Ang Manghuhula Novels & Stories

hindi makapaniwala si Manang. Marahan kong kinuha ang basag kong cellphone sa bulsa ng P.e pants ko, pinindot ang power button at nakita ang mensahe galing lamang kay Lulu. Lulu: Nakauwi na ko, ikaw ba? Walang tawag mula kay Mommy o kay Daddy. Wala ring mensahe mula kay Kuya o kay Eisa. Sumulyap ako kay Manang at banayad siyang nginitian. "Baka kumakain na po yung mga 'yun."

Special Chapter 1 “Ang Pangakong Hindi Bibitaw Maagang nagising si RaiLen. Hindi dahil sa tilaok ng manok. Hindi rin dahil sa sikat ng araw. Kundi dahil sa kakaibang kaba sa kanyang dibdib. Marahan siyang bumangon mula sa higaan. Nilingon niya si Jorge na mahimbing pang natutulog sa kanyang tabi. Tahimik. Payapa.

Masaya akong kumakain ng maasim na mangga sa itaas ng puno. My sweet haven was distracted the moment I heard an angry and loud voice from a woman. Rinig ko ang pagtatalo ng dalawang pamilyar na boses papalapit sa kung saan ako. Maasim na iyong mangga pero mas lalong nangasim pa sa panga ko habang pinapakinggan sila. "Huwag mo na akong lalapitan!"

Then the rustle became louder, enough for me to cringe. I looked up, my eyes widened when I saw who was it. “Oh, fudg-” I quickly took out my sword. Three freaking Manananggals are above me! Their very long tongues are following me, fudge! I tried to cut their tongues but it will grow back again! What the hell! I wielded my sword and pointed it in their direction, “Hanguin sa sibat!” I shouted then it turned into a spear. I pointed it at the Manananggal who’s the closest to me. I threw it at the Manananggal. “Gotcha!” I said when it struck the Manananggal.

Chelsea asked Manang Fe to come. "Hi, miss, I'd like one order of PM 2, one order of PM 5, one order of PM 1, two orders of PM 3, three orders of halo-halo and leche flan. What do you want, Manang Fe?" Manang Fe was asked by Chelsea. "Just the feet, honey," said Manang Fe. "Would you like to have as much rice as you want?" Again, Chelsea asked. "No, dear. I'm on a diet, "Manang Fe answered with a joke.

Magalang siyang tumango rito, at gumanti ito ng tango. “Dinalhan ko kayo ng manggo float muffins,” sabi niya, inilapag ang plato, pilit na nagmumukhang kaswal at tinatago ang pagkailang. “Hindi sila masyadong matamis, kaya malamang magugustuhan ninyo.”

Isang manghuhula? Ugh! Nevermind. Pag-iisipan ko na lang yan mamaya. Sa ngayon, iisipin ko na muna kung paano ako uuwi. Napatigil siya nang makita niya ang isang lalakeng matangkad na naglalakad sa malayo habang may hawak itong itim na payong. Dahan dahan itong naglakad hanggang sa makalapit ito kay Euphie.

Muling may tumulong luha mula sa mga mata ko habang nakapikit. Hindi ko ito mapunasan dahil baka malaman nilang gising ako. Hinayaan ko na lang ito hanggang sa hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. ***

She had studied rich people in their eating habits for years para hindi siya maalangang sumabay sa pagkain sa mga ito kaya alam niya ang kaibahan. "Oo, madali lang namang magbalat at maghiwa ng mangga. Bubuksan lang naman ang lata ng cream, ibubuhos sa mango slices na nasa, then, chill—tapos na ang mango a la crema." The man was speaking lightly. Para bang ipinapalagay ang loob niya rito. Ngunit hindi magawang ma-relaks ni Mina sa harap ng lalaki. She was too aware of his masculine charms.