Novel & Cerita Amor Verdadero

“เลว สารเลว แล้วมาจีบฉันทำไม มาหลอกกันทำไมว่ายังโสด อย่าบอกนะว่า...รอยสักรูป ร.เรือบนหน้าอกข้างซ้าย ที่คอยพร่ำบอกฉันว่า แทนคำว่า ‘รัก’ จริง ๆ แล้วเป็นชื่อของนังระรินอะไรนั่น” “พี่ขอโทษ พี่ผิดไปแล้ว พี่มันเลว สารเลวจริง ๆ ยี่หวาให้อภัยพี่ด้วยเถอะนะ ส่วนรอยสักนั่น ร.เรือ แทน คำว่า ‘รัก’ จริง ๆ ไม่ใช่ชื่อนังนั่นเลย เพราะพี่ชอบยี่หวาจริง ๆ พี่ถึงยอมเจ็บไปสัก ร.เรือ ไว้ตรงหัวใจ ตอนที่พี่จีบแรก ๆ พี่ก็ไม่หวังว่าน้องจะรับรักพี่ แต่พี่คิดเพียงว่า อย่างน้อยพี่ก็มียี่หวาอยู่ในใจพี่ก็พอ” เขาถลาเข้าไปกอดขาเธอพลางร้องไห้พูดพร่ำรำพันขอให้อภัย

คำถามของมิ้ลเชคเล่นเอาน้ำหนาวนิ่งไปชั่วขณะจนคนพูดตกใจต้องขอโทษขอโพยกันยกใหญ่กลัวว่าเพื่อนสาวจะเข้าใจผิดว่าเธอไปดูถูกเจ้าตัวเข้าให้ เพราะด้วยท่าทางมั่นและบุคลิกหลาย ๆ อย่างของมิ้ลเชค เจ้าตัวมักจะชวนให้คนอื่นเข้าใจผิดอยู่บ่อยครั้ง “I’m Sorryไม่ใช่ ๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะดู ถูกเธอหรืออะไรนะคือ…” "เฮ้ย ๆ เธออย่าคิดมาก ฉันไม่โกรธหรอก แค่ว่า...นึกตามแล้วก็คิดว่าเธอพูดไม่ผิดเลย ฉันไม่เคยได้ใช้ชีวิตแบบเด็กคนอื่นซักเท่าไหร่จริง ๆ" พูดมาถึงตรงนี้น้ำหนาวก็แอบเสียดายช่วงเวลาเหล่านั้นขึ้นมาไม่น้อยเหมือนกัน

มาใกล้ๆฉัน 'ใช่ เพราะต่อไปร่างนี้คือเจ้า แต่ความดีจะทำให้เจ้ามีความสุขราวกับขึ้นสรรค์ ฉะนั้นหมั่นทำความดีทำให้คนรัก เพราะนอกจากครอบครัว...ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน ว่าใครรักเจ้าของร่างนี้จริง'

ฉันเอ่ยชมเพื่อนด้วยรอยยิ้ม ทำให้วียิ้มตอบกลับมา "เเละก็สวยด้วย" ไม่ลืมทิ้งท้ายประโยคเหมือนทุกครั้งเวลาที่ฉันชมเสร็จ นี่เเหละคือ วีนัสตัวจริงเสียงจริง

“แหม ของแบบนี้มันฝังอยู่ในสายเลือดมั้ยวะ ไม่ใช่แค่กูสักหน่อย มึงก็ต้องเคยมีนางในฝันเป็นแบบนางเอกหนังโป๊บ้างล่ะ ก็น้องหลี ๆ นั่นไง ตัวเล็ก อกอึ๋ม นัยน์ตาแบ้วแบบนั้นใช่มั้ยที่มึงชอบ” “มึงไม่ต้องลามปามกู สรุปมึงจำได้แล้วใช่มั้ย” “เออ กูนึกหน้าออกแล้ว สมอ งจำผิดคนไปหน่อย” “กูเคยพาเขามาเจอมึงแค่คนเดียวนะ มึงไปจำหน้าใคร”

เขาเอ่ยเสียงทุ้มนุ่ม ปาดซับน้ำตาที่มันยังไหลออกมาไม่หยุด “แต่เรา...เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แล้วนาย...” “ถ้าอุ่นอยากรู้จักเรามากกว่านี้ อุ่นก็ต้องเป็นแฟนเรา” “ปะ.... เป็นแฟน!!” บ้าไปแล้ว นี่มันบ้าชัดๆ เมื่อกี้เขาเพิ่งจะบอกชอบ ตอนนี้เขาขอเธอเป็นแฟน....

เธอรู้สึกได้ถึงน้ำรักแสนอุ่นที่พุ่งเต็มรูเสียวของเธอ ความสุขท่วมท้นจนแทบไม่อยากจะพรากจากกันสักวินาที “มีความสุขมั้ยคะ...ที่รักของสา” “ใช่ ผมมีความสุขที่สุด” มันเป็นความสุขจากเซ็กส์ในแบบที่ไม่เคยได้รับจากใครมาก่อน การจูบที่เร่าร้อน และการแลกลิ้นโรมรันแสนซ่าน มันเป็นส่ วนสำคัญให้เขาไปถึงจุดสุดยอดที่แสนปรารถนา

หล่อนตอบเมื่อเขายังดื้อ “วันนี้น้องชายของอรไปสมัครงานค่ะได้งานเป็นครูสอนภาษาที่นานาชาติแถวมีนถ้าเป็นปกติเขาคงกลับมาแล้วหรือไม่ตอนนี้อาจกำลังเดินทางมาค่ะ”

ความรู้สึกเมื่อกี้หายไปจนหมด เพราะเขาคนเดียว เขาเป็นคนเดียวที่ทำให้ฉันเศร้า และมีความสุขได้ “รักแท้มีจริง มันคงอยู่มาตลอด” “....” “ความผิดแก้ไขไม่ได้ แต่ยืนด้วยชีวิตว่ารักแค่คาริสม่าคนเดียว” “....” “ไม่ต้องให้อภัย อยู่ด้วยกัน ให้เราเริ่มต้นใหม่ไปด้วยกัน”

เขาไม่เคยพูดแบบนี้กับฉันเลยสักครั้งที่ผ่านมาฉันคิดว่าเขาแค่กำลังหลงฉันเท่านั้นแต่ตอนนี้ฉันอาจจะต้องมองใหม่เสียแล้วเขาอาจจะรักฉันจริงๆ เหมือนที่ฉันรักเขาก็ได้ขอให้มันเป็นแบบนั้นทีเถอะ "คุณรักฉันจริงๆ เหรอ ไม่ใช่ที่ผ่านมาแค่หลงหรอกเหรอคะ?" "มายยยย ไม่ฉันหลงรักเธอมาก ม ากจนยอมทุกอย่างเพื่อเธอได้เลยที่รัก"