Arrangement In Tagalog の小説・ストーリー

may diin ko pang sabi. Tinaasan naman niya ako ng kilay. “E ano nga? Anong gusto mong sabihin ko? Na malandi ka, maharot at makati? Ano ngayon kung nahalikan ka? Hindi ka naman mabubuntis ng halik. Nahalikan ka lang naman, hindi ka naman nakipaghalikan. Ibig sabihin, aksidente iyong nangyari,” mahabang litanya niya.

"Congee!" Ang Congee ay Arroz Caldo ang tawag sa tagalog. Iyon ang dala-dala ni Gran papunta sa kanila na nakaharap na sa isang chabudai uri ng lamesang madalas ginagamit ng mga chinese. Mababa lang ito, at ang upuan naman ay halos nakasalampak lang sila sa sahig.

Madeline's P. O. V. "What's happening here?" Napalingon ako sa aking likuran nang marinig ang boses ni Raven. Tila ba nagulantang ang lahat at napatayo. Natataranta silang nag-bow kay Raven. "Magandang araw, Sir." "Good day, Sir." "Good noon, Sir Raven."

"Hindi mo kilala ang asawa mo?" "It was an arranged marriage and can we not talk about it, please? Hindi ko gustong pag-usapan ang parteng iyon. It's such a pain in the head." Mahina siyang tumango sa'kin at nagpaalam na ihanda ang mga kakailanganin sa pagluluto. I heaved a sighed. ****

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."

I guess I should just enjoy it while it's here, huh? Ang iniisip ko noon, ang mga katulad niyang nandito sa arrangement na ito ay magbibigay lamang ng mga bagay tulad ng damit, bag, sapatos, o kahit anong parang ganoon. Hindi ko kailanman naisip na kayang magbigay ng ganito ka... sentimental.

Third Person Point of View "Anong plano mo ngayon?" Abala si Arra sa pagtipa sa computer ng magtanong si Vens na nagpahinto sa dalaga sa ginagawa nito. Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan nito bago umiling. Napatanga naman ang mga kasama sa opisina at saka mabilis na lumapit ang mga ito sa lamesa niya.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

CHAPTER 74 – Ang araw sa Tagaytay ay perfect—hindi mainit, hindi rin maulan. Banayad ang hangin at sakto lang ang sikat ng araw habang inaayos ng mga staff ang garden para sa kasal. Maagang dumating ang mga coordinators para ayusin ang canopy, flower arrangements, at sound system. Sa gilid ng aisle, makikita ang white roses at hanging lights na sadyang pinili para simple pero classy ang vibe.