Backpack Dora นิยาย & เรื่องราว

Sa sobrang sama ng loob niya baka kung ano pa ang maisipan niyang gawin. Isang backpack lang ang dala niya at wala namang nagtanong kung saan siya pupunta. Agad siyang pumara ng taxi nang nakalabas sa bahay. Habang hatid siya ni Dexa ng tanaw at may hawak itong wine glass.

pagkasabi ay agad na akong naghakbang palabas ng pinto dala ang aking backpack. “Teka babe, di ba sa greenland ang flight mo? Eh, bakit parang aakyat ka sa bundok sa lagay mo na yan?” nagtatakang tanong sa akin ni Sandra nang nasa pintuan na ako. “Tinatamad akong magdala ng maleta, gusto kong mag backpack na lang dahil isang lingo lang naman. Isa pa wala na akong time para magshopping ng mga kailanganin ko doon, dahil malaki ang problema ng kumpanya doon sa greenland.”

“Ay, nag-iiyakan ang mag-ama.” Sabay silang napalingon kay Gelay. “Huwag ka ng mag-cry cry, Bibi Girl. Ligtas na si Bibi Dos sabi ng Mimi mo.” “Opo, Ninang,” mabait na tango ni Reirey. “Oh, ito na ang bag mo. Pakabait ka doon para mabilis gumaling si Dos.” Isinukbit ni Gelay ang maliit na backpack sa inaanak. Nang makitang nakatingin siya rito ay napakagat-labi ang binabae sabay irit.

Naloko na nga! "Sorry, boss. Sige doon na ako kay Kim." Anang piloto saka pasipol-sipol itong sumakay sa chopper. Tumango naman ang binata saka inalalayan siya sa paglalakad. Dahil medyo madilim pa ay kinailangan nilang gumamit ng flashlight sapagkat hindi ganoon ka liwanag ang dadaanan nila. Malayo kasi ang bawat agwat ng mga street lights sa daan kaya medyo madilim. Mabuti na lang may dalang flashlight ang lalaki. Hindi naman kasi halatang naghanda ito at mukhang alam kaagad ang mga dapat dalhin at gagawin. May bitbit itong bag na itim na may kalakihan. Ewan niya kung ano ang laman niyon. Sa kaniya kasi ay backpack lang ang dala niya. Laman niyon ay konting damit,vitamins niya para sa pagb

“Uy, tulungan mo naman kami. Ikaw na magbitbit.” Ayaw talagang iuwi ni Lorimer ang biniling prutas at gatas, kaya napilitan si Harmony na dalhin ang mga iyon pauwi. “Mommy, ako na po,” sabi ni Daria, sabay abot ng kamay para kunin ang isang bag. Maliit pa ang katawan niya kaya halos mabitawan niya ito, medyo nanginginig, pero sobrang cute. Yumuko si Darien at madaling kinuha ang bag mula sa kanya.

"I appreciate your dress. You look beautiful on it... so hindi ko na pinabago. But I'd rather see you comfortable than looking all fascinating and princessy." Kinintalan nito ng maliit na halik ang kanyang tuhod. Mabilis na tumayo at binitbit ang malaking back pack bago sa unang pagkakataon simula pa kanina ay nginitian siya. "So... Princess Kim of Mid Jungle, how bout you lift your butt and walk side by side with me?" She rolled her eyes then gave him a dirty finger. Dinaan lang ulit nito sa mahinang tawa ang reaksyon niya at kinorte ng "O" ang mga daliri- tulad ng ginawa nito kanina sa kwarto nila.

“Wala. Nga pala, bakit ka nandito?” “Nag aalala si Daisie na baka ma-bored ka kaya sinabihan niya na ako na dalhin ang mga gamit mo.” Nilagay ni Colton ang backpack niya sa mesa. Nagulat si Freyja. Iniwan niya ang backpack niya sa dormitory at iniisip niya kung paano kukunin yon. Hindi niya inakala na makikita ni Daisie ang intensyon niya.

Marami s'yang naiwan na trabaho kaya kailangan niyang mag-overtime. Tuwalya, sunblock, extra damit ang laman ng bitbit kong backpack. Naghanda rin si manang ng snacks. Alam ko dinala na nila roon. Mamaya maglalabas daw sila mamaya ng juice para malamig. Bumaba ulit ako. May nakita na akong bag sa tabi ni Ate Andrea. Iyon na siguro ang dinala na gamit para sa kanila.

Maglalakad na sana siya pabalik sa kotse nang isang pamilyar na tinig ang pumunit sa tahimik niyang umaga. “Dorothy?” Napalingon siya. Nakangiting papalapit si Amara Lee, suot ang isang designer trench coat at may bitbit na Hermes bag. “Hindi ko in-expect na makikita kita rito,” sambit ni Amara, kaswal, pero kita sa mga mata ang pagsusukat. “Bakit? Dapat ba akong mawala sa mapa?” balik ni Dorothy, kalmado ang tinig.

Malamig ang hanging sumalubong kay Sophia nang dahan-dahan niyang buksan ang glass door ng balkonahe sa master suite. Yakap-yakap niya nang mahigpit ang mahimbing na natutulog na si Lily. Ang bata ay nakasubsob sa kanyang leeg, ang maiinit nitong hininga ay tila nagbibigay ng lakas sa nanginginig na katawan ng dalaga. Sa kanyang likuran ay ang maliit na backpack na naglalaman ng kakaunting gamit, ang kanyang natipong pera, at ang asul na kahon na sumisimbolo sa panibagong buhay sa kanyang sinapupunan.