Assassin Mask 소설 & 이야기

Siya ay tumalsik paatras at bayolenteng bumagsak sa puno, tapos bumagsak sa sahig. Spurt! Dumura siya ng dugo habang tumagilid ang kanyang ulo paharap. Sinubukan niyang tumayo, pero hinabol siya ni James. Pinabagsak niya siya gamit ang isang paa. Ang assassin ay hindi makagalaw. Yumuko si James para alisin ang maskara. Sa sandaling iyon, hinatak niya ang dagger mula sa kanyang binti at mabilis na ginamit ito kay James.

Tinitigan ko siya, ipinakita kong hindi ko yon ikinakahiya. Ang masakit para sa akin, naranasan din yon ni Catherine, bago siya naaksidente dahil hindi pa ako sigurado noon kung sino sa mga kasamahan ko ang mapagkakatiwaan o hindi. Kahit na sa isla, nag aalala pa rin ako hanggang ngayon. Lalo na siguro kung hindi ako naging maingat sa pagharap noon sa mga kaaway ng lolo at tatay ko. I’ve been a faceless Assassin for years. Gumagamit ako ng veil, mask, prosthetics, silicon fake face at marami pang iba kapag hindi ko ako sigurado sa deal. I have to be tricky to be able to save my ass and the group. Hindi puedeng malaman ng mga kaaway ko na ako ang pinuno ng Assassin Dolls. Kapag nangyari yon

Kaya yun ang ginamit kong pantali sa dalawang lalaking hanggang ngayon ay wala paring malay. Hinubad ko yung suot na mask nung assassin at ginamit ko ang g****e lens ng aking cellphone, na bigay ng mga Smiths, upang i search sa internet ang mukha ng assassin. Baka kasi may record ito na makakatulong upang makilala ko sila. Maya-maya lang ay nag respond na ang aking g****e lens at pinakita na nito ang mga visual matches nung mukha ng assassin.

Pawang mga nakasoot sila ng mask na hanggang kalahati ng kanilang muka na palatandaan ng pagiging isang assassin. Nasa bente silang lahat na assassin na naiwan sa kanilang lumang kampo habang si Sabrina ay nakatago sa isang mataas na puno kung saan doon niya gagawin ang kaniyang plano. Maya-maya ay nagsilitawan ang mga kalalakihan na mayroong dalang mahahabang baril na silencer, ang iba ay kakaibang baril na tila pinagputol-putol at pinagdikit-dikit ang iba’t-ibang uri ng baril.

This could paralyze the Mafia’s operation for a while. Ngumiti si Alessia mula sa pinagkukublian nang makita ang tatlong sasakyan na paparating. Lumabas mula roon ang ilang kalalakihan na nakasuot ng maskara para itago ang pagkakakilanlan. She observed for a while. She tightened her white mask whose design was of a girl with a funny face. Matapos ay ikinumpas niya ang kamay at sumunod naman ang kanyang mga tauhan.

Tumayo ako sa harap ng salamin, tinitingnan ang sarili ko. Hindi lang ito tungkol sa pagiging ina. Hindi lang ito tungkol sa dating minahal. This is war. And I am not just a survivor. I’m an Agent and Assassin Mafia Princess. And I’m done hiding. Midnight. Wala nang bituin sa langit. Wala na ring katahimikan sa puso ko.

Nagsuot ako ng mask bago lumabas sa terrace para doon dumaan. Damn! Balak bang patayin ni Hanna si Dom? Nandito kaya siya? Tiningnan ko ang buong paligid at ang bakod. Iba talaga ang kilos ng mg assassin's dahil baliwala lang ang bakod sa kanila. Tsk! Kinuha ko ang samurai, katana at baril na nakasukbit sa aking katawan sabay talon pababa. Bawat makasalubong ko ay putol ang mga leeg. Walang nakakaligtas sa aking Samurai at Katana na parang akala mo ay may sariling buhay na lumilipad.

Mga kidnapper ba ang mga ito? Purong itim ang kanilang kasuotan. Mula sa tactical gear hanggang sa mga bota nila. Pero ang pinakanakakatakot sa kanila ay ang mga suot nilang maskara. Puting-puti ito na walang emosyon, katulad ng sa Jabbawockeez. Tuloy, nagmistula silang mga demonyo dahil sa dim lights ng café. "Walang gagalaw!" baritonong sigaw ng isa sa kanila.

sagot niya na nasa monitoring din ang tingin. Naramdaman niyang tumayo si William at nagsoot din ng itim na maskara, ang maskara ng Untouchable gang tulad ng suot ni Azzam ngayon. Nagsuot ito ng gloves at pumasok sa silid bitbit ang 45 ka leber. Ilang saglit lang nasa loob na ito at pagalit na hinablot ang babaeng hawak ni Azzam at walang pag-aalinlangan na binaril sa noo.

And tonight’s venue is rumored to be one of the most guarded circles sa buong Milan—the kind na kahit kapulisan ay takot pakialaman dahil alam nilang hindi lang kriminal ang mga dumadalo kundi mismong mga taong nagtatago sa likod ng kapangyarihan ng estado. Habang inaayos ni Athena ang strap ng kanyang black lace mask, napatingin siya sa sarili sa salamin. Hindi niya halos makilala ang babaeng naroon. Hindi ang honor student, hindi ang tahimik na batang lumaki sa takot, kundi ang assassin na handang tapusin ang impiyernong sinimulan ng lalaking iyon. "Azyl," mahina niyang tawag habang inaayos ang katana na nasa loob ng leather case. “Kung makaharap ko siya… walang atrasan.”