Apolinario Mabini History の小説・ストーリー

Ang ikalawa namang si ginoong Andres Pablo ay mas kilala bilang Hukom Fetalino ay sinasabing matapobre at hindi makatarungan ngunit dahil sa koneksiyon siya pa rin ang punong hukom dito sa San Pascual. Si ginoong Alonzo Paulo naman ang ikatlo at sa pambiharang rason, siya ay naiiba sa kanila. Siya ang kabaliktaran ng kaniyang pamilya dahil mabait, masunurin at mapagkatiwalaan siya at higit sa lahat siya ay maginoong maginoo. Isa siyang mahusay na pintor at isa na sa kaniyang pininta ay ang tanyag niyang obra na pinangalanang 'La Dama'.

Kabanata 49: 'Reunited with the Sun' Apolaki is the god of sun and war revered by the Tagalog and Pangasinan people of the Philippines prior to colonization. According to a myth, he was the son of the supreme god of being Bathala and a mortal woman, along with his sister Mayari, the goddess of the moon.

Ngunit maliban sa dalawa, may kaibigan pa ang mga ito na ang pangalan ay Apolinar na ama ni Apollo. Si Apolinar ang siyang may pakana kung bakit nawalan ng preno at sumabog ang kotseng sinasakyan ng kaniyang mga magulang. Nakarating kay Don Ybarro ang ginawa ni Apolinar kaya naman sinundan niya ang kotse ng kaibigan kahit na lulan ng sasakyan ang asawa niyang si Gracia at Mikaela.

"Naniniwala na talaga akong love mo ako." "Ang cute mo, sarap mo tirisin. Akala ko nga sumama ka na sa manliligaw mo. Speaking of manliligaw, andun ang isa kanina," Kumunot ang noo ko. Sinong manliligaw? "Yung may kotse na feeling gwapo. Apolinario Mabini ata ang pangalan. Siya sana magdadala niyang pagkain mo pero di ko type ang lalaking yun para sa 'yo. Iba ang dating niya sa akin. Hindi match ang kapangitan niya sa kagandahan mo."

tanong ni Gabriel, habang tinitingnan ako. "Si Andres Bonifacio ay naging bayani dahil sa kanyang tapang at determinasyon na ipaglaban ang kalayaan ng ating bansa. Siya ang nagtatag ng Katipunan, isang lihim na samahan na naglayong palayain ang Pilipinas mula sa mga Espanyol," paliwanag ko, habang nakangiti. "Wow, ang galing po niya. Salamat po, Daddy. Paano naman po si Jose Rizal, Mommy?" tanong ni Gabriel kay Angie.

Year 1946 Isa sa pinakamayaman na pamilya ang mga Ibañez sa Legazpi Albay. May malaking Rice Mill ang mag asawang Senyora Erlinda at Senyor Luis Ibañez na siyang pangkabuhayan nila. At bukod pa sa Rice Mill ay may malaki rin silang palaisdaan sa seaport ng Legazpi. Ang pamilya nila ang nag eexport ng mga isda sa iba't ibang kalapit lungsod sa Albay at Bicol.

Gaganapin iyon sa yate, na pinangalang Polaris. Sunod-sunod na dumating ang mga mamahaling sasakyan sa daungan. Kada pinto ay bumukas upang ipakita ang mga mayayaman, mga negosyante, sikat na tao, at artista mula cebu at iba pang parte ng bansa. May mga bitbit na gintong invitation card sa kamay, sumampa sila sa yate nang sunod-sunod at nasa ayos.

"You're the heiress of Manansala Shipping Corporations, right?" Tumango naman siya. Oo nga pala, nakalimutan niya na sikat pala ang apelyido niya. At kilala siya bilang tagapagmana ng Shipping Corportions na dapat ay para sa Ate niya. "And Mico is always talking about you." Komento ni Erin. Nagulat siya sa sinabi nito. Bigla siyang nakaramdam ng saya sa dibdib nang sabihin nito iyon. Ikinekwento siya ni Mico sa mga kaibigan nito? Bakit?

Wala na akong nararamdaman para sa kanya kundi poot. Ang isang sirang sunflower ay hindi na muling mamumulaklak. Gaya ng relasyon namin, hinding-hindi na maibabalik sa dati. Noong araw, hindi pa "Felix" ang pangalan niya—kinilala siyang Jabez Bourn, nangangahulugang "sorrow" o "pain," na nakatira sa tabi namin kasama ang kanyang inang lasengga.

sabay malakas na tawa ang pinakawalan ni Epifanio. Hindi na rin naman na nakapagsalita pa si Apollo dahil nasukol na siya nito ng katotohanan. Malay niya bang kapag maliit o manipis ang sanga ay mabilis lang din mabali? Well, he didn’t care at all as long as nagawa niya ang goal niya— ang makakuha ng mangga.