คืนดีมารักเหมือนเดิม Mga Nobela at Kwento

เธอหัวเราะในลำคอเบาๆ ทั้งขมขื่นทั้งเหนื่อยล้า "แต่สุดท้าย...ก็เหมือนเดิม คนที่คุณรัก ไม่ใช่ฉันถึงตอนนี้ก็ยังไม่แน่ใจว่าคุณรักฉันไหม บางทีคุณอาจมีคุณซูจ๋ายในใจเหมือนเดิมแค่ทำดีกับฉันเพราะลูกของคุณต่อไปคุณก็จะดีกับจูดี้เพราะลูกของคุณเหมือนกัน"

มุมตรงนี้เขาชอบนอนหนุนตักนางพลางพร่ำเพ้อ บอกรักครั้งแล้วครั้งเล่า จุมพิตอ่อนหวานละมุนละไมซ้ำๆ ประหนึ่งยั่วเย้าเคล้าแสงจันทร์ยามราตรี สัญญาว่าจะแต่งนางเป็นภรรยาเพียงผู้เดียว เขาปรารถนามีคืนวันแสนดีกับนางต่อไปนับร้อยปี ยามนี้ยังพอมีความหวังอยู่หรือไม่

โดยบังเอิญและกูก็ยังอยากให้เธอดูแลกูเหมือนเดิม ถึงการเข้าหาในครั้งนี้มันจะไม่เหมือนคนอื่นก็ตาม กูยอมรับว่าตอนแรกก็ยังปากแข็งแต่ความจริงแล้วใจกูมันไม่ได้แข็งเหมือนปาก กูคงตอบคำถามมึงได้แล้วว่าถ้าเกิดไม่มีอันดากูจะยังรักนับดาวไหม กูยังรักผู้หญิงที่ชื่อนับดาวอยู่เสมอ และกูไม่อายแล้วที่ได้กลับมารักเมียเก่า และกูยังให้นับดาวเป็นเมียปัจจุบันและตลอดไป"

เพชรหอมมองหน้าผู้พูดนิ่ง “เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม” “เหมือนเดิมงั้นเหรอ” หล่อนทวนคำพูดเขา “เหมือนเดิมที่ว่านี้หมายถึงให้ฉันเป็นเครื่องประดับบนเตียงของคุณเหมือนครั้งนั้นใช่ไหม ถ้าใช่...อย่าดีกว่า”

ฉันชักมือกลับ “แบบนี้คืนเข้าหอของเราจะทำยังไงคะที่รัก” “ก็ต่างคนต่างนอน ไม่อะไรทั้งนั้น” “ซานิ…” “ไม่ต้องมาตีหน้าเศร้า ไม่เนียนปะ”

“พี่เข้าใจว่าสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเรา มันยากที่จะกลับมาสู่จุดเริ่มต้น แต่...ความรักเป็นสิ่งสวยงาม และผลที่ตามมาก็คุ้มค่า” ชายหนุ่มทิ้งความสงสัยเอาไว้ให้ตาณต้องหาคำตอบ หล่อนยืนเหม่ออยู่นาน กระทั่งเบบี้ก้าวเข้ามา “เฮ้อ จะไปอาลัยอาวรณ์ ผัวเก่าทำไมล่ะตาณ”

"เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ ที่รัก" ร่างหนาล้มตัวลงนอนสวมกอดร่างบาง

Ep.41 ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีฉัน “แต่เขายังรักเธอเหมือนเดิม” แซมมี่พูดด้วยใบหน้าเรียบนิ่งกับฉัน ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังหมายความว่ายังไงกันแน่

"งั้นก็ไปนอนได้แล้ว ดึกแล้ว เพราะต่อให้วันนี้แสนรักคุยเรื่องนี้ทั้งคืน พี่ก็ไม่มีวันเปลี่ยนความคิดหรอก" "เอาแต่ใจ" "ใช่ พี่เอาแต่ใจ ก็เหมือนกับที่พี่ไม่เคยเปลี่ยนความรู้สึกที่มีตอนแสนรักเลยสักครั้งนั้นแหละ"

ถ้าเราได้กลับไปคบกันจริง ๆ สุดท้ายแล้วตอนจบมันก็ไม่ต่างอะไรจากเดิม ความสัมพันธ์ของเธอและเขามันก็เปรียบเสมือนหนังสือเล่มเดิมที่ไม่ว่าจะหยิบขึ้นมาอ่านอีกกี่สิบกี่ร้อยครั้งมันก็ยังคงจบเหมือนเดิมไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้เลย