Novel & Cerita Backpack Dora

I wondered about that emergency pero hindi na ako nagtanong. "Akala ko ba may emergency ka?" Tanong ko. Naupo siya sa tabi ko. May dala siyang bag pack at mula sa bag na iyon ay binunot niya ang payong at binuksan iyon para payungan kaming dalawa. May dala pa siyang pamaypay. "Iyong totoo, bag ba ni dora iyan?"

Kinuha n'ya ang maliit na shoulder bag sa sofa at inilagay dito ang kan'yang mga gamit. Kaunti lang naman ang dala n'ya kaya maliit lang ang bag na ginamit n'ya. Nakita n'ya lang ito sa mga pinamili ni Drake at nagandahan s'ya kaya ito ang napili n'ya na gamitin ngayon. Bagay din ito sa kulay ng damit na suot n'ya. Sinuot n'ya ang flat na doll shoes na kulay pastel pink at niyaya na si Elsa na naghihintay sa kan'ya. "Tara na nga maria Clara este Elsa pala," aya n'ya rito at bibigyan ng isang ngiti ang babae.

“Magbibihis tayo. Maghahanap tayo ng magandang place. Magbabakasyon tayo, okay?” “Kasama po si Daddy Dennis?” Nalaglag ang puso niya. Inilihim niya ang nanginginig na boses. “Anak… hindi muna. Let’s go.” Pero bago niya pa masara ang zipper ng small backpack ni Dahlia, may narinig siyang kaluskos. Isang mahinang clang, parang may tumama sa metal. Galing sa mini lab. Nanigas si Maya.

Natatabunan na ng mga luha ang kaniyang paningin at buti na lamang dahil hawak siya nang mahigpit ni Matilda kaya nagagawa niya'ng tumakbo nang hindi nadadapa. Nang makarating sa kanilang tahanan ay agad na tinakbo ni Eleonor ang maliit nilang hagdan. Mabilis niyang tinungo ang kaniyang silid at kinuha ang malaking backpack na gula-gulanit na ang tela. Naglalaman ito ng iilang gamit n'ya sa eskwela at ng kaniyang mga damit na mabibilang lang sa daliri. Ang ilan dito'y pinag-liitan na niya ngunit pilit pa ri'ng pinagkakasiya.

Halatang problemado bigla. Tumango siya sa tao sa likod ko. Hindi ko alam na kilala pala niya. Lumapit ang lalaki at saka niya kinuha kay Darius ang dala niyang backpack. Lumapit sa akin si Darius ng mawalan siya ng dala. Nakasimangot siya sa akin. “Ride on my back,” utos niya. Umawang ang labi ko. “Hindi na. Dito nalang ako o di kaya ay babalik na lang ako.”

Marami ring dumarayong mga hikers pero kapag normal na araw madalang lang ang tao. Tumayo siya at mabilis na nag-impake ng gamit. Inilabas niya ang isang backpack. Ch-n-eck niya ang mga bulsa niyon sa gilid, andoon ang kaniyang mga kutsilyo. Kompleto pa rin. Sa gilid ng strap niyon ay nilagyan din niya ng isa pang maliit na patalim. Saka isinuot ang holters at inilagay ang kaniyang baril. Hindi naman iyon halata dahil sa suot na shorts art T-shirt.

At sapat para sa isang babaeng gustong bigyan ng mas magandang kinabukasan ang kanyang anak. BAGO umalis ay maingat muna niyang inayos ang maliit na backpack ni Kairo. May ekstrang damit, inhaler, water tumbler, paborito nitong stuffed dinosaur, at ilang coloring books na madalas nitong gamitin kapag nasa bahay nina Stella. Ilang minuto pa ay tumunog ang doorbell. Pagbukas niya ng pinto ay agad niyang nakita ang kaibigan.

bulong ni Farrah. Kinuha niya ang isang backpack at inilagay ang iilang damit. Pinagmasdan mabuti ang mga dokumentong ibinigay kahapon ni Mayor Morena bago ipasok sa bag. Nagpalit ng damit at nag-aayos ng sarili, nang mapansin niya ang mga kahon ng mga ipinamili nilang gamit ni Norma mula sa pera ni Damon. Bitbit ang backbag ay nilapitan niya ang mga kahon at malakas na sinipa. Wala siyang pakialam kung tumilapon ang mamahaling laman ng mga kahon. At saka siya lumabas ng pinto.

He always a responsible brother to me, she thought. "Opo, Mama." Lumabas na siya ng kwarto bitbit ang isang malaking backpack na kinalalagyan ng mga gamit na posibleng kailanganin niya anumang oras. Suot ang round neck t-shirt na pinaluuban ng jacket, isang simpleng jeans at boats, ang lahat ng ito ay kulay itim. Hindi na siya nag-abala na maglagay ng kung ano-ano sa mukha at katawan pwera sa leeg na suot, ang dog tag. Hinayaan niya ring nakalugay ang itim na buhok na umaabot lang sa kanyang balikat.

Wala akong makitang puwede kong patungan para makapasok sa may butas. Kaagad na hinalukat ko ang backpack na hawak-hawak ko na. Hinanap ko ang mga darts, nakita ko naman iyon agad. Isinara ko agad ang backpack at isinabit sa dalawang balikat ko. Limang darts...sapat na ito para makaabot ako sa butas na nasa may kisame ng comfort room.