangarap ng Itay ni Alison, sabagay ibang-iba na nga naman ay way ng mga kabataan ngayon sa panliligaw. Kahit nga sa chat lang o text lang ei nagkakamabutihan na ang mga binata't dalaga. Ibang-ibang noong unang panahon, marahil kaya iyon ang nais ng Ama ni Alison dahil nag-iisang anak na babae ito at bunso pa.

Saglit lang na nagpahinga sina Elle at Allyna bago muling umalis. Dinala ni Allyna si Elle sa isang sikat na restaurant Dito sa Tokyo. "The food here is so amazing. You won't regret it." Malapad Ang ngiting Saad ni Allyna. Abala Naman Ang mga Mata ni Elle sa paligid. Nasa rooftop sila nitong restaurant kaya kita Ang maganda at malawak na view Mula sa itaas ng building.

Alam nilang mahirap harapin ang lalaki nang mag-isa lang, kaya siniguro nilang may kakampi siya. Gulat na gulat si Lawrence nang maabutan silang tatlo sa sala, at ang mga maletang nakalagay sa tabi ng sofa. "What's all this?" tanong nito sabay turo sa mga maleta at sa mga kasama niya. Si Anastasia ang sumagot, matapang at buo ang loob. "We're taking Ayla out of here." Kinuha nito ang isang folder at iniabot sa lalaki.

Natatawang sabi ni Anton, "Malapit nang magkaroon ang syudad ng pinakabatang captain ng Criminal Police sa kasaysayan. Hindi ba dapat nating ipagdiwang iyan?" "Hindi pa nga sigurado." "Sigurado na iyan. Huwag ka nang magpanggap. Ngayong gabi, ilibre mo kami ng inuman." "Akala mo ba mayaman ako gaya ninyo?" reklamo ni Alissa. "May hotel si Maribel. Masakit sa samahan ang pag-uusap tungkol sa pera. Tutal magdiriwang din kami ngayong gabi dahil nalampasan ng hotel ang krisis."

pag p-resinta ni Sheng habang natatawa, pinayagan ko sila at naupo sa may bench parangt hintayin sila Narito kami sa bayan nila Sheng, ang sabi niya ay ligtas daw dito dahil iilang tao lang ang nakakaalam ngt isalang ito, dito siya lumaki at patay na raw ang mgta magulang at kamag-anak. Naiwan nalang sa kaniya ang minana niyang lumang bahay ng lola niya. Mabuti nalang at meron siya dahil hindi ko talaga alam saan kami pupunta, may kapantgyarihan ang lolo ni bLucian na ipahanap kami sa kahit na anong sulok ng pilipinas "Will daddy be okay?" tanong ni Ally habang kumakain ito ng kwek-kwek, hinaplos ko ang buhok niya

Baliw talaga ang dalawang iyon. Binuksan ko muna ang folder, at bumungad sa akin ang isang sulat. Nang mapagtanto kung ano ito, tinago ko kaagad sa bag ko. Tiningnan ko si Alley na ngayon ay may kausap na. She is doing her job well. Nang buksan ko ang bigay niya na pagkain, napangiti ako. Alam talaga nila kung ano ang paborito ko. Mga street food lang naman ito. Mamaya ko na lang kakainin pagka-break time na dahil alam kong maaamoy sa loob ng opisina, naka-aircon pa naman dito. Baka magreklamo sa amoy ang mga tao.

Hindi alam ni Leah ang irereak niya ngunit may naglalaro sa isip niya. "May kasal bang magaganap...?" •*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•* Salamat po sa mga nagbabasa!

aniyang muli. Ilang sandali ring natahimik si Adel. Ngunit dahil nasa bansang banyaga sila para sa kanilang pamamasyal. Kaya't napagdesisyonan nilang lumabas at sulitin ang kanilang bakasyon. "MA'AM, Sir, mayroon po kaming special drama series ngayon dito sa mall. Baka gusto n'yo pong manood?" tanong sa kanila ng isang local na Australian sa salitang nauunawaan ng lahat o ang English.

Mukhang nagluluto palang siya ng almusal. “Huwag po kayong mag-alala, okay na okay ako dito. Masarap ang buhay ko rito sa city,” kuwento ko pa sa kaniya. Iyon lang naman ang gusto niyang marinig. “Eh, saan ba ang work mo ngayon? Saan ka tumutuloy? Mahal ba ang upa? Mahal ba ang pamasahe? Marami bang salbahe diyan sa city?” sunod-sunod niyang tanong. “Nag-aalala pa rin kasi ako. Alam mo na, first time mo sa city, nasanay ka rito sa probinsya kaya baka naninibago ka diyan sa Manila.” Narinig ko pa sa background si Tatay Atlas. Tinatanong niya rin kung kumusta ako. Natutuwa ako sa parents ko kasi pareho pala silang nag-aalala sa akin.