Ang Aking Pangarap Tula の小説・ストーリー

Sa harap ng lahat ng mga kasamahan, si Alexa ay nagbigay ng isang tula na nagsasaad ng kanilang mga pangarap para sa bayan. “Ang bawat hakbang na ating tinatahak ay puno ng mga alon ng pagsubok,” wika ni Alexa, “ngunit sa bawat alon ay may silakbo ng bagong pag-asa. Hindi tayo titigil hangga't hindi natin natutulungan ang bawat isa na makatawid sa dilim patungo sa liwanag.”

Takot ang nasa dibdib ko, pero mas malakas ang pagnanais. Gusto kong makita ang mundo. Gusto kong maranasan ang buhay na hindi umiikot sa taniman at palengke. Gusto kong patunayan na hindi hadlang ang pinanggalingan para maabot ang pangarap. Kinabukasan, maaga kaming nag-empake. Isang maliit na maleta. Ilang damit. Lumang sapatos. Isang notebook na puno ng pangarap at plano.

And as you gaze at the stars tonight I will gaze at a star more beautiful and bright And I wish I could do this forever It could be You and me We and us oh You and me We and us oh You and me We and us Forever Tuluyan na kaming natigil sa pag sasayaw. Magkayakap pa rin kami at mag katitigan. Kahit hindi s'ya nakangiti ay kitang-kita ang saya sa kanyang mga mata. At alam kong ganun din ang sa akin. So no matter if our blue skies turn to gray

“P-pero wala na, eh, w-wala na s-si k-kuya, w-wala nang t-tutupad ng isa sa mga pangarap ko.” “Tahan na, hindi ka naman niya pababayaan. Malay mo may ibigay sa sa'yong tao na tutupad ng pangarap mo diba? Na kahit hindi siya ang makatupad, makita ka lang niyang masaya sa araw na 'yon paniguradong nagsasaya din 'yon sa langit.” “Salamat sa'yo dahil kahit papaano ay nag iba ang pakiramdam ko.” Nginitian ko lang ito bago umalis.

“Hindi lang po negosyo ang gusto kong itaguyod. Gusto ko rin po na magbigay ng pag-asa at pagkakataon sa iba, tulad ng pagnanais ko noon na magtagumpay.” Sa mga sandaling iyon, napansin ko kung paanong ang mga simpleng pangarap ay maaaring magbukas ng mas malalaking pinto. Si Aerol, na isang simpleng bata na nawalan ng ina, ay naging simbolo ng lakas at pagpupunyagi. Ang kanyang hangarin na magbigay ng pagkakataon sa iba ay nagbigay sa akin ng bagong perspektiba sa buhay.

Literal na para akong naging statwa sa kinatatayuan ko ngayon. “Mama, alam mo ba matagal ko na tong pangarap. Matagal ko ng gusto na makita ka at mayakap.” Sabi niya habang nakatingala sakin. Nakagat ko ang labi ko at inipon ang lakas ng loob para lang ngumiti. Ang init sa puso ng pagtanggap niya sakin. First time ko to. Hindi ko alam anong gagawin ko. “T-Talaga?” nautal pa ako.

Kaya a-alam kong matatag talaga ako k-kasi… May pangarap ako. G-Gusto ko matupad lahat ng mga pangarap ko sa sarili ko sa utak ko kaya nagpapaka-tatag ako. Dahil paniniwala ko, utang ko iyon sa sarili ko. Ang magandang buhay.

Napahagulhol siya ng iyak. Nilapitan naman siya ng dalawa at niyakap habang nakasalampak na siya sa lupa. Kulang ang luhang inilalabas ng kanyang mata para masabi kung gaano siya nasasaktan, kung gaano siya nakokonsensiya at kung gaano niya isinusumpa ang pangyayaring ito sa kanyang buhay at sa babaeng minahal niya ng tunay. "M-arami p-a akong pangarap eh. Pangarap kasama siya pero m-ukhang hanggang pangarap na lang iyon!"

Just like before. "Wala na tayong dapat na ayusin, dahil una sa lahat ikaw lang ang may kagustuhan na maikasal tayo. Oo, pumayag ako noon sa kasal na gusto mo dahil sa utang na loob ko sa iyong ama na hanggang sa ngayon ay dala-dala ko pa rin. Hindi na rin ako tulad noon na palaging sumasangayon sa lahat ng gusto mo. At kung ipagpipilitan mo na naman ang gusto mo, walang patutunguhan itong pag-uusap natin," mahaba nitong litanya.

"Kung ano man yang pinagdadaanan mo ngayon, malalampasan mo yan at isa pa, hindi pa naman huli ang lahat para sa pangarap mo. Iba-iba ang panahon ng bawat isa. Ang iba sa atin nauuna, meron namang nahuhuli pero kahit mahuli ka, hindi naman ibig sabihin nun bigo ka na." Parang may mainit na bagay ang humaplos sa kanyang puso dahil sa mga katagang binitawan ni Aling Lena. Sana nga magkaroon pa siya ng pagkakataon na matupad ang pangarap niya pero paano niya gagawin ang bagay na iyon gayong masyadong kumplikado ang sitwasyon niya? "Good Morning..."