Araw Araw Love の小説・ストーリー

"Pero alam kong mahal ka nila katulad ng pagmamahal namin sa 'yo, Ara. Even if you had to choose. . . Choose us, okay? Don't leave anyone out." My mouth gaped open. Bata man sila tingnan ay napaka-mature na nito mag-isip. I can't believe they're two years old younger than me. "Plus. . ." Hinaplos niya ang aking mukha at mas lumapit ito. "We love f*cking you at the same time. Breaking you in our arms, making you shiver in pleasure as we thrust deep inside you." T-teka! Mas'yado namang stimulating 'yang sinasabi nila! At bakit ako namumula!? Why am I even imagining it!?

Ngiting wika niya at hinalikan ito sa labi. “Akala mo ha.” Ngiting wika ni Arya sa kanya. “I love you so much asawa ko.” Wika niya at muling wika niya rito. “Mahal na mahal din kita Gray..” Sagot nito at Arya, habang niyakap siya. *WAKAS*

tawa niya kaya pasimple kong kinurot ang kamay nito “Ano nga” tawa ko pa “Mag relax talaga, Love. ikaw kung ano ano na lang pumapasok sa isip mo” ani pa nito kaya napahagikhik ako. “E yun lang naman talaga ang masarap—” “Love!” putol niya sakin kaya humagalpak ako ng tawa. “Biro lang!” tawa ko pa kaya niyakap niya ako ulit at hinalikan sa noo.

tanong ko sa kaniya sa nagbibirong tono. “Mahal kita hindi dahil sa naaawa ako sa iyo, I know the cost of being strong that’s why I want to take care of you. Mahal kita dahil ikaw si Naomi at ang nag-iisang babaeng nakakapagpabaliw sa akin ng ganito! D*mn this love!” saad niya at natawa naman ako, sinisi pa talaga ang pag-ibig HAHAHA. “I love you!” saad ko at hinalikan ang kaniyang labi ngunit agad itong kumalas kaya naman ay tiningnan ko siya ng masama.

Ariel then gave out a louder, stronger note, and in the voice of a canary he sang these words to an impromptu air: "O! heavy the tread of the march of life, And weary the striving and vain the strife, And lonely the way for you and for me If Love be not of the company. For life is love, and love is life, And everything else is useless strife See, Love is beckoning you and me, Haste then and join his company."

"Kung ikaw din lang ang sisira sa lovelife ko, e, mas mabuti pa yatang wala na lang akong kaibigan." "Sean, huwag kang mag-assume. Wala ka namang lovelife, e." "Anong wala? Malapit na nga akong sagutin ni Lara, kung hindi lang dahil sayo." Nanahimik ang dalawa nang dumating ang pagkain nila.

Hindi manlang ginalang ni Armando ang pagkamatay ng asawang si Leah at inuwi kaagad ang kanyang babae. Pagkatapos ng 40 days ng Mama Leah ni Elara. Nagpakasal na agad sina Armando at Minerva. Walang magawa si Elara sapagkat ito ang kagustuhan ng kanyang ama. Ang kaya nya lang gawin ay umiyak at magmukmok sa kanyang kwarto habang nilalamon ng lungkot, galit at poot. " Bakit ganon na lamang itapon ni Papa ang memories nila ni mama? " bulong nito habang umiiyak

At sino ka para magdesisyon niyan para sa akin? Hindi ako sumagot. "Anne, I only like you! Didn't you feel it? Hindi ba sapat iyong mga ginawa ko para ma-realize mo na mahal kita?" "Anne, I love you. And I still love you." Naiiyak siyang nakatingin sa akin. "I love you. I will love you better this time, promise. I won't give you any reason to doubt me and my feelings for you." "Please, take me back, please..."

Tears streamed down her face, tears of relief, of forgiveness, of renewed love. "You may be look like each other. Pero hindi mapapantayan ng pagmamahal na meron ako sa'yo ngayon ang naramdaman ko dati kay Ariadne. To her, it was more like a… refuge. Naghanap ako ng makakasama ko kasi 'yun 'yung panahon na lungkot na lungkot ako. I felt alone. Pero ikaw… Meron o wala, mag isa o hindi, I love you. I really, really, really love you. Sa'yo ko lang naramdaman 'to, Hope. Sa'yo lang. Hindi sa kahit sinong babae. Not even with Ariadne.” She didn't speak. She just hugged me. And that's all what I need.

Natanggap ko naman na noon pa, pero medyo masakit pa rin para sa amin ni Mama. 'Di katulad ko na matagal nang napatawad si Papa, si Mama ay hanggang ngayon, sukdulan pa rin ang galit dito. I couldn't blame her, though. All her life, she only loved my father and she gave him her world. To betrayed and be lied like that was too much for her. Ilang taon niya itong minahal. Akala niya, sila na hanggang dulo, pero... may iba palang mahal si Papa.