Ano Ang Santelmo Novels & Stories

I didn't expect that I'll see him today. "Mauuna na po ako," mabilis na sabi ko at halos takbuhin ko na para makalabas lang ako kaagad sa simbahan. Carl Sarmiento is really here. He's real. I am not dreaming. Bakit siya nandito? Bakit ngayon pa?

“Iyo baga. Patapos pa man lang ta ang Abril. Mga July o August pa ang panahon kan malig-ang. Saka ngani palan, tamang-tama ta nagpabakal sa kuya si Marta ning kinudkod na santol sa saod kasuhapon. Maguta daa siya ta nganing makalasa ka na naman giraray ning sinantulan.” (Translation: Oo. Matatapos pa lang kasi ang Abril. Sa July o August pa ang panahon ng malig-ang. Siyanga pala, tamang-tama nagpabili sa akin si Marta ng kinayod na santol sa palengke kahapon. Maggagata raw siya para makatikim ka uli ng sinantolan.) “Wow, saraaappp!” parang bata pang sabi ni Helena.

Pasimple naman akong ngumuso para pigilan ang ngiti na nagbabadyang kumawala sa labi ko. Pagkatapos naming kumain ay nagpatuloy ang kasiyahan sa isla San El Paso. Dumating na ang sound system na nirentahan nila sa bayan. Nahuli ito ng dating dahil tinawid pa raw nila sa dagat. “Ate Sloan, para sa ‘yo po,” sabi ng isang batang lalaki sabay abot ng white and yellow kalachuchi flower. I think he’s only around seven or eight years old.

Chapter 69 "May tatlo tayong pinakamahigpit na kalabang lungsod sa pagkakataong ito: ang San Andres mismo, ang San Francisco na kapitbahay ng Ciudad de Oro, at ang Buenavista na itinuturing na sinapupunan ng mga alahas," seryosong saad ni Donato matapos hilahin sina Pierre at ang tatlo pa sa isang tabi. "Tayo ang pinakahuling sasalang sa entablado. Kung masisiguro ninyong makakapasok tayo sa top three, siguradong tatatak ang pangalan ng Reyestan sa isip ng lahat!" dagdag pa niya.

reklamo ni Santos habang itinataas ang kaniyang plato. "Anong mas malaki? Mas malaki lang ang tiyan mo! Mas malapit ang puso ko kay Baby Aurora, ako ang nagbantay sa gate noong umuwi sila mula sa ospital!" ganti naman ni Gomez habang pilit na inaabot ang litson gamit ang tinidor.

Paulit ulit akong nag sosorry habang hinahanap kung mayroon na siyang sugat pero nakahinga ako ng malalim "It's okay I'm okay"bulong niya at pinagpag Ang damit Tinulungan ko siyang ipagpag Ang damit niya Lalo na sa kaniyang tiyan dahil andaming buhangin Ang napunta rito hanggang sa "Selene" Isang malakas na sigaw sa pangalan ko ang nagpatigil saakin S***a andiyan na Ang Santo!

Elara added, pulling at her sundress with wide, innocent eyes. “Nandito ka na pala,” nakangiti na bati ni Carmelita sa kanya. Nagmano kaagad siya sa ina at si Dante rin. “Grabe naman talaga ang ganda mo, Selene. Kailan lang ay baklang may bigote at balbas ang kasama mo. Ngayon naman ay ibang lalaki naman. Maid ka ba talaga o ano?” Pasaring ng kapitbahay nilang tsismosa pero hindi niya pinansin ang mga iyon.

“Huwag ka na ring magtaka kung bakit Maximo na lang ang tawag ko sa kanya.” “Siya mismo ang nag utos.” Napatingin ako sa kanya. “Ha?” Tumango siya. “Ayaw niyang tinatawag ko siyang Senyorito.” Hindi ko alam kung ano ang mas nakakagulat. Ang tawagin niya si Maximo sa pangalan o ang mismong si Maximo pa ang nag utos nito. “At may isa pa akong aaminin.” Huminga siya nang malalim bago bahagyang ngumiti. “Ako talaga ang pinaka pinagkakatiwalaan ni Maximo rito sa bahay.”

Tumalikod si Xalvien para kunin ang laptop sa sasakyan. Biglang naalala ni Skylar at tinawag siya. “By the way, may alias din si Santi. Samuel Sarmiento. Kung hindi mo makita si Santi, hanapin mo siya na Samuel!” Santi. Samuel Sarmiento... Napangiwi si Xalvien. Hindi ba't masyadong common ang mga pangalan na iyon?

"Ang pamagat ng kantang ito ay Sangele de Dragostea Mea , sana ay magustuhan niyo ito," Matapos magsalita ay nagsimulang kumanta ang dalaga sa entablado. Napakaganda ng kanyang tinig. Napakalambing at malamig pakinggan kang kinanta. Nakakagaan ng puso ang bawat notang kanyang kinakanta. Mariin kong pinakinggan ang kantang iyon. Sangele de Dragostea Mea, isang salitang Romano. At ang ibig sabihin ay Dugo ng Aking Pag-ibig.