Arrogance Quotes Romane & Geschichten

“You’ve been and are being so—” Liningon kami ng mga classmates ko kaya saglit akong tumigil. Napalakas ang boses ko. Hindi ko na napigilan. Muli akong bumaling kay Enrique. This time, I lowered my voice to almost a whisper but I made sure that my disapproval of his arrogant behavior is emphasized in the tone of my voice. Inulit ko sa kanya iyong sasabihin ko dapat kanina. “You’ve been and are being so arrogant and insensitive. I don’t like you because ‘trouble’ is written all over you. I don’t like you because you remind me of Z—”

Naka pamewang pa itong nagsasalita sa harap ko, syempre may magagawa ako, ako kaya yung hinahanap mo engot ka. "Are you listening to me? Kinakausap kita, pero hindi ka nagsasalita ano ka?napipi kana ba?!" Tinignan kulang ito sa mata, tanga ka talaga ang sabi mo wag akong magsalita tapos ngayon gusto mokong magsalita? "Wala-" "Ang sabi mo kasi wag akong magsalita, syempre sumusunod lang ako." ay, maslalo nagalit si Mr. Arrogant, hindi nanga ako sasagot.

"Anong nakakatawa? Bakit, saan mo ba gusto?" "I mean, bakit simple at sa bahay lang kung pwede namang grande?" Inirapan ko siya, "I don't like too much stuff." "Minsan lang sa buhay ang umabot ng eighteen, iyong iba hindi na nakakaabot kaya dapat hinahandaan iyan nang bongga." "Oh, tapos? Ipagkalandakan sa mga tao?" "Hindi iyon ganoon, ano ka ba? Not because you're having a great celebration doesn't mean you're arrogant for what you have. Tigilan mo ang pag-iisip nang gano'n."

Parang hindi ako makatanggap ng maayos na hangin, ang dami kong gustong sabihin pero sakaling ibubuka ko ang aking bibig ay ito namang walang salitang lumalabas. Pinagkrus niya pa ang kamay niya papaharap sa dibdib niya at sa postura niyang plakado, at ngiting nakapaskil sa labi niya ay sapat na para handa ko na siyang sabunutan. Syempre, hindi ko naman gagawin sa kanya 'yon. Ayaw ko lang sa kanya na parang kung makaasta siya, eh, akala niya ay kaya niya kaming patalsikin sa industriya. It makes me upset when people are so overconfident to the things they thought they can have in a snap, I cannot with their arrogance, audacity, and even their pride.

aniya at sinubukang pisilin ang matangos nitong ilong pero tinampal ng bata ang kanyang kamay. Nagulat siya ng bahagya. Hindi niya inaasahan ang ginawa nito. How can a little creature like this be so arrogant and fearless towards an adult? Saan kaya nagmana ang batang to? At nasaan ba ang mga magulang nito't hinayaan itong pagala-gala sa paligid? "My Mama said that manners are for those who have it. I see that you don't have some of it so you don't deserve it either. Arrogant jerk!" Anas nito at inikutan siya ng mata.

"The way you handled Marcus... you didn't just break his defense. You dismantled his entire pride as a businessman." Napatitig ako sa kaniyang mukha, isang maliit na ngiti ang sumilay sa aking mga labi na binalot ng madilim na kulay ng lipstick. "Marcus was arrogant, Ezekiel. He thought that because we belonged to the same generation, he could predict my moves. He forgot that the Vezqua Group didn't survive the past decades by being soft. At saka... hindi ko naman gagawin iyon kung hindi mo ako binigyan ng perpektong pagkakataon."

"You and Lance are the two of the best player of this University. Don't fail your campus just of your pride and being arrogant to each other." Medyo sumakit ang tainga ko sa huling narinig mula sa aking coach. Arrogant? Pride? Hindi ba pwedeng ayaw ko lang sa gulo? After all, hindi naman ako 'yung tipong gagawa ng gulo. "Will you just forget about your personal grudges toe each other?" Mayamaya ay wika nito. Tiningnan ko sa mga mata ang aking coach. Nakita ko roon ang pagsusumamo.

"Not bad." Napataas ang isang kilay niya, halatang hindi kuntento sa naging reaksyon ko. "'Not bad' lang ang masasabi mo pagkatapos kong ayusin ang gawa ninyo?" "Pwede na, may ibubuga naman." Napairap siya nang malalim sa tindi ng pagka-arrogante ko. "Napakahirap mo namang i-please bilang tao."

Laging may biyahe. At wala naman akong interes na makita siya. Billionaire CEOs are all the same. Arrogant. Detached. Untouchable. Hindi ko napansing medyo bumigat ang dibdib ko sa huling salita. Untouchable. Lumipas ang mga linggo.

Kagat-labing sabi ni Amara saka napa simangot nang mas lalo pang lumaki ang ngiti ng kanyang boss. “Tapos heto ako at halos hinid makuhang salubungin ang tingin mo habang ikaw, pangiti-ngiti lang.” Tila isang batang nag dadabog na sabi ni Amara. “Oh baby, as I said you have nothing to be ashamed of, in fact you should be proud.” Malambing nitong sabi na siya namang nag pakunot sa noo ni Amara. “Proud that I peed in your mouth?”