Novel & Cerita คืนดีมารักเหมือนเดิม

เธอหัวเราะในลำคอเบาๆ ทั้งขมขื่นทั้งเหนื่อยล้า "แต่สุดท้าย...ก็เหมือนเดิม คนที่คุณรัก ไม่ใช่ฉันถึงตอนนี้ก็ยังไม่แน่ใจว่าคุณรักฉันไหม บางทีคุณอาจมีคุณซูจ๋ายในใจเหมือนเดิมแค่ทำดีกับฉันเพราะลูกของคุณต่อไปคุณก็จะดีกับจูดี้เพราะลูกของคุณเหมือนกัน"

กลัวเหลือเกินว่าจะรักเขาแบบเดิม กลัวเหลือเกินว่าจะเสียใจเหมือนเดิมอีกครั้ง กลัวเหลือเกินว่าตื่นขึ้นมาเขาจะหายไปเหมือนอย่างวันนั้น

“มึงโกรธกูอยู่ มึงไม่เหมือนเดิม” “อะไรที่ไม่เหมือนเดิม นิ่มก็เป็นแบบนี้ไหม” “เนี่ย มึงไม่เหมือนเดิม”

มุมตรงนี้เขาชอบนอนหนุนตักนางพลางพร่ำเพ้อ บอกรักครั้งแล้วครั้งเล่า จุมพิตอ่อนหวานละมุนละไมซ้ำๆ ประหนึ่งยั่วเย้าเคล้าแสงจันทร์ยามราตรี สัญญาว่าจะแต่งนางเป็นภรรยาเพียงผู้เดียว เขาปรารถนามีคืนวันแสนดีกับนางต่อไปนับร้อยปี ยามนี้ยังพอมีความหวังอยู่หรือไม่

โดยบังเอิญและกูก็ยังอยากให้เธอดูแลกูเหมือนเดิม ถึงการเข้าหาในครั้งนี้มันจะไม่เหมือนคนอื่นก็ตาม กูยอมรับว่าตอนแรกก็ยังปากแข็งแต่ความจริงแล้วใจกูมันไม่ได้แข็งเหมือนปาก กูคงตอบคำถามมึงได้แล้วว่าถ้าเกิดไม่มีอันดากูจะยังรักนับดาวไหม กูยังรักผู้หญิงที่ชื่อนับดาวอยู่เสมอ และกูไม่อายแล้วที่ได้กลับมารักเมียเก่า และกูยังให้นับดาวเป็นเมียปัจจุบันและตลอดไป"

ลูคัสหันกลับมามองที่ฉันทันที “เอาไว้นายกลับมาเป็นเหมือนเดิม แล้วเราค่อยมาคุยกัน” “ฉันเป็นเหมือนเดิมมาตลอด ทุกอย่างยังเหมือนเดิม ฟี่ก็ด้วยที่เหมือนเดิม” “....” เขากำลังพูดอะไร คิ้วเรียวขมวดแทบจะชนกัน

เพชรหอมมองหน้าผู้พูดนิ่ง “เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม” “เหมือนเดิมงั้นเหรอ” หล่อนทวนคำพูดเขา “เหมือนเดิมที่ว่านี้หมายถึงให้ฉันเป็นเครื่องประดับบนเตียงของคุณเหมือนครั้งนั้นใช่ไหม ถ้าใช่...อย่าดีกว่า”

ฉันชักมือกลับ “แบบนี้คืนเข้าหอของเราจะทำยังไงคะที่รัก” “ก็ต่างคนต่างนอน ไม่อะไรทั้งนั้น” “ซานิ…” “ไม่ต้องมาตีหน้าเศร้า ไม่เนียนปะ”

“พี่เข้าใจว่าสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเรา มันยากที่จะกลับมาสู่จุดเริ่มต้น แต่...ความรักเป็นสิ่งสวยงาม และผลที่ตามมาก็คุ้มค่า” ชายหนุ่มทิ้งความสงสัยเอาไว้ให้ตาณต้องหาคำตอบ หล่อนยืนเหม่ออยู่นาน กระทั่งเบบี้ก้าวเข้ามา “เฮ้อ จะไปอาลัยอาวรณ์ ผัวเก่าทำไมล่ะตาณ”

Ep.41 ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีฉัน “แต่เขายังรักเธอเหมือนเดิม” แซมมี่พูดด้วยใบหน้าเรียบนิ่งกับฉัน ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังหมายความว่ายังไงกันแน่