Ano Ang Santelmo Novels & Stories

Naupo kami sa gitna ng stage, sa ilalim ng malaking logo ng Santander Financial Group. Inayos ni Kael ang mikropono sa harap niya at nagsalita. “Everyone, I would like to introduce you to my wife, Elora Samonte Santander. She is the woman I chose, the woman I fought for, and the woman I will continue to protect for the rest of my life. Today, I am proud to stand before all of you and introduce her not as someone by my side, but as the woman who holds my heart and bears my name. She is my wife, and I will make sure the whole world knows it.”

"Sabi niya, 'tong family symbol, 'yong dahon at compass, it represents path and perseverance. Sinabi niya na ginawa niya ang dalawang bracelet na 'to para sa inyo ni Mommy para kahit gaano kagulo ang buhay o kahit gaano kalayo ang marating natin, lagi tayong babalik sa totoong tahanan at sa totoong tao na magprotekta sa atin." Isang matinding kurot sa dibdib ang naramdaman ni Danica nang marinig ang mga salitang iyon ng pumanaw nilang lolo. "Naalala ko, David," mahinang tugon ni Danica, dahan-dahang hinahaplos ang ukit gamit ang kanyang hinlalaki. "Laging sinasabi ni Lolo na ang simbolo ng Sarmiento ay hindi lang basta disenyo. Symbol ito ng katotohanan at ng mga taong may malinis na layunin

Namumula ang kanyang mga pisngi nang mapatingin dito. “I’m Karla,” dinig niyang sabi dito ng kaibigan, “At siya naman si Selena,” ito na rin ang nagpakilala sa kanya, bahagya pa siyang siniko para ilahad din dito ang kanyang isang kamay. Kiming inilahad niya sa binata ang isang kamay. “Totoo pala ang sabi ni Papa na maraming magagandang babae dito sa Santa Isabel,” sabi nito habang nakatitig sa kanya.

" Bumuntong hininga si Emilio, ang ganitong uri ng pag-asa na hindi dapat maging labis na labis, tila naisip niya talaga ng kaunti. Isang maliit na bansa sa isla. Ito ang base camp ng Santos Family. Nang lumapag ang eroplano sa paliparan ng maliit na bansa ng isla, si Esteban, na nakabawi mula sa kanyang mga pinsala, sumunod kay Luis Santos at lumakad sa isang Bentley.

"Oo. Salamat. Ginulat mo man ako, isang napakagandang surprise naman ito. Hindi katulad noong birthday ko na pinadukot mo pa ako kunyari." Napangiti siya sa sinabi ko. “Naalala mo pa pala talaga iyon?” pinisil niya ang kamay ko. "Ako ang nagrequest na iyan ang kantahin nina Shantel. Ang kantang iyan ang pinaka-espesyal na kanta na iaalay ko sa'yo." Ngumiti ako at muli kong pinakinggan ang bawat linya ng kanta. Muling bumaybay ang aking luha. Nadadala kasi ako mensahe nito.

San Lorenzo Island, Palawan. The Barricade. 2:15 PM. Ang tunog ng sampal ay tila mas malakas pa sa kulog na nagbabadya sa kalangitan. PAAAK! Nanatiling nakatagilid ang mukha ni Gabriel "Gabby" Altamirano Jr. Ramdam niya ang init sa kanyang pisngi—isang pakiramdam na hindi niya naranasan sa loob ng mahabang panahon. Walang sinumang nangahas na saktan ang Ice Prince. Walang sinuman... hanggang ngayon.

anito sa himig na biglang nabahala. Sino ba naman ang hindi kakabahan kapag nabanggit ang pangalan ng Senyor. Para kang nilapa ng Leon pag nagkataon at malamang gutay-gutay kang lalayas sa bayan ng San Isidro. "Siyempre hindi, naniwala ka naman agad." Si Cathy na nakairap pa din. "Whoaa! naisahan niyo ako dun ah- anang Carlito na naisuklay ang kamay sa buhok nitong medyo may kahabaan.

Axel pov National Counter- Terrorism Action Group IT specialist Captain Richmond Axel Santos reporting sir. Sumaludo siya sa pinaka-head ng organization. Nasa malapit na sila kung saan nagsimula na ang bakbakan ng militar at mga rebelde. This is it magiging ML Player sa bakbakan. Kailangan kong maging alerto sa lahat ng oras. Kailangan ko rin na makaligtas dahil may pamilya pa akong kailangan na ayusin. Yes, Aayusin ko ang lahat sa amin ni Sanjela. Kung kailangan na suyuin ko ulit siya para pakasalan niya ako gagawin ko. Alam kong ligtas ang mga anak ko dahil ngayon sigurado na akong nasa mga kamay sila ni Arex.

“Soren, tama na. Paano kung malaman ni Daddy? Tama na ang sakit ng ulo na binibigay mo sa kanila.” “You know I can’t promise that,” he whispered, brushing a thumb across my cheek. “Pero para sa’yo… susubukan ko.” Sandali kaming natahimik, magkayakap lang. Bigat ng mga salitang hindi namin masabi ay parang bumabalot sa hangin. Hanggang sa— Tok. Tok. “Selene, gising ka pa ba?” Oh my God. Nasa labas ng pinto ko si Santino... ang kapatid namin!

Ilang beses akong napabuga ng hangin upang kalmahin ang sarili ko, hindi ko akalaing ganito kahirap manligaw ng babae na kahit minsan ay hindi ko pa nasusubukan, ngayon pa lang. Ilang sandali ang lumipas ay nanindig na ang mga balahibo ko nang makita ang marahang pagbukas ng pinto ng silid, mabilis kong hinanda ang hawak kong gitara at sinimulang kalabitin ang string na iyon upanng simulan ang kakantahin ko, kasabay ng pagpasok ni Corazon ay ang pagkamangha sa mukha nito sa mga nakita.