Ang Aking Kaarawan Novels & Stories

The moon that never fails to fascinate me. Tatlong araw na lang bago ang aking ika-labingwalong kaarawan. I should feel happy and excited, that finally I would be on the legal age. But it feels like, iba ang nararamdaman ko. Hindi ko man aminin kay mommy, alam ko sa sarili kong naghahanap pa rin ako ng kalinga ng isang ama hanggang ngayon.

April 2010 One month later: Natapos na nga ang buwan ng Marso at dumating ang buwan ng Abril, ito ang isa sa mga araw na pinakahihintay ko sa aking buhay. Well, sino ba naman ang taong ayaw dumating ang kanyang kaarawan. Hay, ano na kaya ang magaganap sa'king birthday? Sa pagdating ng araw na iyon ay magiging ganap na akong seventeen years old.

Siguro dahil nakikita ko ang sarili ko sa kanya, sa pangarap kong balang araw ay magkaroon din ng pamilya at anak na ipagmamalaki ko. "Actually..." muling sambit ni Mommy, "ang kaarawan ko ay hindi lang para ipagdiwang ang dami ng taong lumipas. Ito ay para rin sa lahat ng mga bagay na nagawa ko sa mga taong iyon. Ang mga alaala, mga sandaling hindi matutumbasan ng kahit anong regalo." "Mga alaala," dagdag pa niya, "na dadalhin ko hanggang sa kabilang buhay. Mga alaala na kahit ako na lang ang natira... magpapangiti pa rin sa puso ko."

Sa t'wing kaarawan kasi ni Alexandria ay nagkakataong nasa business conference ako o kaya naman ay sa Japan. At ngayon, habang nakatunghay ako sa babaeng mahal ko ay alam kong wala siyang ideya sa nangyayari. Marahil ay hindi niya naalala na kaarawan niya, katulad ng dati. Well, that's her! 🎶"Whoah Whoah Whoah Whoah..."🎶

"Ika-14 ng Enero." "Oktubre na ngayon," wika niya. "Ni hindi man lang natin namalayan na dumaan na ang kaarawan ng hari. Kung iba siguro ang hari natin, isang linggo nating ginanap ang kaarawan niya." 'Gan'on lang talaga siguro niya kaayaw na ipagdiwang ang kaarawan niya.' "Maghintay na tayo sa labas," wika niya.

Birthday Day passed like a wind. Kinabukasan ay kaarawan ko na. Styx insisted that whe should have a date bago ang kaarawan ko. Hindi naman na 'ko tumanggi dahil gusto ko rin 'yon. Nakaupo lang ako sa harapan ng vanity mirror at nakatingin sa sarili. I smile faintly at myself as I tried to familiarise my face. I realized that I hadn't knew myself now. Maraming nagbago, hindi na 'ko ang dating Zyxhiaxy na nakilala nila.

“Aba, anong hanging amihan ang nagdala sa’yo ritong gago ka, ha?” Yumukod nang bahagya si Adrian bilang paggalang. “Hindi ko po maaaring palagpasin ang ikawalongpung taong kaarawan ninyo. Heto po ang munting regalo ko para sa inyo. Happy birthday.”

Congratulations sa promotion. Tinitigan ko ang message. Halos agad na may sumunod. Tingnan natin kung gaano ka katagal tatagal.

aniyang dagdag na bahagyang lumungkot ang awra. "Gaga! Kaya nga dapat harapin mo s'ya, 'di ba? Para naman lubos- lubos na! At s'yempre, mag ka- alaman na!" sabay na biro ni Kara, kahit pa nga sa kabila noon ay puno ng pag aalala para sa kaibigan, at sa bagong buhay na gusto nito ngayon.

alam ko na Ang meaning ngayon no'n. Yung tipong handa ka ibigay Ang lahat ng makakapag pasaya sa kanya nang walang hinihinging kapalit. Yung tipong, Masaya ka na kahit walang label, Basta nariyan lang sya sa tabi. for me, Masaya na ako nang tanggapin nya akong muli sa Buhay nya. Masaya ako dahil nagkasundo at nagkaayos na kami. Hindi man as a couple but I'm happy because we're friends after what I've done to her.