Ang Kalabasa At Ang Duhat の小説・ストーリー

May Isang malaking kalabasa, may sigaw din, talong, ampalaya, okra, pechay, saka kamatis, at mga siling green. Nagsimula ng hugasan ni Lucia ang mga gulay at tumulong Naman si Lucil sa paghihiwa at pagbabalat ng kalabasa. Kaso lang ay nasugatan ang kamay niya. Pero sa halip na mataranta ay natulala lang siya sa kamay niyang dumudugo na Ngayon. Ang mama tuloy niya Ang nataranta ng makitang napakaraming dugo na Ang dumadaloy sa kamay ni Lucil. Mas lalo pa siyang nag alala ng makitang nakatulala lang si Lucil at walang reaction na animoy walang nararamdamang sakit. Dali-daling iginiya ni Lucia ang anak sa may sink para hugasan ang duguang kamay nito.

Miss ko na rin iyon, eh! (FYI: Malig-ang – prutas na maliliit na parang duhat pero mas maliliit kaysa duhat. Kinakalog ito sa asin at asukal para medyo mawala ang sobrang asim kapag kinain na.)

Pinakain niya ako ng minatamis na kalabas, pickles at broccoli, at isang hiwa ng berdeng pepper, gamit ang kutsara niya ay giniya niya ito malapit sa mukha ko para maipasok ko sa bibig ko ang pagkaing handa niya na may sekretong recipe. "Ang sarap, Gab," di ko mabigilang bulalas. Napatitig ako sakanya. Maaaring nawala sa akin ang lahat, ngunit marahil ito ay katumbas ng halaga o kapalit, na magkaroon ng mga sandaling ito kasama siya.

ngumiti ito sa akin ng mapansin niya siguro ang pagkalungkot ng mukha ko. “Sige, Mildred.” ngumiti ako dito. “Anong niluluto niyo?” usisa ko dahil nakita kong naghahanda na sila kahit ang layo pa naman ng tanghalian. “Ginataang kalabasa po na mayroong sitaw.” sabi naman ng isang katulong na medyo bata. “Wow! Ang sarap naman, may maitutulong po ba ako sa inyo?” tanong ko at bumaling ako sa katulong na medyo bata, “anong pangalan mo?”

Ang karne ay lumalambot na sa lapot ng pulang sarsa, hinaluan ng malalaking patatas at carrots. ​Sumunod si Tatay na may dalang mainit na Dinuguan—yung malapot at itim na itim ang sarsa, at may kasamang malalaking piraso ng Tuyo sa ibabaw. Ang amoy ng suka at sili sa dinuguan ay sapat na para maglaway ang sinuman.

Ngumiti naman si Erika saka inabot ang mangkok na may Caldereta at sinalinan ako sa plato. "Alam mo yang bopis, laman loob yan ng baboy at hindi yan maganda sa kalusugan. Etong Caldereta ang kainin mo masarap to lalo na tong carrot balita ko pag kumain ka ng carrot lilinaw ang mata mo!" Sabi nito na masayang masaya ang tinig habang nag sasalita . "Hindi ba kalabasa yon?" Tanong ko sa kanya. At biglang nagsisi dahil baka mapahiya ito.

Mas maarte pa nga sa kanila ang mga kababata ko na hindi naman ganoon kayaman. Nakarating kami sa kabilang bundok. "What tree is this?" tanong nila sa puno ng duhat. Ang dami nitong bunga at mga hinog na. "Duhat, Sir." "Is it edible?" "Opo." Tumalon si Sir Caius upang abutin iyong mababang bugkos. Nagkalaglagan tuloy iyong mga antik sa kanilang tatlo. Mabuti na lang at malayo ako ng kaunti sa kanila.

Sayang naman ang multa kaya kahit lasing at masakit ang ulo, kailangang maglinis. Ang dami pa rin kasing kalat. Mga upuan, basyo ng bote, pinggan, kutsara, kalderetang hindi na naubos, pati ‘yung mga balot ng chocolate na dinala ni Catalina—na ang totoo ay hindi naman talaga masarap, pero pinagmukhang sosyal lang dahil sa istura at laki nito.

" Ano ba gusto mo kainin? pag iiba nya sa usapan nila, Alam nyang di ito lubos naniniwala pero pag pagkain na Ang usapan ay isasantabi nito Ang mga iniisip. " Ano bang Meron?" " May lasagna pa may mechado, calderita, afritada, pork belly, kari-kari at leche flan." Para itong Bata na nagnining- Ning Ang mga mata sa pagkain. " Tabi dyan iinitin lang natin Ang mga Yan Saka Tayo Kumain." dagdag pa nya agad naman itong tumabi pero kumuha Muna ng Isang apple at pinunas iyon sa damit nito saka kinagat , napapailing nalang talaga sya natatawa sya sa lakas lumamon nito ay di naman ito tumataba, ito rin Ang dahilan kung bakit nagkakasundo Sila pareho Silang matakaa.

sambit nito habang pinasadahan ang pagkain sa lamesa. Mayrooong sinangag na pinarisan ng itlog at daing na bangus with matching sibuyas, kamatis sa suka, bilang sawsawan. Napapalatak ang dalaga. Anito ay mukhang mapaparami ito ng kain ngayon. "Sana hinintay mo na lang ako na magising, 'di sana'y ako na lang ang naghanda ng agahan." Totoo sa loob ni Rose ang mga sinabi.