Ang Aking Pangarap Tula の小説・ストーリー

Sakto't walang tao roon. Kaagad kong tinahak ang pwestong 'yon at naupo. Hay! Gusto ko makalanghap ng hangin. Mahangin sa area na 'to at saktong-sakto para sa 'kin. Habang naghihintay, nilinga-linga ko ang paningin ko hanggang sa halos masementuhan ang buong katawan ko dahil sa nakikita ko ngayon. Pamilyar na pamilyar siya sa 'kin. Teka? Oo nga pala! Kasama ko rito ang top one Octapetala na si Ligen Huber!

"Naguguluhan nga ako dati kung ano nga ba ang pangarap ko at ang talent ko. Kasi hindi ko alam kung ano nga ba ang alam ko at kung saan ako magaling. Pero no'ng naisipan kong magbasa ng libro no'ng na bored ako isang araw, natuwa ako sa binabasa ko. Pakiramdam ko pang realistic ang dating ng kwento. Tapos isang araw parang pinangarap ko na rin na maging isang writer ng libro." Napabulaslas siya sa pag tawa bigla. Para siyang baliw na tumawang mag isa kahit wala namang nakakatawa. Ang labo niya. "Ang layo naman ng kurso mo sa pangarap mo. Papano mo ma aabot 'yon?" Tae! Kaya pala tawang tawa siya. Hindi ako nakaramdam ng pagkapikon sa tawa niyang 'yon. Kasi kahit ako alam na alam ko rin at nai

Parang bata. Parang gusto niyang ilabas lahat ng sakit, takot, at pangambang matagal niyang kinimkim sa puso. Ang takot na mawala ng tuluyan ang inang matagal niyang pinangarap makasama. At ngayong nakasama niya na ito, hindi matanggap ng puso niya na mawala ito sa kanya. "Kael..." Nanginginig ang kanyang katawan sa magkahalong tuwa at pag-asa.

mahina kong sabi. “For what?” tanong niya, paos ang boses. “Sa lahat,” sagot ko. “Sa pagtupad mo ng pangarap ko na mahalin ako ng isang tulad mo. At sa kasal na hindi ko akalaing mararanasan ko.” I’ve dreamed of this a thousand times before But in my dreams I couldn’t love you more Nararamdaman kong nanginginig ang dibdib ko. Malapit na akong maiyak, at alam kong ramdam niya iyon.

You're like an angel, Who takes away my worries and sorrows. Your not just beautiful, But so is your heart. You are my strength, In times of my weakness. You're the first to celebrate, Whenever I have achievements. You are the one, Who fills my shortcomings. And you never left me, In the most difficult moments of my life. I love you.. My one and only love, Joy. Muling nagpalakpakan ang mga customers na naroon matapos niyang basahin ang maikling tula na inihanda niya para sa nobya.

At hindi naman ako gaga para pangarapin ang mga bagay na alam kong hindi ko makukuha kailan man. Pinilig ko na lang ulit ang ulo ko para iwaglit sa isip ko ang guwapong mukha ng binata. Wala akong karapatan na isipin siya. At lalong wala akong karapatan na mangarap ng gising. Kailan man ay hindi bababa ang langit sa lupa. At hindi maaabot ng lupa ang langit kailan man. Gusto kong maging makata, bakit ba? Charot!

Tingin ko, kaya ko pa naman. Gusto kong ibigay ang pangarap ni Ruan dahil 'yon din ang pangarap ko— ang magkaroon ng malaking pamilya. Ipinikit ko ang mga mata ko at hinayaan ang sarili kong sumandal sa dibdib ni Ruan.

Saglit akong natulala sa kawalan. Parang naglaho na lang ng parang bula ang mga pangarap ko! Ang bahay na pinakakaingatan ng ama ko simula pa nung una. Ang pangarap kong mas guminhawa ang buhay, ang pangarap kong maging masaya at mabawi ang bahay! Hindi ko alam kung ano nang gagawin ko, at hindi ko rin alam kung paano ako makakahanap ng part time o ng matutuluyan.

Tila buhay ko’y nawawalan ng pag-asa Mundo ko’y umiikot sa apat na sulok ng silid Tanging karamay, isang munting makinilya Kaulayaw sa kalungkutan, Itong aking munting Talento. Sa mundo ng mga tula, kalungkuta’y napapawi Tanging pangarap ay masilayan ang mundo Ngunit sadyang ipinagkait sa kaawa-awang nilalang “Saglit na huminto sa pagtipa ang aking mga daliri mula sa makinilya ng marinig ko ang pagbukas-sara ng pintuan.

At saka hindu rin naman ganoon kadama ang init dahil sa malakas na simoy ng hangin. Inangat ko ang aking mga paningin sa mataas na puno. Tulad ng punong ito ay mataas at matayog din ang pangarap ko. Mataas na kung minsan ay napakahirap abutin, at ilang beses pang mahuhulog bago marating r***k. Nagdadalawang-isip pa dahil alam ko sa sarili kong ang pangarap na mabuo ang pamilya ko ay isang mataas na pangarap na kahit kailan ay hindi ko maaabot.