Novel & Cerita Assassin Mask

"Alexandria!" Kunot-noo akong lumingon para malaman kung sino ito. Si Mask Rider Black na naglalakad papunta sa akin. Nakasuot pa siya ng helmet at may mask pa pero dahil may kalakasan ang pagsigaw niya ay narinig ko iyon. Hindi kasi siya kalayuan sa kinaroroonan ko. Tangina! Ano kaya kailangan nito? I-congratulate ako dahil natalo n'ya 'ko? Wow! Humarap ako sa damuho ng walang emosyon; poker face. Mabilis naman siyang naghubad ng helmet at mask. At gano'n na lang ang gulat ko nang makita kung sino ang dumuhong si Mask Rider black, si Heinz. Malapad pa ang pagkakangiti n'ya na tila nasisiyahan na nakita ako dahilan upang lumitaw ang dimples niya sa pisngi.

Sa isang tanyong sulok, mabilis niyang isinuot ang kaniyang half-face mask at inilabas ang kaniyang high-caliber na baril na may silencer—ang kargang sandata na walang nililikhang tunog. Agad siyang pumwesto sa isang madilim at walang taong bahagi ng rooftop na natatanaw ang open lobby at parking lot. Ikinasa niya ang baril at itinutok ang talim ng kaniyang paningin sa mga taong naka-itim. Sa kabila ng matinding galit dahil sa pagkabanggit sa pangalan ng kaniyang kapatid, pinilit niyang pakalmahin ang kaniyang paghinga bilang isang propesyonal na assassin. Nag-focus lang siya sa pagbaril sa dalawang naka-itim na lalaki na patuloy na nagbabanta sa buhay nina Tanya at Yuzu.

She gulped hard at tumawa. "Sorry mali. They want you to assassinate the owner of the bar there's a masquerade party event this night." I faced palmed. Ang layo ng guard sa patay para i-miss read yon. I nod taking the case at umalis na doon. "Goodluck Nemesis." I waved on them before disappearing. I park my car at the shop in front of them. Pinagpag ko ang blue ko na dress at inayos ang mask. Sweet.

I have nothing but her and I can't afford to lose her either. "Do or die" Asik ko Saka pinuno Ng bala Ang magazine. I'll kill every filthy little rat who tried to touch you Ashanti, I'll burry this Bullet without pity. Mabilis ko ipinasok sa gilid Ng lahat Ng mga malilit na patalalim sa side pocket na naka suot sa katawan ko. I tied my hair like I usually did and cover my mouth with my mask. Hapit na hapit Naman Ang suot Kong leather body suit na palagi kung suot tuwing on combat.

Isang black Venetian-style masquerade mask na may intricate lace-like filigree patterns, dinisenyo gamit ang tunay na diamonds na maingat na inilagay upang makabuo ng isang eleganteng disenyo. Naisipan kong gamitin ang fingerprint access para buksan iyon, at marahan kong kinuha ang mask. Grabe, kumikislap ang mga diamante nito sa liwanag ng chandelier na nakasabit sa kisame. Tumungo ako at lumapit sa full-length mirror. Dahan-dahan ko iyong isinuot sa mukha ko. Kasyang-kasya iyon sa akin, para bang talagang isinukat para sa aking mukha. Ito ang gagamitin ko mamaya upang itago ang tunay kong anyo mula sa madla.

A Mansion, iyon ang nakalagay sa arko sa itaas ng gate. Sinalubong siya nina Luigi at Arturo sa gate pa lamang. Nakita pa nga niyang napailing at napangiti na lamang si Arturo nang makita siyang may suot ng maskara. Akala siguro ni Arturo ay iisa lang ang maskara niya, iyon ngang naiwan doon. "How's the life with the Baldini's, Mr. Conti?" tanong na lamang ni Arturo.

“You look hot and beautiful. What's your name?” Ngumiti naman ako sakaniya kahit di Niya kita Ang pag ngiti ko ngunit Wala na akong pakealam Kailangan ko na makuha Ang loob ng lalaking ito. “I am Furiae Lambrix” Ang Assassin name ko Naman Ang sinabi ko, ng sa ganun ay Malaman Niya na Hindi din ako ordinaryong tao. “Ohh, maganda pala Ang lahi ng mga Lambrix. I am Nevan Ramsey nice to meet you” wika Niya Naman at agad nakipag shake hands Sakin.

BOOOOM! Mula sa makapal na usok, lumabas ang isang pigura na hindi nila inaasahan. Isang lalaking nakasuot ng tactical gear, may hawak na baril na may silencer, at ang mukha ay natatakpan ng isang pamilyar na maskara—ang maskara ng Le Ciel Ventures na tanging ang mataas na opisyal lang ang mayroon.

Hindi niya alam kung ano ang naghihintay sa kanya sa gabing iyon—pero pakiramdam niya, may magbabago. “Ano ba ’to, friend! Grabe, ang ganda mo!” tuwang-tuwang sabi ni Paula habang inaabot kay Elisse ang isang napakagandang gintong maskara. Masalimuot ang disenyo nito, parang puntas na yari sa metal, at natatakpan pati ang ilong. Isinuot iyon ni Elisse at napangiti siya nang makita ang sarili sa salamin. Ang suot niyang makinang na pulang bestidang satin ay perpektong bumagay sa maskara. “So, ready na ba tayo?” excited na tanong ni Paula.