Novel & Cerita Attire Quotes

Pumayag naman ito mas natuwa ako nang payagan din ako na walang taga bantay. Nakabihis na ako ng one piece na dilaw na mas lalo ng patingkad ng maputi ko kutis nagsuot muna ako ng pantapis sa bandang baba para hindi revealing ang katawan. Nakasalubong niya si Atticus ng makababa siya ng hagdan nakaagaw pansin dito ang suot niya kaya minadali niya makalabas para makatakas sa pang-aasar na naman dito.

bati ni Atarah sakin. "Woah? Thankyou so much. But not as fierce and hot as you," bati ko kay Atarah. Si Atarah ay masasabi kong magaling sa fashion. Kahit anong damit kaya niyang dalhin. I mean kaya niyang ibagay sa tindig at mood niya. Matangkad ito at sexy. Maputi at mahilig sa red at dark colors. Ang sosyal ng aura niya. "Tara na ba? I came all the way her, so early," yaya nito na halatang kanina pa naghihintay.

Kahit napakaraming tao sa paligid, hindi ko siya kailanman mahihirapang makilala. May kakaiba siyang presence. Kahit hindi niya sinusubukang makuha ang atensyon ng mga tao, kusa iyong napupunta sa kanya. Nakasuot siya ng casual yet sophisticated business attire, at habang naglalakad siya palabas ng building, maayos ang kanyang postura at kumpiyansa ang bawat hakbang. Napangiti ako. Hindi ko namalayang bumukas na ang p***o ng sasakyan bago pa man ako tuluyang makapag-isip.

Walang coat, walang necktie, walang pormal na business attire. Mas bata itong tingnan at mas relax ang aura nito. At kung tutuusin ay mas gwapo ito ngayon. Well, palagi namang gwapo si Tyron. Pero parang araw-araw ay mas gumagwapo ito sa paningin niya.

Doon lamang napansin ni Anton na maingat pala itong nag-ayos ngayon. Napakaganda ng suot nitong business attire. Lalong lumitaw ang elegante at propesyonal nitong aura, na parang isang tunay na white-collar executive. Napangiti si Anton. "Maganda ang suot mo ngayon." Bahagyang namula ang pisngi ni Danica. "Maraming salamat po, Sir Anton."

Natitiyak kong sisingilin nya rin lahat ng iyon gamit ang katawan ko! “Ayaw mo ba ng mga binili ko sayo?” may himig ng disappointment ang tinig niya. “Naku hindi naman sa ganon! Kaya lang kasi, hindi naman ako sanay mag suot ng mga dress at mga blouse. Mas sanay ako mag suot ng tshirt at mga cargo pants. “But you wore daring clothes at the bar.” sarkastiko niyang turan habang naka taas pa ang sulok ng kaniyang labi

But still, I managed to study his every movement through my peripheral vision. Narinig ko namang bahagya siyang tumawa. “If I told you about this, then it wouldn’t be a surprise anymore. I wouldn’t be able to see your priceless reaction earlier. Isa pa… you don’t have to wear dress, Athena. You’re so beautiful wearing that simple, yet elegant, corporate blouse. Wala kang katulad kahit naka-jeans ka lang.”

Hihilingin niya na lang siguro si Rhett na dagdagan ang bayad dahil mukhang pinagpuyatan ito ng nagtatahi ng gown. She turned around and looked at her back through the mirror. Hindi niya maiwasang mapangiti. Sobrang hapit nito sa kanyang katawan. It’s a plunge neck, long gown, with a slit on her left leg. Hindi niya maiwasang mamangha. Sobrang ganda nito at komportable rin. “Did you like it?” tanong ng attendant. “No,” she replied and smiled. “I love it! Ang ganda. Thank you.”

Hindi ko kasi alam na may pupuntahan kaming dinner gathering kaya hindi ako nagbaon ng formal attire. "Huwag kang mailang sa suot mo dahil kahit anong isuot mong damit ay maganda ka pa rin," nakangiting kausap sa akin ni Arthur habang nakasakay kami sa elevator. Napansin niya kasi ang pagkailang na nararamdaman ko dahil madalas akong napapatingin sa aking suot.

balik na tanong niya at tiningnan niya pa ang kaniyang sarili. “Oh, my God! You can’t wear like that,” sabi ko. “Go and change.” “Ano?” kunot ang noo na tanong niya. “Ito na ang pormal na attire ko, Miss.” “I told you earlier na ibibili kita ng mga damit. But you refused. Tapos...” Bumuntong hininga ako nang malalim at nasapo ko ang aking noo.