Novel & Cerita Anong Ginagawa Mo Meaning

"Bakit mo ba 'to ginagawa sa 'kin? Please, I need to working por my pameli." Napahinto ako kahit marami pa akong nais sabihin, dahil napansin ko na bigla itong nawalan ng ekspresyon. Pamaya-maya pa'y unti-unti nang lumalawak ang ngiti niyang nagsimula lamang sa pagngisi! Sige, pagtawanan mo lang ako!

"Anong ginagawa mo dito? Hindi ba kailangan mong magtrabaho?" Humigop siya ng tsaa. “Wala naman masyadong gagawin sa hapon, kaya nagpahinga ako. Mag-concentrate ka sa trabaho, don’t mind me. Uuwi ako sa iyo kung aalis ka rin ng maaga sa trabaho. Uuwi ako mag-isa kung male-late ka."

“Basta gawin moa ng inuutos ko! Wala akong pakialam kung paano mo gagawin iyon pero siguraduhin mong malinis at hindi sila makakahalata sa lahat ng mga plano ko.” “Eh ano nga bang plano mo?” “Kung anuman iyon, sakin na lang iyon. Basta gawin moa ng trabaho mo!”

“Saan mo gustong pumunta mamaya?” Huminto ako sa aking ginagawa nang marinig ang tanong ni Sandro. “What do you mean?” kunot-noong tanong ko sa kaniya. “I mean, baka may iba kang gustong gawin o gustong puntahan. Sabihin mo lang sa akin.” Umiling ako. “Sinabi mo nga hindi ba, marami kang gagawin. Sisingit pa ba ako sa mga trabaho mo? Okay lang ako.”

ano kaya ang ginagawa niya doon? TO BE CONTINUED

“And what is it that you’re doing? Palagi kang nakabuntot sa kanya, hindi ka naman tinatanong pero lagi kang nakasagot.” “And if I didn’t do that, sino ang gagawa non, ikaw? Bakit, nasaan ka ba?” sunod sunod niyang tanong. Ganon ba kalaki ang pagkukulang ko para sabihin niya sa akin ang mga bagay na ‘yon na parang wala akong nagawa para kay Arnie? “I’m busy with work!” galit ko ng sabi. Iyon naman ang totoo, akala niya yata ay nagagawa ko pang tumingin sa ibang babae. Noong una, oo. Pero, not now.

"Talaga ‘tong babaeng ‘to... Wala ka talagang puso." Napailing si Nicole, kita sa mukha ang pagkairita. "Normal lang naman ‘yung ginagawa mo, diba? Trabaho para sa kapatid mo, what’s wrong with that? Ba’t parang napakatindi ng reaksyon mo?"

"May ginawa ka ba?" Isang saglit na katahimikan. Tila baga ang bawat tanong ay parang patalim na dahan-dahang humuhugot ng mga alaala na hindi ko kayang yakapin. Ang mga salitang binitiwan niya ay pumapansin sa lahat ng mga ginawa ko—lahat ng pagsisisi, galit, at pagkatalo ko sa mga nangyari.

natatawa niya pa’ring sabi. "Ano bang nakakatawa? Nagmumukha kang tanga sa ginagawa mo, e”inis na sabi ko saka siya tinalikuran at naglakad ng mabilis. Nakakainis, wala man lang akong nakuhang pakinabang sa gabing ito. Ayaw na ayaw ko pa naman na nape-perwesyo ang oras na walang perang naipapasok sa bank ko.

"Anong ginagawa mo dito? Love?" Pagtatakang tanong ko. Ngunit, malalim niya lamang akong tinitigan. "Namasyal." "Huh? Namasyal? Diba may pasok ka sa trabaho ngayon? Anong namasyal pinagsasabi mo diyan?" "Let's go home." "Huh? Pero, nag-uusap pa kami, pwede bang mamaya na lang."