Novel & Cerita Andito

Ani Inigo na sa wakas ay dumistansiya na ito saakin. Idinilat ko kaagad ang aking mga mata, at sinubukan kong magbuga ng hangin sa aking palad para lang mapatunayan kong mali ang sinasabi niya. Subalit, tama nga siya. Ang baho nga pala ng aking hininga. Pinaghalong amoy ng beer at sisig iyon kaya masangsang talaga ang amoy. "Hoy! Hindi porket guwapo ka at mabango ka ay puwede mo na akong laitin! Natural uminom ako ng alak kaya gan'to ang amoy ng hininga ko!" pagtatanggol ko sa aking sarili.

anito. Kinuha naman namin 'yon ni Zerudo. Plain ice cream lang siya na vanilla flavor. Masarap din siya kahit papaano matapos ko 'tong matikman. "Thank you po ulit," wika ko pagkabayad ni Zerudo. "Thank you rin," anito.

" agad nitong sagot. "

anito. Napaisip siya. Ano nga ba? “O sya sige, dyan ka na. Ituloy mo na yang naudlot mong pagpapakamat*y. Makiki kape na lang ako sa burol mo.” anito na tumayo na at tinalikuran siya. Inangat pa nito ang kanang kamay at walang lingon likod na kumaway sakanya at lumabas ng pintuan. Napayuko siya at tinitigan ang panyong ibinigay nito sakanya. Meron iyong embroidery na letter T.

Hindi natapos ang sasabihin nito dahil sa malakas na tunog, nanggaling din ito sa kaniya at lahat kami ay natigilan "Tang1na Raken ang baho kumain ka ba ng itlog" mura sa kaniya ng kasamahan nito at lahat kami ay napatakip ng ilong, para akong masusuka na binuksan ang bintana ng sasakyan "Iho barado ba ang toilet kaya hindi ka nakapaglabas kanina?" tanong ni Aling Myrna "S-sorry po hindi ko na mapigilan hehe, Ador pakibilisan ---*POOP*"

Anito, ay tinamad na itong mag-aral lalo pa at kaylangan ito ng mga magulang sa trabaho sa isang puwesto nito sa Old Market na matatagpuan sa Barangay San Miguel, PPC, Palawan. Hindi niya na alam pa kung ano ang naging kwento ng buhay nito mula noon. Kung paano ito naging sanggano o basagulero o kelan natutong makipag-away ay hindi na niya alam. Nakatingin lamang siya rito habang ginagagap nito ang mga kamay niya. Kahit nasa publikong lugar sila ay hindi nito iyon naisip na parang wala itong paki sa makikita o iisipin ng kahit na sino.

Moreno ang balat. Oh my gossh,sino siya?Si Adan ba ito?Bakit siya nandito?sa isip-isip ko. "magandang hapon, kapitana.Ako po si Adan,ang bagong tanod na pamangkin ni ankel Mario.Ako ang maghahatid sa inyo,dahil ang dating naghahatid sa inyo...nagmamadali siyang nagpaalam kanina."sabi niya sa malalim na boses.

alok nito sa nag-iisang upuan na naroon. Naupo na lamang siya kahit naguguluhan. Sa fluency ng pagsasalita at accent tukoy na niya kung anong lahi ng binatilyo. Walang duda. Pinoy ito tulad niya. "Alexial Monzanto, right?" Inilapit nito ang swivel chair. "My name is Athrun Andromida." Pakilala nito at naglahad ng kanang kamay matapos ilipat sa kaliwa ang bitbit nitong white rose.

wika nito “Takot kana bang masukahan Arnold?” tanong ng isa pa na nakaupo sa shotgun seat. Arnold pala ang pangalan ng lalaking ito. “Hindi ako takot, sadyang hindi lang maganda ang amoy ng suka niya” wika nito agad naman akong nahiya dahil sa kaniyang sinabi “Patayin niyo na lamang ang aircon” suwestyon ng lalaking nasa nag da-drive

ALIPIN C38 ANTHONY POV Kahit nasa malayo ako ay kitang-kita ko pa rin ang matamis na ngiti ni Judy. Habang tinititigan ko siya ay para akong mababaliw. Gustong-gusto ko siyang lapitan at yakapin. Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin lubos maisip kung paano siya nakaligtas sa pagkahulog niya sa ilog.