Novel & Cerita Always Remembering

Bukod sa nangyaring aksidente, kailangan ko ring pagtuunan ng pansin ang kawalan ko ng memorya. Kailangan kong araw-araw na mag-ehersisyo at tingnan ang mga larawan na kuha sa loob ng apat na taon na maaaring makatulong sa mabilis na pagbalik ng mga alaala ko. So far, I already remembered a few necessary things regarding the past four years.

Sa halip na sagutin ang sinabi ni Angel ay nabaling ang kanyang interest sa barko. “Angel, did you ever try riding on that one?” she asked, pointing the ship from far away. Sinundan ng tingin ni Angel ang kanyang tinuro at nangunot ang noo. “Hindi pa naman. Bakit?” Umiling siya. “Just curious.” Having amnesia is like a child learning everything all over again. It’s like a child discovering new things in life. At ang hirap. Pakiramdam niya ay isa siyang tanga ngayon. She’s clueless about everything.

Sadyang kapag mahal mo na nga ang isang tao ay hindi mo ito basta basta makakalimutan na lang ng ganun ganun na lang. Bakit nga ba nakalimutan ko na halos tatlong buwan pa nga lang pala na nag break sila. Bakit nakalimutan ko na baka maging rebound lang ako at pag bumalik yung isa ay itsa pwera na ako kaagad. Bakit nakalimutan ko ang bagay na yun?

hindi ko napigilang tanong. Ngumiti siya. “Yes. Absolutely." Napaluha na tuloy ako. Hindi ko namalayang tumutulo na pala ang mga luha ko. “Memory recovery is different for every patient. Some recover gradually over several months. Others experience sudden flashes of memory. Sometimes familiar places, familiar people, familiar scents, music, or even food can trigger forgotten memories.” Lalo akong nagkaroon ng pag-asa. Ibig sabihin ay babalik pa rin talaga sa normal ang lahat at hindi na ako makapaghintay na mangyari iyon.

"Temporary loss of memory happens sometimes when you get hit, bumped, fall or even after you give birth. Pero hindi iyon masasabing amnesia. May mga memories kasi ang tao na minsan ay pilit kinakalimutan dahil iyong ala-alang iyon ay nagbibigay sakit sa kanya. And I'm sure that was what happened to you Miss Ryza. Two to three weeks, those forgotten memories will be back, don't force yourself." "I... I remember your name." Tinignan ko si Asia na mukhang nagtatakang na rin sa mga ikinikilos ko. "Asia right? Nakasabunutan kita noong Senior High because of Kuya-" kuas akong natigilan. Inilibot ko ang aking paningin sa apat na sulok ng silid pero ang taong biglang pumasok sa isipan ko ay hindi ko

Lalo lamang bumigat ang pakiramdam niya nang sumagi sa kanyang alaala ang naturang memorya. Napasabunot na lang si Raymond sa ulo sa sobrang inis at tila paturok sa kanyang utak. "Why are you reminding me all of this!" irritable niyang ngitngit. Hindi niya napigilan ang panlisikan ito muli ng mata nang mag-angat ng tingin dahil sa tila paggating nito sa kanyang mga hinanaing.

Naputol ang video. Naging itim ang screen. Tahimik. Napakatahimik. Ilang segundo. Pagkatapos ay lumitaw ang isang linya. MEMORIES ARE UNRELIABLE. Isa pa. ARE YOU SURE YOU REMEMBER EVERYTHING? At tuluyang nag-black ang monitor. Walang nagsalita. Walang gumalaw. Sa unang pagkakataon sa loob ng maraming taon, naramdaman ni Elijah ang isang bagay na mas mabigat pa kaysa guilt.

She want her to remember him. "How can I not remember you Mr. Atkinson? Nahimatay lang ako, hindi nagkaroon ng amnesia," natatawang sagot niya. Tumayo si Ried at marahang lumapit sa kan'ya kaya napaatras siya. Ewan niya ba, pero sa tuwing lalapit ito sa kan'ya ay automatic na napapaatras siya. Para bang may sariling buhay na ang mga paa niya at kahit ang mga paa niya ay takot rito.

“Hindi ibig sabihin na busy ako, hindi na kita iniisip.” Tumingin si Aaron sa kanya. “Importante ka sa’kin,” dagdag ni Mika. “Ayokong maramdaman mo na nag-iisa ka.” Ilang sandali pa, napangiti si Aaron. “Sige. Basta wag mo lang akong kalimutan.” “Hindi mangyayari ‘yun,” sagot ni Mika. Sa simpleng pag-uusap na iyon, muli nilang naayos ang hindi pagkakaintindihan.

I planned on making one for Femella. Dahan-dahan akong tumayo sapo ang sumasakit na ulo. The return of the memories is overwhelming me. Hindi ko alam ang mararamdaman. I'm torn between being happy because my heart remembers what my brain has forgotten or blame myself for not trying hard enough to remember all these before. Bumalik ako sa kotse at nagpatuloy sa pagmamaneho. I'm looking at every house, tree, and even the dogs in the streets that will trigger more memories to materialize.