Always Remembering Novels & Stories

many memories started flashing in head gusto kong sumigaw para na akong mababaliw! Muli kong naalala ang ale na nag abot sa akin ng folder muli kong dinampot ang folder nanginginig sumakto sa isang pahina kung nasaan nakalatag doon ang pangalan ng isang taong kailanman ay hindi makakalimutan.

Sa paningin ni Athena, ibang babae na ngayon ang dapat kong alagaan. Damn memories! Memories na kailanman ay hindi pinahalagahan ni Athena. Memories na kagaya ko ay tinapon lang niya na parang basahan! But why am I still holding on to that? Why would my mind still want to remember those scenes from the past?

Baka madumihan ang mga yon kapag dinala ko pa rito. Ilang minuto ang itinatagal ko bawat pages. Nahihirapan kasi akong imemorize lahat ng information. Papasok siya sa utak ko tapos mag-istay lang ng ilang minuto. Pag nagmove na ako sa next page, malilimutan ko na ang inaral ko kanina. Nakakainis. Nakakunot noo ako sa binabasa ko noong may bumili. Hindi ko muna siya nilingon at hinayaang pumili ng mga dapat niyang bilhin.

Para na siyang malalagutan ng hininga. "Uhm..." Simula nito na animo'y pilit na bumabiyahe sa memory lane nito. Napakamot pa ito sa makapal nitong kilay. At para bang nabingi si Reverie nang tuluyan na itong magsalita. "I think I don't remember her at all." ©MaribelleVerzosa

This is all fine. Hindi na ako nag-isip pa ng kahit ano at tuloy-tuloy na akong pumasok sa loob ng gubat. It's still so vivid in my memories. I could remember everything what happened before. I could still know where to go. Alam na alam ko pa rin ang daan at walang pinagkaiba.

Hindi niya maiwasang hindi humanga sa talas nang memorya nito. “I don’t want to forget these memories.” Wika nang dalaga na naging malungkot ang boses. Alam niyang kahit gaano kadetalyado ang mga sinabi niya at mga naaalala niya hindi magtatagal makakalimutan niyang lahat nang iyon. Isang araw lahat nang laman nang utak niya mawawala nalang. Pasimpleng pinahid ni Samantha ang luha niya na pumatak.

Pagkatapos, lumitaw sa isipan niya ang imahe ng araw na iyon. Dahil matagal na siyang pulis, sinanay niya ang kanyang memorya na maging malakas. Marahil ay may makaligtaan siyang maliit na detalye sa eksena, pero nandoon na ang memorya sa isipan niya na parang isang makina o video recorder. Nang inalala niya ang memorya na ito, para bang nag-rewind siya ng isang video at pinanood ito ulit para alalahanin ang maraming detalye ng panahon na iyon.

Oo nga at hindi niya alam kung paano makitungo si Zephyra kay Lucien pero hindi 'yon problema dahil sa mata ni Lucien ay may amnesia siya. Sa nabasa niya tungkol kay Lucien Clive Harrison, isa itong mnemonist. Lucien has an extraordinary inborn ability to recall or remember any long lists of numbers, data, book entries, names, etc, etc. Kahit yung isang buong libro ay kaya nitong i-memorize, educational man o entertainment books. Napakasensitibo din nito sa mga detalye.

Nang matapos uminom ay sandali muna siyang naupo at nag-isip. If Doc Jamie's theory that he had amnesia is true, why does he recognize people around him? Why does he remember his daddy and his stepmom? Why does he remember Zayne and Analeigh? Why does he remember everything that happened since he was a child, if he really had amnesia?

Nabibinggi na ako sa ingay ng mga tanong na nagkakagulo sa utak ko. I looked intently to the box. I cannot count the times I am tempted to open it. Curiosity eats me. Gusto kong makita ang laman ng box because something in my heart ang naeexcite na medyo natatakot sa kung ano mang laman nito. Definitely, I wanted to remember my memories. This is the second time, I was reminded na hindi ko maalala yung memories na meron ako from my early life. The first time was during my father's burial. I tried to reminisce my memories with my dad, but I can't. Years passed, I forgot about those memories. I just leave them. Kung hindi ko maalala, edi hindi. Today, I am convinced, something is wrong sa memor