Backpack Dora Novels & Stories

Sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon. Mukhang seryosong matutuloy ang family vacation ng pamilya Roxwell. At ang pinakamasaya sa lahat... Ay si Tina. "Hala..." Mahinang bulong niya habang nakaupo sa gitna ng kama sa kaniyang silid. Napapalibutan siya ng mga damit. May hawak siyang isang lumang backpack na galing pa sa bahay-ampunan. May malaking sako pa rin sa isang sulok ng kuwarto—ang sakong unang dinala niya noong dumating siya sa mansion.

Para bang ang pag-iisip ang nagpapagaling ng sugat niya. Nang gabi, dumating si Nick gaya ng napag-usapan na may dala siyang lunchbox na may amoy masarap, at may maliit na sorpresa: si Diandian ang aso na nakabalot sa maliit na backpack para hindi siya masyadong matakot. Kita sa mukha ni Nick ang ibang pag-aalala tuwing sumisigaw o kumikilos ang tuta. “Daisy!” agad na ningning ang mga mata ni Daisy nang makita si Diandian na lumabas mula sa backpack. “DianDian! Miss na kita!”

Hinawakan ni Dora si Anne Tumabi at nagpatuloy sa paglalakad. Ang kalokohan ni Dora ay napuno ng kagalakan kay Kayson. Ang kalokohan na ito! Nasa panig ko ang tadhana! Habang binabantayan ang kanilang paligid, dahan-dahang inabot ni Anne ang kanyang espada at ipinatong ang kanyang kamay Sa pag-aaklas kung sakaling magkaroon ng anumang hindi inaasahang banta.

nasambit na lang niya sa sarili. *** SUMASAKIT na ang likod ni Flint dahil sa bigat ng backpack na sukbit niya, plus may bitbit pa siyang isang malaking bag. Nasa backpack kasi niya ang lahat ng mga damit pampalit, at nasa bitbit naman niyang bag ang iba pang mga gamit na puwedeng kailanganin katulad ng tent, pagkain, solar at iba pa. Hindi naman siya mapapagod nang husto kung pantay ang daang tinatahak nila. Masukal na

Natatakot siya na baka may mangyaring masama sa kanila habang nasa laod sila. Kinuha na niya ang kanyang back pack at ikinawit na niya ito sa likod. Tatlong mga malalaking bangka ang sumundo sa kanila kaya nakahinga siya ng maluwag dahil safe naman ang mga ito dumuyo. "Dito na lang ako sa isa, at doon ka nalang kina Zoee may isang bakante pa naman doon." ani ni Hendrix sa kanyang tabi.

Awang-awa na ako kay Dorry, sa tuwing nakikita ko siyang malungkot, nalulungkot din ako. Matamlay akong pumanhik sa kubo. Nagsindi ng lampara at umupo sa kama. Hanggang sa natuon ang paningin ko sa ka isa-isang backpack na dala ko. Backpack ni Romeo, na kinuha ko sa walk-in closet niya. Tumayo ako at kinuha 'yon saka bumalik sa kama. Isa-isa kong nilabas ang laman ng bag. Ang sobre na may lamang passport at ticket. Sandali ko iyong tiningnan.

Nilagay ko muna ang dalawang strap ng backpack ko sa magkabilang balikat ko bag ako tumayo. Ilang saglit lang ay binabagtas na namin ang daan pauwi. Saglit kaming huminto upang magpahinga dahil nabibigatan na rin kami sa aming dalang pagkain. Magkakahelera kaming limang umupo sa may batuhan. Nilagay namin ang kanya-kanya naming backpack sa harapan. “Aning, pasilip nga ng letchon mo,” saad sa ni Doring. Napalingon ako sa kanya at masama siyang tinitigan.

balik ni Calliope, naka-ismid. Bago pa sila magsimula ng maliit na pagtatalo, sumingit si Drako. Nakatayo siya sa likod nila, hawak si Dax na nakasakay pa sa balikat niya. “Both are beautiful. And you’re not supposed to fight over shells.” “Daddy, put me down!” sigaw ni Dax. “Not yet,” sagot ni Drako. “You’ll run again.”

REGINALD DAEWOON... Lumabas s'ya ng silid na bitbit ang mga gamit at deri-deritsong naglakad palabas. Dumiretso s'ya sa kan'yang sasakyan at binuksan ang boots para ilagay ang box na bitbit at ang itim na back pack.

panunudyo pa nya sa akin. Sinimangutan ko lang sya saka dinala ng maayos ang backpack ko. Tumalikod na ako habang hila ang luggage ko nang may humila noon at ibinuhat pataas. Nagulat ako kay Joshua. Ngumiti sya sa akin at kumindat. May hawak din syang isa pang backpack. Nang lingunin ko, walang dala si Nelorie na nagulat sa pagbuhat ni Joshua ng bag nya. "Akin na yang bag ko!" sigaw ni Lorie kay Josh.