Novel & Cerita Always Remembering

seryosong sagot ko dito "Well, baka naman unti-unti nang bumabalik ang memorya mo kaya ganoon? Minsan, ang panaginip ay bunga lamang ng pagod pero minsan din, ang panaginip ay mga kaganapan sa nakaraan na nakalimutan mo na. Lalo na ngayung may amnesia ka." seryosong sagot din nito sa akin

Pagkatapos niya akong yakapin ay tinanaw ko ang papalayo niyang bulto. [End of the Flashbacks] "So it really happen. I always thought they are the one who forgot us, but I didn't realize that I also forgot things that is important." I smiled sadly when I whispered it. "I always want them to remember us, but I don't realize that there is someone that are waiting for me to remember him." I'm sorry, Drix. ***

Ang lalim ng iniisip ko Baka talaga ako yung mia na sinasabi ni boss. Kamusta kaya yung naka bangga sakin patay na ata o nakonsensya ba siya sa ginawa niya sakin. Sarap niyang ibalibag. Sana na karmahan na yon. Sa buhay kong to kailangan ko talaga mag patuloy kahit may amnesia ako. Amnesia ka lang maganda ako choss diba walang connect hahahaha

makahulugang tanong ni Axel. “If there is something I should remember, I can remember it no matter how long it has passed. And I have no recollection of what you're referring to, so it's clear that it's none.” Hindi nagsalita agad si Axel ngunit makalipas ang ilang saglit ay saka ito muling nagsalita. “What if you don't remember because you weren't paying attention?”

"It can no longer be called temporary amnesia if she can't remember it. Just don't force her, dude. Saka kumalma ka nga diyan kasalanan mo naman ito." "Yeah, yeah! Don't remind me of that, brute." Masama ang tinging ibinigay niya rito pero nag kibit-balikat lamang ito at lumabas sa kanyang kwarto nang hindi nagpapaalam.

Sabi ko kaya napatigil ito saka mataman akong tinignan. " why do you keep appearing in my mind?" Sabi ko pa pero nanatili lang itong tahimik. " why.. does it feel like.. i've known you before.." sabi ko saka tuluyang nilamon ng antok. Pero bago pa ako makatulog narinig kong nagsalita ito. " im glad that you still dont forgotten me. But.. its better if you dont remember anything." End of chapter 160

"Sure ka na kay Headnurse Cat 'yan?" Bumaling siya sa'kin, "opo Dok, ito po ang suot niya kanina nang huli kami magkausap." Paliwanag niya. Isa nga rin sa napansin ko sa kanya ang pagiging photographic memory. Madali para sa kanya na makaalala ng mga ganitong detalye. Hindi ako maka relate kasi short term memory ako. Pero hindi naman ito nakahadlang, ang pagiging short term memory ko kasi ay para sa mga hindi gaano kaimportanteng bagay or tao. Na-manage ko naman ito sa iba't ibang paraan ng review techniques at time management.

Nagtataka ito sa ipinupunto nang ina. “Napahawak sa ulo? What do you mean by that?” Tumingin sa kaniya ang ina niya dahil doon. “Her memories are coming back,” Nagulat si Timothy dahil sa sinabi ng ina niya dahil doon. Maya-maya ay napailing din ito sa sinabi ng ina. “Impossible Mom, you know that it is impossible! Wag mo akong paasahin mommy, she had an permanent amnesia please no,”

"After my accident six years ago, madalas na’kong bangungutin nang gano'n. I don't know why? Hindi ko na naman iniisip pa ang nangyaring 'yun pero madalas pumasok pa rin sa panaginip ko." "Oh, hindi mo naman maiisip kung hindi mo maalala ang kahit ano, hindi ba?" She sounded mysterious with that, tila may hiwatig ang kaniyang komento. Biglang kinabahan si Sapphire sa sinabi nito. Stupid of you Sappy! Watch your words, alright? May amnesia ka nga, 'di ba? "Maybe because your brain is working so hard so you could remember anything now. I think that's a good sign?"

And a thought comes in my mind. I don't to forget them. I don't want to forget all the memories I had with the. The memories I shared with them. I-I want them to remain. In my heart. In my head. In my memories. Ayokong kalimutan lahat ng pinagsamahan namin. I don't want to forget the pain, the tears, the laugh, the victories, the fights, the cold wars...everything that I spend together with them. Bakit kailangan niyang gawin sa akin 'to? Hindi pa ba sapat na nasa kaniya na ako?