Ang Sa Iyo Ay Akin นิยาย & เรื่องราว

“Grabe ka sa akin.” Niyakap siya nito. “I love you.” “I love you, too.”

Basta, iba. Umupo siya sa gilid ng kama at saka humarap sa akin. Naging seryoso ang kanyang mukha habang nakatingin sa akin. “Hoy, ikaw. Baka naman maging marupok ka kapag nag-sorry sa iyo ang kvpal mong asawa?”

"i-iyon ba? ibig mo bang sabihin, yung mga pag-amin mo, wala lang yon? Hindi mo rin sadya na nagawa mo sa kin iyon?" "sinabi ko lang na kalimutan mo na pero hindi ko sinabing hindi iyon totoo. thats True, Sab. gusto kita. mahal kita! pero wala akong balak na mang gulo. Huwag ka sanang mailang sa akin. hindi ko sadya na halikan kita pero Sab, hindi ko pinagsisisihan yon." "pero bakit, mart? kaibigan mo si Nikko? paano kung malaman nya yon?"

“Ipaalala ko lang sa ‘yo na kung hindi dahil sa akin, hindi ka—” “You're right, you are my mother. And that’s why I know you ‘so’ well, Mama.”

"I know you will." Hinalikan ko ang noo niya. "As long as I have you, I will."

Nakakalokong tumingin siya sa akin. "You don't need to tell me, baby. I already know it" asar niya sa akin na siya kong ikinanguso.

tanong ko rito na may halong pang-uuyam. "Paano naman ako mabibilaukan?" asar pa nito sa akin. "Aba! Malay ko sa iyo," ani ko na tila naiinip na.

asik niya sa kan'yang isip. "You'll be mine again,"

bulong n'ya sa'kin saka kinagat ang tenga ko, na mas nakapagpakilabot sa akin. A-ang ibig bang sabihin, "K-Kakainin mo ako kapag hindi ako s-sumunod?" "Tsss. No. Kakainin na kita ngayon."

pananakot ko pa rito. "Sige na nga! sang'ayon nito sa akin.