Appreciation Teachers Day Quotes Mga Nobela at Kwento

Nagulat pa ako nang maabutan ko si Teacher Ann sa labas ng aking classroom. “Good morning Teacher Haya, ang saya natin ah,” bati niya sa akin. “Napapakanta lang masaya na agad yun?” “Ou kaya.” “Pinapraktis ko lang yung kakantahin ng mga estudyante ko mamaya,” alibi kong saad. “Ganyan talaga kapag inlababo denial pa more kahit obvious naman,” pabulong na saad ni Teacher Ann ngunit sinadya pa niya na iparinig sa akin.

“Lalaki siyang mabuting bata dahil mabuti kang ina at maganda ka magpangaral. Believe your self and your son.” “Sana nga, Kaleed.” Pagdating namin ay sinalubong kami ng teacher ng anak ko. “Mabuti ay nakahabol kayo, ma’am. Nasa loob sila.” “Pasensya na kung pinaghintay ko sayo. Nasiraan kasi ako.” Hingi ko ng pasensya sa mga ito. “Naku wala ‘yon. Sabi nga ng mister mo baka na-traffic ka lang.” may ngiting sabi nito.

“Wala po Ma’am.” Saka napa-peace sign ako sa kanya. Bati na tayo Ma’am, sadyang ikaw lang talaga ang may nararamdamang inis sa akin. Sensya na kung wala talaga akong naibibigay na chocolate kapag teacher’s day. Mahirap lang ako. Napabuntong hininga ito. “Magsi-upo na kayo.” Sabay-sabay naming upo. Ang sungit talaga nitong si Mrs. Fabricio. Yung tipong laging dinaratnan ng kabuwanan niya. Sa dami ng studyante ako pa talaga ang na-special mention kaagad.

“Natuwa na ako sa panlilibreng ginawa mo sa amin, Declan. Hindi ko na matatanggap ang bagay na ito.” Napakatalino, napakadiskarte at gusto ng lahat ang estudyanteng katulad ni Delcan. Nagawa niya ring maalala na Teacher’s Day ngayong araw kaya nagawa nitong maghanda ng regalo para sa kaniyang guro. Pero maraming mga estudyante ang nakatingin kaya hindi naging kumportable si Katherine na tanggapin ang regalo sa kaniya ni Declan.

“Tsk. Kaya ang we-weird niyo.” “Saka di lang love yung binibigyan, minsan sign of thank you. Kagaya ng Daddy Jeff niyo, thank you message lang ang ibig sabihin ng paboquet niya at chocolates. Haha. Siguro buy one take one yung promo ng flowershop at naisipan na ako ang pagbigyan ng isa. Bilang sign nga ng pasasalamat. Teacher niyo ba, binibigyan niyo ng flower?” “Wala kaming teacher.”

Tahimik akong nakikinig, sinusubukan ding buuin ang sagot ko sa isipan ko. "Akira Quezon?" Tawag ni Ma’am Castillo. "What are your thoughts?" Nagulat ako, pero agad kong inayos ang sarili ko. "Understanding human behavior is important for teachers because it helps us respond to the needs of our students," sagot ko nang may kumpiyansa. "When we understand their emotions and behavior, we can adjust our teaching methods to ensure they learn effectively. It also allows us to build stronger connections with them."

Ngayon ang araw kung kailan siya magpe-perform as the new vocalist of Maze. Hanggang ngayon ay kinakabahan pa rin siya at pakiramdam niya ay may mangyayari na hindi maganda o inaasahan. Kitang-kita na marami ang manonood dahil sa mga nakalagay na stall sa gilid ng School ground. Puno rin ng mga dekorasyon at may nakapaskil na 'Happy Teacher's Day!'. Matatanaw ang mga estudyante na may mga hawak na sulat, bulaklak, tsokolate at iba pang pwedeng iregalo sa kanilang mga guro.

Tuwang-tuwa naman ang lahat ng professionals teacher at lalong-lalo na ang mga batang naririto sa nasabing plano ni Sophia. "Ang galing naman ni Ma'am Sophia noh?! Mabait na, matulungin pa! Swerte ng CEO talaga. Maganda na may mabuting puso," pagpupuri ng co-teacher ko kay Sophia. Ngumiti si Sophia gaya nang nanalo sa lotto. Kahit sino naman na purihin ay tataba talaga ang puso. Kahit ako ay nagagalak kapag nakarinig rin ako ng ganyan.

Napatingin ako sa lalaking nakatayo sa harapan namin ngayon. "Hello, ikaw siguro ang mom ni Elizabeth? By the way, gusto ko lang sana i-remind na sa friday na yong parents day at isa sainyong dalawa o pwede din na kayong dalawa ang dumalo sa friday." Wika nito. Mukhang teacher yata sya sa school. Subject teacher? Uhm... "Hello po, teacher heheh thank you po sa pag remind. Muntikan ko na rin makalimutan yon hehe." Saad nitong anak ko.

bati niya, pero ramdam ko sa mga mata niya na parang sinusuri ang bawat kilos ko. “Marami lang kailangang tapusin, Ma’am,” sagot ko, pinipilit maging kalmado. Ngumiti siya—ngiting may tinatago, ngiting parang alam na niya na may alam na rin ako. “Ay, oo nga pala. Ingat ka, ha? Minsan kasi, may mga bagay tayong hindi aakalaing napapansin ng iba. Tandaan mo, maliliit lang ang mundo ng mga teachers.”