Ang Aking Kaarawan Novels & Stories

Doon nagsink in sa isipan niya na ngayon talaga ang kaarawan niya ngayon na kinatakip niya sa bibig niya at napangiti siya. "Salamat at naalala ninyop. Hindi ko naalala ang kaarawan ko dahil na din sa sobrang ka busihan." "Alam po namin iyon kaya ka po namin sinuprise po." Napakagat ako sa labi ko dahil sa sinabi nila. "Thank you." Palagi na lang sila ang nagse-celebrate sa kaarapan ko ngayon. "Sana maging masaya ka na po, milady at malagpasan niyo po ang lahat ng problemang pagdadaanan ninyo. Deserve mo pong maging masaya."

Kaya gagaling kapa. Talaga anak? Saan naman galing? Alam kong malaki ang kailangan natin para sa operation ko. Wag mo na alalahanin yon. Basta pagaling ka ha promise? Oo anak Salamat ha. Anong gusto mong kainin ma? Yang orange nalang anak! Sige ipagbalat nalang kita higa kalang po diyan ma! Ang swerte ko naman talaga sayo Scarleth kahit ganito ako? Minamahal mo parin ako!!

Sabi ni Alizha na mas ikinangiti ko dahil sumangayon silang lahat. “Thank you guys! So aasahan ko na ang lahat ay magpapaganda at mag papagwapo okay?! Syempre hindi mawawala ang traditional na nagaganap kapag anniversary kaya mag eenjoy kayo for sure! That's all thank you!”

Alessia's POV MAKULAY ang ilaw sa kalangitan. Hindi na bago sa akin ang fireworks dahil laging may ganito sa Arada tuwing bagong taon. Fireworks display is something we look forward to watch every new year. "Isang tradisyon yan, tuwing kaarawan ng hari." Turan naman sa akin ni Rafi na ikinagulat ko dahil nagsasalita na ito ng normal na lenguahe. Akala ko ay patuloy itong magsasalita ng ingles.

~ Maligayang bati sa iyong kaarawan~ Happy Birthday just for you~ The years may come and the years may go~ But it won't change what I already know~ You're such a great boyfriend~ And I will love you 'til the end Otanjou-bi Omedetou Gozaimasu! Maligayang bati sa iyong kaarawan~ Happy Happy Birthday Happy Birthday~ Hindi siya makapaniwala habang nakatitig sa akin. "Bf..." Napayuko ako dahil nahihiya ako. "I-I'm sorry," mahinang sambit ko. "Alam ko na kung bakit ka nagalit kanina, pasensiya na rin kung nagalit ako. Nasaktan kasi ako sa sinabi mo kanina─"

Kada-taon kaya ako mayroong engrandeng selebrasyon? I couldn't feel happiness on the day of my birth. Kasi kahit pa man alam ng lahat na kaarawan ko din, they didn't celebrate it for me, but for Kali. I know. I sound pitiful. Baka sabihin niyong sa isip ko lang lahat ng ito pero hindi. I can see how people treated me earlier. How Auntie asked for Kali wherein it's also my day. I haven't heard a greetings from her pa nga. Simula kanina, si Kali at si Lev lang ang nag-greet sa akin. Which is why this day couldn't get any more special than the former days.

Nandito kaming mga kaibigan mo. Biglang umilaw ang kalangitan dahil sa pagsalubong ng mga fireworks. Pareho kaming napatingin sa labas. Maririnig mo rin mula rito ang kasiyahan sa labas. Naalala kong ngayon ang kaniyang kaarawan. Humarap ako sa kaniya at tinuyo ang kaniyang luha. "Happy birthday, our Alpha."

Maya-maya, napabuntong-hininga siya at nagsabi, "Magluluto ako nang madalas para sa 'yo, pero huwag mo lang sosobrahan ang kain." Ngumiti si Lady Jessa. "Sige, sabi mo yan ha. Gawin mo ang sinabi mo, katulad nina Harold at Karylle." "Sige, sige, ikaw ang masusunod." Naramdaman ng matanda na perpekto ang kanyang kaarawan ngayon. Hindi niya napigilang sabihin, "Sa nakalipas na mga dekada, ngayon yata ang pinakamasayang kaarawan ko! Karylle, salamat sa 'yo!"

Habang naghahanda sa kusina, hindi ko mapigilang liparin ang utak ko. 'Yon na pala ang huli. Huling halik niya sa noo ko. Huling kanta niya sa pagtulog ko. It was the 3rd birthday with him, at hindi ko inaasahang sa ika-apat na kaarawan ko pala na kasama siya ay hindi na mangyayaring gano'n uli katulad sa mga nagdaang taon. Hindi ko alam kung bakit bigla ko na lang naalala kagabi ang tungkol sa kaarawan ko last year. Maybe because I'm turning another year a few days later.

KABANATA DALAWA: Ang Malaking Screen SECOND LIFE, June 12, 2020 CURRENT KARRIE’S POV Tumititig ako sa aking magandang self sa harap ng salamin at satisfied sa hairstyles ko. Suot-suot ko ang puting wedding dress ng pumanaw kong mama. Huminga ako ng malalim ng maalala ko na naman siya. Sobrang miss ko na si mama… Bihira lang ako mag make-up pero para sa araw na ‘toh, kailangan eh.