Ang Aking Kaarawan Novels & Stories

Pagkatapos, umalis si Lina papunta sa itaas. Nagtago ako sa ilalim ng mga kumot, nire-replay ang mga kakaibang pangyayari nitong mga nakaraang araw. Ang kaligayahan ay isang pagpapanggap lamang sa pamilyang ito. Lahat ay nagtatago ng sikreto.

Pero paano ko gagawin iyun gayung kahit ang nakaraan ko, hindi ko maalala? Aasa na lang ako sa mga impormasyon na ibabato sa akin in Carlos simula ngayung araw at sana hindi ako pagkaitan ng tadhana na muli kong maalala ang aking nakaraan para naman kahit papaano, maayos na akong makapag move forward! "I love you too, Anna! Magpakabait ka ha? Promise, dadalawin ko kayo palagi dito." nakangiting wika ko at pagkatapos noon, kusa na akong bumitaw sa pagkakayakap dito

Bakas sa kanyang mukha ang saya dahil sa unang pagkakataon ay naging kompleto ang pagdiriwang sa kanyang kaarawan. Pagsapit ng dilim ako'y maghihintay parin, sa mga taong darating ngayon. Mag overnight kasi kami dito para mas lalong masaya ang pagdiwang sa kaarawan. "Hi baby," sabi ko dito ng nilapitan ko sa kinauupuan. "Masaya kaba sa kaarawan mo ngayon?" tanong ko dito. "Yes po," sagot nya sa akin. Kaya agad ko itong niyakap dahil hudyat ito sa aming supresa para dito.

Kung ano iyon ay hindi ko na pinag-aksayahang isipin dahil tuluyan na akong hinila ng antok. Kinabukasan, nagising ako dahil sa magaan na halik sa noo ko. “Tanjoubi omedeto (Maligayang kaarawan),” bulong niya sa akin. Napalunok na lang ako sa posisyon namin.

CHAPTER 132 KARINA Kinahapunan, sinundo kami ni Kennedy sa bahay. Alam kong birthday ko ngayon kaya may naiisip na ako, pero hindi pa rin ako sigurado kung tama ang hinala ko. Sabay kaming sumakay ng mga kapatid ko sa kotse, habang si Kaori naman ay kasabay nina Tita Karla sa kotse nito. Nahihiya pa rin ako sa walang tigil na pagpuri ni Kennedy sa akin. Hindi naman kasi ako sanay na pinupuri, pero masarap din pala iyon sa pakiramdam.

Ipinikit ko ang mga mata habang sinasariwa ang eksenang hindi ko malilimutan noong eksaktong ika-labing isang kaarawan ko. *** Flashback "Ma, andito na po ako!" sambit ko pa habang masayang tinatahak ang hagdanan namin patungo sa ikalawang palapag ng aming tahanan. It's my birthday today, at alam kong naghahanda na si mama para mamayang gabi, excited kong inimbitahan ang lahat ng kaklase ko. Nang makalapit ako sa kwarto ni mama ay napansin ko ang mumunting ungol na nandoon. Nakinig ako sa pagitan ng pintuan.

Hindi siya makaimik. Ang lakas ng tawa ni Carina, “Isa kang malaking hangal kung iniisip mong magiging happy ending ang love story ninyong dalawa ng babaeng iyon.” Mariing sabi nito sa kanya, “Dahil oras na malaman nya ang baho mo, itatakwil ka nya. Kamumuhian ka nyang lalo. Baka nga pati anak nyo, ilayo nya saiyo. . .”

Bianca POV Akala ko ay mapupuno ng tawanan, celebration, at masasayang kwentuhan ang araw na ito. Ito sana ang dapat na pinakamasayang araw ng buhay ko—ang araw na muling nagbbalik ang liwanag sa mga mata ko, ang araw na nakita ko ulit ang mundo, ang araw na nakita ko rin sila Mommy, Daddy, at si Guilbert. I really thought we’d be celebrating all day and night. Ito dapat ang pagdiriwang ng tagumpay at pag-asa matapos ang dalawang taong kadiliman at pagdurusa.

April 19, 1959 06:00 AM Kahapon ay ipinagdiwang ko ang ika- labinwalong kaarawan ko. Simula kahapon at hanggang ngayon hinihintay ko pa rin ang pagdating ng mga magulang ko. Umaasa ako na buhay pa sila at babalikan nila ako lalo na si Mama na nangako sa akin na babalikan niya ako. Marangya ang naganap na pagdiriwang ng aking kaarawan, ang daming mga panauhin ng tiyahin ko, ang iba ay mga kasosyo nina Mama at Papa sa negosyo.

CIERRA RAVEN FIOR - YOUNG MATAPOS ang kaarawan ng mga bata ay nag si balikan na kaming lahat. Ngayon ay hinahanda na namin ang pagkain para sa aming Noche Buena. Tama kayo lumipas na ang ilang araw matapos ang kaarawan ng kambal. Hindi ko na idi-detagle ang buong nangyari. Naging masaya ang lahat ng araw na 'yun. "Dalian niyo malapit na mag alas dose at magbubukas na tayo ng regalo!" Pag mamadali ni Mama na kina taranta naman namin.