Always Remembering Mga Nobela at Kwento

I was delighted that the weather cooperated today because I couldn’t imagine visiting them on a rainy day. “Well… we can distinguish what is right and wrong when we have memories. We can recall where we made mistakes and learn from them,” Marcus stated that brought me back to reality. He paused for a second, I saw his lips tremble when he attempted to talk again. “We can't remember everything, but the ones that evoke strong emotions are the ones that stay with us the longest.” I nodded. “I think so, too…”

Kumunot ang noo niya. “Bakit naman?” “I always forget things when I’m drunk. I don’t know, why? It’s kind of weird, right? Kaya malakas ang loob ko na sabihin sa’yo ang mga bagay na ito dahil bukas makakalimutan ko rin lahat ng mga ito.”

Kahit simpleng konsepto lamang ay nagagawa niyang palawakin hanggang maging isang malaking proyekto. Isang araw ay napansin niyang nagtaka ako kung bakit halos bawat salita niya ay pinasusulat niya sa akin. Ngumiti siya. "You know, Shane, I have a condition." Napatingin ako sa kanya. "Condition?" "Stress-related memory problem. Parang short-term memory issue." Natawa pa siya nang bahagya. "Sometimes I say something important today then forget it tomorrow."

many memories started flashing in head gusto kong sumigaw para na akong mababaliw! Muli kong naalala ang ale na nag abot sa akin ng folder muli kong dinampot ang folder nanginginig sumakto sa isang pahina kung nasaan nakalatag doon ang pangalan ng isang taong kailanman ay hindi makakalimutan.

Sa paningin ni Athena, ibang babae na ngayon ang dapat kong alagaan. Damn memories! Memories na kailanman ay hindi pinahalagahan ni Athena. Memories na kagaya ko ay tinapon lang niya na parang basahan! But why am I still holding on to that? Why would my mind still want to remember those scenes from the past?

Baka madumihan ang mga yon kapag dinala ko pa rito. Ilang minuto ang itinatagal ko bawat pages. Nahihirapan kasi akong imemorize lahat ng information. Papasok siya sa utak ko tapos mag-istay lang ng ilang minuto. Pag nagmove na ako sa next page, malilimutan ko na ang inaral ko kanina. Nakakainis. Nakakunot noo ako sa binabasa ko noong may bumili. Hindi ko muna siya nilingon at hinayaang pumili ng mga dapat niyang bilhin.

Para na siyang malalagutan ng hininga. "Uhm..." Simula nito na animo'y pilit na bumabiyahe sa memory lane nito. Napakamot pa ito sa makapal nitong kilay. At para bang nabingi si Reverie nang tuluyan na itong magsalita. "I think I don't remember her at all." ©MaribelleVerzosa

This is all fine. Hindi na ako nag-isip pa ng kahit ano at tuloy-tuloy na akong pumasok sa loob ng gubat. It's still so vivid in my memories. I could remember everything what happened before. I could still know where to go. Alam na alam ko pa rin ang daan at walang pinagkaiba.

Pagkatapos, lumitaw sa isipan niya ang imahe ng araw na iyon. Dahil matagal na siyang pulis, sinanay niya ang kanyang memorya na maging malakas. Marahil ay may makaligtaan siyang maliit na detalye sa eksena, pero nandoon na ang memorya sa isipan niya na parang isang makina o video recorder. Nang inalala niya ang memorya na ito, para bang nag-rewind siya ng isang video at pinanood ito ulit para alalahanin ang maraming detalye ng panahon na iyon.

Oo nga at hindi niya alam kung paano makitungo si Zephyra kay Lucien pero hindi 'yon problema dahil sa mata ni Lucien ay may amnesia siya. Sa nabasa niya tungkol kay Lucien Clive Harrison, isa itong mnemonist. Lucien has an extraordinary inborn ability to recall or remember any long lists of numbers, data, book entries, names, etc, etc. Kahit yung isang buong libro ay kaya nitong i-memorize, educational man o entertainment books. Napakasensitibo din nito sa mga detalye.