Ang Aking Kaarawan Novels & Stories

AMARA’S POV Kinabukasan. Isang araw na lang at birthday na ni Venus. Maaga kaming gumayak para sa aming lakad. Pupunta kami sa bahay ng aking mga magulang—ang bahay na kinalakihan ko na ngayon ay tirahan na ng pamilya ni Auntie May.

Baka ano na naman ang ginagawa non. A few hours later, akala ko uuwi siya pero hindi pala. I should have known na ganito ang mangyayari, talagang hindi pa ako natuto. 12:00 am na kaya tapos na ang kaarawan ko, pinigilan ko ang aking mga luha dahil pagod na akong umiyak. I don't want to cry anymore. Parang mauubos na ang mga luha ko. Kinuha ko ang aking birthday cake at tinapon sa basurahan, ang tanga tanga ko talaga para umasa. Deserve mo naman iyan Faye dahil napakawalang kuwenta mo! P*****a ang sakit sakit na, nakakasawa.

Kailangan kong umakto na parang wala lang. Pasimpleng lumingon ako kay Ninong gaya ng paano ko ito akitin. "Ninong, walang pwedeng magbawal sa akin lalo na at next week na ang kaarawan ko, I'm 18 next week baka nakalimutan mo. I'm ready to mingle." Umigting ang mga panga ni ninong sa narinig mula sa akin kasabay ng paghigpit ng hawak nito sa kabila kong braso.

madiin kong saad habang sinusulyapan ang puntod ng aking nanay. "Ang tanga ko....I just want to say that...I miss you, but I can't have you back," habang biglang may tumulo sa aking kaliwang mata, kinapa ko ito at "Luha...." Madali kong pinunasan ang aking luha at tumayo sa aking pagkakaupo. "Advance Happy Birthday sa akin....Babalik po ulit ako para ma-celebrate natin ang mismong kaarawan ko, mama," sabi ko habang unti unting lumayo sa puntod ng aking nanay.

"Nasaan ba ako ngayon? At bakit ako nandito? Did I follow Anastasia?" "Bago ko sagutin ang tanong mo gusto ko munang sabihin sayo kung anong araw at taon na ngayon. Today is August 16, 2022. Tulad ng sinabi ko sampung taon ang nawala sa ala-ala mo." Nanigas siya sa kanyang kinatatayuan at hindi makapaniwalang napatitig sa kaibigan. Kung 2022 na ngayon, anong nangyari sa kanya makalipas ang sampung taon?

Hinawakan ko ang dalawang kamay ni Akira na nakapulupot sa aking bewang. “Okay lang. Naiintindihan naman kita, e. It’s not a big deal for me kung hindi ka makadadalo sa debut ko. As long as I know that you love me, it’s enough. I’m already happy with it. And you are the best gift I have ever received for my 18th birthday. Well, you’re kinda an advanced gift na nga, e,” I cheerfully told him to ease his sadness.

“Kaarawan niya no’ng nakaraang araw. Araw na inalayan ka niya ng singsing.” Nakaramdam ako ng inis sa narinig. Inis sa sarili ko. Hindi ko man lang alam na kaarawan pala ng mapapangasawa ko dalawang araw na nakalipas. “Huwag kang mag-alala. Ayaw naman niyang ipinagdidiwang ang kaarawan niya.” Ang kaninang ngiti sa mga labi nito ay naglaho. “Kahit na,” mahinang usal ko. Napakagat ako sa ibabang labi at tumingin sa gawi nila. Lumingon sa ‘min si Xeonne at ngumiti. Ngumiti ako nang pilit.

Imflor Hindi ko ma pigilan ang mga luhang pumapatak mula saking mata. Walang paglagyan ang kaligayahan na aking maramdaman. Isang Ingrandeng kaarawan na kahit kailan ay hindi ko maranasan sa buong buhay ko. Kaarawan na hindi ko Makakalimutan. Happy Birthday Mahal kong asawa, Bulong ni Aire saking tainga habang nakayakap sa'kin.

Kinalimutan na ba niya ako. Buong araw na iyon ay sa kwarto na naman umikot ang mundo ko, katahimikan, kadiliman, at kalungkutan ang siyang sumama sa akin sa mismong kaarawan ko. Walang pinagbago ang lungkot na namamayanni sa akin. Potangina nakakapagod na. Sa araw ng aking ika-labing walong kaarawan, inakala ko noon na magiging masaya ako kapag si Azon ang kasama ko ngunit hindi nangyari.

Usal ko kaya tinawanan nila ako "Isang beses lang sa isang taon ipinagdiriwang ang kaarawan ng isang tao, kaya i-enjoy mo 'pag dumating ang araw na 'to." Saad ni dad kaya ngumiti nalang ako One month passed after that day at masaya ako dahil kahit papaano ay nagka-ayos na kami ni dad. And today is my 19th birthday. "Oh siya papasok na muna ako sa loob, kayo ng bahala dito sa mga bisita." Ani Dad kaya tumango nalang kami