Apolinario Mabini History 소설 & 이야기

Ganoon din ang mga dyipney na tila nahihirapan sa paakyat na kalsada ng Antipolo. Papunta kami ngayon sa Antipolo Cathedral upang mag-alay ng dasal at humingi ng gabay para sa mas papalapit na naming kasal. Kilala kasi ang Antipolo Cathedral o ang International Shrine of Our Lady of Peace and Good Voyage bilang historical pilgrimage site.

paanyaya ni Manong Densio. Inalalayan ako ni Carl papasok. Damn, naalala ko nanaman si Gabion dahil may haceinda din siya at tumira din kami doon ng ilang araw. Wait, di kaya ang Haceinda Jalandoni ay ang pagaari narin ni Gabion? Malamang arghh, kung ama niya ang nakabili nito!

madaming mecus mecus an kailangan sa eroplano. Hindi naman gamay ni Bosing ang kalakaran ng dating amo sa Indonesia kaya sa Pilipinans siya nang base at gumawa ng ilang tauhan. Mya isang tauhan siyang napagkakatiwalaan na nakabase sa Indionesia dahil nakapangasawa ng lokal doon. Ito at ang ilang tapat na tauhan ng dating amao ang kauspa niya madalas.

Unti-unting inaagaw ng hindi matukoy na sakit ang katawan. Alam na marahil ng Kastilang pari ang ang nalalapit niyang pagpanaw. Kaya't isang araw, inaya niya ang kasamahan at Pilipinong pari na si Mauricio na maglakad-lakad sa aplaya sa isang tahimik na dagat noong nagbakasyon silang mga taga-simbahan sa probinsya ng Batangas. "May sasabihin ako sa'yo, makinig ka," bagaman purong Kastila, matatas sa Tagalog si Padre Jose Epifañia. Dito na kasi siya ipinanganak at lumaki.

Umiiling-iling. "Hoy gaga! May pinag-trip-pan ka na naman daw na estudyante? Sabi sa gc?!" Bungad agad sa akin ng baliko kong bestfriend na si Marian Rivera. Joke! Apolinario Bernardo talaga siya! Alias 'Honey' lang dahil naga-alboroto siya kapag tinatawag sa totoong pangalan.

Habang naglalakad sa tabi ng ilog ay muli kong naalala ang aking huling paghihiganti. Sa ika-labing isang buwan ng taon ng Isang Libo Pitongraan apatnapu’t anim (1746) ay maigi akong naghihintay sa daanan na nagdudugtong sa San Lazaro at Manila. Nakatago ako sa puno habang bitbit ang aking sibat. Nakabihis bahag din ako upang maalala niya kung sino ang kinakalaban niya. Ayon sa aking nakalap na impormasyon mula sa mga tao sa Intramuros ay ngayong araw dadaan si Don Adolfo kasama ang kanyang mga guardia sibil.

Nang mapunit ang wrapper nito ay mas lalong kumunot ang noo ni Don Antonio, dahil isang malaking styrofoam lamang ang nakikita nitong nakatayo sa harapan. Ngunit sa tulong nina Lorry at Mica na mabilis pa sa kidlat na pumunta sa tabi niya upang tulungan siya, ay maingat nilang naalis ang styrofoam dahilan upang malantad ang laman nitong fiberglass. At sa loob nito ay malinaw na makikita ang isang tinuturing na holy grail ng mga colollectors. "Holy shit! A 1734 Map of Philippines! And it's a very rare map drawn by Murillo Velarde!!" Parang batang sigaw ni Don Antonio nang makilala ang regalo ng anak.

Kabanata 79: Wala Ka Nang Karapatan Mabilis ang mga pangyayari. Isang matalim na sakit ang sumiklab sa tiyan ni Albert Montenegro habang pilit niyang iniiwasan ang mga suntok ni Lorenzo Santos. Ngunit kahit pa nanghihina na siya, bigla siyang lumaban, tinulak ang mga taong umaawat sa kanila, at muling sinugod si Lorenzo, pinatumba ito sa malamig na sahig ng harapan ng gusali.

wika ng tauhan ko at inabot sa akin ang isang folder, kinuha ko ito at agad kong binasa. Narinig kong tumikhim ito bago mag salita. “Isa po siyang sniper, kabilang siya sa Los Charlines Miñanco Organization. Isa po siyang mafia base sa mga info na yan, siya ang pumatay sa isa pang pinuno ng Cartel nitong ilang buwan lang nakakalipas, siya po yung napa balita na hinahanap ng mga Cartel at hinahabol nila sa bundok malapit sa Antipolo..” paliwanag sa akin ni Jimmy.

Binigo ba natin si Lapu-Lapu? Si Jose Rizal? Andres Bonifacio? Anong magiging reaksyon nila kung mapupunta sila sa 2020? Nang dumating ang Amerikano noong late 1890's, nagkaroon ng oportunidad mag-aral ang kababaihan. Dumating ang barko, kotse at tren. Ang dating bahay na bato ay naging semento at bloke. At ang dating Baro T Saya ay naging Trahe De Mestiza at Terno.