Ang Kalabasa At Ang Duhat Novels & Stories

Pumasok sila, may hawak na mga flashlight, at ang nakita nila ay kuwarto na puro basura. Nakakasulasok ang amoy ng basura, mahirap huminga. Sa isang tabi, may luma na at laspag na higaan—ito ang kama ko. Ang nag-iisa kong pagmamayari ay ang lumang manika na dinala ko mula sa bahay.

Yun pala all this time, mukha siyang kalabasa sa paningin nito? Dammit! Sa labis na inis na nararamdaman niya, pinatayan niya ng tawag si Zeus. Ang kapal ng mukha nito! Sa dami-dami ng pwedeng ihambing sa kanya, kalabasa pa talaga?!

Naglagay sila ng lamesa sa kubo at nilagyan iyon sa ibabaw ng malapad na dahon ng saging. Nagsaing naman si Leva ng kanin sa malaking kaldero. Naggayat din siya ng kamatis, sibuyas, siling labuyo at manggang hilaw na nilagyan ng alamang. Pinaghalo niya iyon at yon daw ang gagawin naming sawsawan.

Anna’s PoV Naghanda lang ako ng dalawang takal ng bigas, sibuyas, bawang at luya na dinamihan ko na para ipanlalagay ko na lang ito mamaya sa ibabaw ng lugaw kasabay ng manok para magkalasa naman.

They even wore a sun hat na may tali and they are talking each other using their dialect kaya hindi ko naintindihan ang pinag-uusapan nila. May nakasunod pala sa kanila na isang babae. Yakap nito ang malaking kalabasa habang nakasuot ng Bolero Top at pinatungan ng Check Heart Shape Top with Cargo Pants. Nakalugay ang mahabang nitong buhok at bitbit ang kanyang kulay puting large caro bag. May ngiti ito sa labi kahit kita sa kanya mukha kung paano siya nahihirapan dalhin ang malaking kalabasa. "That's big. Let me." Miro offered. Agad siyang tumayo at lumapit sa babae. Mas lumawak ang ngiti nito nang kinuha sa kanya ang kalabasa. She's smiling ear to ear while walking near me.

Halos hindi na magkasya ang groceries na pinamili nito roon. Hindi lang iyon. Nang lingunin ko ang lamesa namin ay halos mabuwal ako sa kinatatayuan ko nang makitang punong- puno ng mga putahe roon. Mayroong caldereta, menudo, adobo, hamonado, morcon, crispy pata at ang hindi ako makapaniwala ay may lechon pa roon sa gitna nang hapag, hindi lang isa kung hindi dalawa pa. Anong ganap?! At talaga bang niluto niya ang lahat ng mga ito? Yung totoo?!

At doon naman napako ang tingin niya dahil sa tunog ng pintuan. Na-curious siya kaya inabot niya iyon at tiningnan. Bumungad sa kanya ang squash soup. Pero hindi lang kalabasa iyon, meron pa. Mukhang may hinalo itong iba pang gulay. Dahil mas marami ang kalabasa ay kulay dilaw ang lamang na kulay. May green, orange din siyang nakita. Ginamitan yata nito ng food processor kaya pinong-pino. Napapikit siya para langhapin iyon. Ang bango kaya naman lunok ang sunod niyang ginawa.

Ito ang mga nakalakhan kong pagkain kaya naging paborito ko ang mga ito. Nasa lagayan din ng mga mga gulay ang iba pang sinabi ni mamang na harvest ni papang at Ethan. Talong, okra, kalabasa, sitaw, ampalaya tsaka yung mga talbos ng kamote, ampalaya at kalabasa.

"I told you, I don't eat veggies—" "Oh pwes! Ngayon kakain ka na. Aahhh!" Nilapit ko sa bibig niya ang kutsara na may kalabasa. Magrereklamo pa sana ito pero binuka naman ang bibig. "Kalabasa yan. Ito naman talong, sitaw at ampalaya." Sinubo ko ulit sa kanya ang mga gulay.

Sarap na sarap pa naman ako dahil ginataan iyon na may kalabasa. "Sandali, maghuhugas ako." Hindi pa ako nakakatayo nang pigilan ako ni King. Kinuha niya ang kamay ko na may nakadikit na kanin pa. Nagkulay kahel na iyon dahil sa durog na kalabasa na may gata. "K-King," anas ko nang bigla niyang isubo ang daliri ko at sinimot ang pagkaing natira sa isang daliri ko.