Ano Ang Tulang Liriko Mga Nobela at Kwento

Sumandal ako sa unan, may kakaibang kapayapaang bumalot sa akin. “Alam mo bang nakakatawa? Isang buwan lang ang nakalipas, tatakbo ako agad sa pinto kapag narinig kong andito siya. Ngayon… wala na talaga akong pakialam.” “‘Yan, my friend,” sabi ni Lira sabay ngiti, “ang tinatawag na growth. At bagay na bagay sa ‘yo.”

"Dalawang tangkay?" Nagdilim ang ekspresyon ni Lily. "Nagbibiro ka ba? Baka maniwala pa ako sayo kung sinabi mo na katumbas yan ng isang first-grade intermediate spirit grass. Sinasabi mo sakin na katumbas 'to ng first-grade premium spirit grass—at dalawang tangkay pa talaga! Naiisip mo ba kung gaano kahalaga yun?"

[Ang Dugo ng Katapatan] Ang pulang tuldok ng laser ay tila isang mantsa ng dugo na gumagapang sa puting tela ng damit ni Paola. Sa isang iglap, tumigil ang pintig ng mundo. Ang huni ng mga kuliglig sa kagubatan ay napalitan ng isang matinis na katahimikan na tanging ang mga sanay sa kamatayan lamang ang nakakaunawa.

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!

Sa papel ang mga salitang nakasulat ay: Tulad ng mga magagaan na ulap na nagsasara ng buwan, tulad ng hangin na bumabalik sa niyebe. Tiningnan ng dalaga ang mga salita at nagtanong, "Miss, ano ang ibig sabihin ng mga salitang ito?" Matiyagang paliwanag ni Lauren, "Ang malabo niyang anyo ay parang ulap na malumanay na tumatakip sa buwan. Ito ay mali-mali na parang mga snowflake na tinatangay ng hangin. Ito ay isang tula na naglalarawan sa Diyosa ng isang ilog."

Sapat na upang marinig ni Vahlia na ang tanging nagawa na lamang ay ang tumango. Sa madilim na kinaroroonan nila na tanging mumunting liwanag mula sa buwang tinatakpan ng mga ulap ang nagsisilbing ilaw, nanatili sila sa puwestong iyon. ‘Bulong ng hangin, awit ng bawat patak ng ulan, pitik ng pusong tanging ikaw ang laman.’ Dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin, sumalubong ang maamong mukha nitong tila leong natutulog. Pansin din niya ang biglaang pagbaba ng lagnat nito na mahirap paniwalaan, kataka-takang bumalik ito sa normal at pati na rin ang paghinga nito.

Bulaklak ng Liryo Nasa madilim na parte na kami ng kagubatan at patuloy parin sa paglalakad si Puti. Habang papalayo kami ng papalayo sa pinaghulugan ko kanina mas nararamdaman ko ang simoy ng hangin, mas malamig iyon kumpara sa nakasanayan. Maraming tuyong dahon sa aming nilalakaran kaya't rinig na rinig ang bawat hakbang ko. Makikita rin ang malalaking anino ng mga puno habang sumasabay ito sa ritmo ng hangin.

tanong niya, ang tinig ay puno ng lambing. Si Lorie ay tumingin sa mga singsing, ang mga mata ay puno ng emosyon. “Gusto ko ‘yung simple… pero may meaning. Tulad ng pag-ibig natin hindi kailangan ng sobrang palamuti. Basta… tayo lang.”

MIKAY Tulala. Tuliro. Hindi alam ang gagawin dahil sa sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Napahawak ako sa aking labi... pakiramdam ko naiwan yung labi niya sa labi ko. Yung pakiramdam na hinahalikan niya ako ng dahan-dahan kanina tapos isama mo pa yung... ahhhh I kennat the feels talaga! Bakit kasi may padila? Tapos akala mo pa kung aksyon star yung dila niya kung makipag-away ito kanina sa bibig ko...

Sa sandaling iyon, pumailanlang ang tinig ni Liana mula sa mikropono, mariin at buo, umaalingawngaw sa bawat sulok ng bulwagan. “Ang Torre ng Dilaw na Tagak ay nakatindig sa tuktok ng Bundok Uwak, sa gilid ng malawak na Ilog. Ang anyo nito’y kakaiba, isang gusaling may walong gilid, napapaloob sa apat na panig. Mayroon itong limang palapag ng magkakapatong na bubong, at sa pinakatuktok ay ang rurok na kumikislap sa gintong glazadong tisa, pinatatag ng pitumpu’t dalawang matitibay na haligi…”