Novel & Cerita Attire Quotes

Pumupunta ako sa opisina ko pero simpleng long sleeved polo lang at fitted pants 'yung get up ko. Huminga s'ya ng malalim at lumapit sa kama ko kung saan nakalatag ang mga damit na pinagpipilian ko. ''Alam mo kasi, hindi mo naman kailangan ipilit sa sarili mo 'yung attire na hindi mo naman kinasanayan, eh. Just be yourself and be confident. Confidence is the best attire a person can wear. That's it.'' Napangiti ako dahil sa sinabi n'ya.

Okay lang sana yung dress na ito kung hanggang tuhod ang haba ngunit hindi dahil halos makita na ang kaluluwa ko dito dahil sa sobrang ikli. Nilingon ko si Manang sa pwesto nito na hindi ngayon makapagsalita sa kinatatayuan niya. "Ano pong masasabi niyo? Hindi po ba kabastos-bastos 'tong suot ko?" Seryosong tanong ko dito. "Feeling ko po kasi kabastos-bastos 'tong binili na damit ni Atlas sakin." Umiling ito. "Ang sexy niyo nga po sa suot niyo ngayon. Hubog na hubog po ang hugis ng inyong katawan. Masasabi ko po na coca cola body kayo, Madam."

Ang mahihinang ungol niya, at ang lasa niyang parang langit sa labi ko. Sa huli, sumuko si Agathe. Bigong-bigong ayusin ang sarili. "Dapat ba akong magpalit ulit o-?" "Gusto ko 'yan, mahal ko." Gusto ko yang punitin sa gitna. Nakunot ang noo ni Agathe, halatang nainis. "Sinabi mo rin 'yan sa lahat ng suot ko kanina." "Dapat ba akong magsinungaling? Sabihin kong hindi ka maganda sa mga damit na 'yon?"

Ang pagbibihis ng sobrang mamahaling damit ay magdudulot lamang ng hindi gustong atensyon sa kanya, na isang bagay na hindi niya gusto, kahit hindi ngayon. "Magdagdag ka rin ng mga suit." sabi ni Darius. Nangangailangan siya ng mga damit kung sakaling kailanganin siyang magsuot ng isa para sa anumang okasyon. Kung saan-saan kasi siya nakasuot ng casual attire.

“I never expected that you’re going to find a good dress in such a quick period of time.” “Syempre, ako pa! Lahat yata ng maganda, na-attract ko sa life. Magandang face, ganern. The math is mathing. Charot!” Tinawanan lang ako ng loko. “Oh siya, I’ll take this off me at bayaran na natin.” Nagpunta ako pabalik sa fitting area at sinuot na pabalik ang casual clothes ko.

Pwede namang bukas na lang. "I have a meeting tonight. Since you are my secretary, I want you to come with me." "Agad-agad? Atticus naman eh. Sana man lang sinabihan mo ako para aware ako. Paano ngayon yan? I'm not prepared. Hindi ako ready at wala akong damit." Parang batang maktol ko. Pinasadahan niya ng tingin ang damit na suot ko. The neckline is quite revealing at maiksi pa.

pagsisinungaling ko pa kaya naman mas lalo pa akong kinain ng aking kunsensya. “Ah, kaya naman pala iba na ang damit nitong si Atticus. Mabuti na lang pala at meron kang dala palagi na ekstrang damit sa sasakyan mo,” pagpuna naman nito sa suot na damit ng lalaking nasa aking tabi.

Halos magte-trenta minuto na akong nandito sa walk-in closet namin, nakapaligo na rin ako at kasalukuyan na naghahanap ng maisusuot pero walang makaka-fit sa taste ko ngayon. Hindi ko nga maintindihan eh, one moment gusto ko magsuot ng office attire pero dapat sexy. Ngayon naman, naghahanap ako ng attire na masyadong old fashioned. Maraming binili na magagandang damit si Laxus para sa akin, pero f*ck! Ang papangit lahat!

Si Bernadette ay hindi na bata at walang muwang na mag-aaral ni Atticus. Si Atticus ay nakasuot ng isang suit, marahil upang umangkop sa okasyon. Hindi naman siya tumingin ng kalahating siglo. Sa halip, nagdala siya ng isang pakiramdam ng kapanahunan at ang pagiging matatag ng isang nasa edad na lalaki.

Maraming mga tao ang naroroon, pulos mga businessman na kagalang galang sa suot na business attire. Nagkakasiyahan ang mga ito. Kabaliktaran sa nararamdaman niya. Napangisi siya at malakas na pumalakpak habang papunta sa entablado. Kinukuha niya ang atensiyon ng lahat. Naramdaman naman iyon at nagsitahimik ang mga ito.