Bad Thinking Diary Chapter 28 Novels & Stories

ramdam niya ang pagluwag ng hawak ni Lexus sa likod niya at pagkatigalgal nito. Hindi niya alam kung anong tumatakbo sa isip nito at nakaramdam siya ng kaba because of her confession ay baka magbago ito bigla sa kanya. Nakatitig lang ito sakanya while his lips were parted open. **End of chapter**

Kaya nagawa na muli naming makapag usap nang maayos. Nagpakawala ako ng malalim na buntong-hininga bago sumagot sa tanong n'ya. "It was hard... very very hard at first. I was overthinking that Mr. Guineva will follow us. That's why even if we were away, hindi ako ganun kakampante sa buhay namin. Mas lalong lumala rin ang naramdaman kong takot nang malaman na buntis ako. Iniisip ko kasi na... baka gaya ng dati, maging pabaya ulit ako... na baka mawala rin si Dashiell sa akin. Nahirapan din akong labanan ang mga alaala na pilit nagsusumiksik sa utak ko kaya napagpasyahan kong magpakonsulta sa psychiatrist because I know... I am not mentally okay."

"Ang flight na kinuha nina Dante ay hindi dumaan sa tamang protocol. It was a reckless, unsanctioned flight. Why? Because my nephew is currently suffering from severe paranoia. Akala niya ay may humahabol sa kanya. Akala niya ay may gustong pumatay sa kanya. At dahil sa paranoia na ito, inilagay niya sa panganib ang buhay ng asawa niya, at ang buhay ng dalawang daang inosenteng pasahero." Naramdaman ko ang panginginig ng kamay ni Dante sa ilalim ng mesa. Gusto niyang sumagot, pero pinigilan ko siya. Alam ko ang laro ni Victoria—gusto niyang mapikon si Dante. Gusto niyang magwala si Dante para mas lalong magmukhang "mentally unstable."

If you also noticed inilagay ko sa chapter na 'to ang thoughts ni Zack sa event na nangyari because I feel bad for killing his character when he's really an admirable man. Ang pangit naman kasi na wala siyang Point of view. Hindi natin malalaman kung anong nasa isip niya ukol sa mga nangyayari And btw po, SPECIAL CHAPTER #1 palang ito. It means my SPECIAL CHAPTER #2 pa or hanggang SC#3 Sobrang haba po kasi 'pag idinagdag ko pa rito 'yong ibang scenes na hindi na sabi sa kwento. At alam ko pong nakakabagot mag-basa minsan 'pag napaka-haba.

Bakit ba naman kasi hindi niya ginamit ang kanyang isip, basta na lamang siyang dumampot ng ilang beer sa ref saka tumungo sa walang silbing dining ng bamboo suite at doon uminom sa pag babaka-sakaling kahit paano ay mabusog siya, ngunit sa kasamaang palad ay hindi na nga siya nabusog, nalasing pa siya at tila lalong ginutom. At kung bakit ba naman bigla na lamang nawala ang mga laman ng ref gayong sa pag kakatanda niya ay puno pa iyon ng pagkain kahapon? “And why are you so stupid, and poor?” She again whispered to herself and threw her head sleepily on the table after realizing the sad and painful reality that she can never survive in the wild alone, by herself.

Ano ba ang dapat kong gawin? Hindi ko na namalayan ang oras at patuloy lang ako sa pag-iyak. Hanggang narinig ko muli ang tunog ng van. Nakabalik na sila. Pinunasan ko ang mukha at tinabi ang mga larawan at kapirasong papel. Sa pagmamadali ko hindi ko napansin ang paa ng upuan sa gilid ng kama at nahulog ko ang kahon. Nagmadali akong pulutin ito at napatigil sa nakitang punit na larawan. Kinuha ko ito at pagtingin ko. Ito ang larawan namin ni ate Diane pero nakapunit ang larawan ko. Tiningnan ko ang likod nito at may nakasulat. "I will never have a great future because of this bitch beside me." —Diane.

He can't think straight now, Adie ruined his system his controls everything. And he likes it he chuckled with disbelief. And then drink humithit muna siya, it's been a long time since he last used a cigarette. He was lost in thoughts nakaka ilang stick narin siya, he's going to put back the stick in his mouth when someone grabbed it at paglingon niya Adie was standing behind him while glaring. '.. oh I'm dead now.. ' **end of chapter**

Warning Content!! Ang chapter na ito ay hindi angkop sa mga batang mambabasa, maaari mo itong laktawan kung wala ka pa sa maayos na edad. At kung ikapppw rin ay sensitibo sa mga ganitong pangyayari ay maaari mo na rin itong laktawan. Yun lang po salamat. Chapter 48 Calista POV

Medyo masakit pa ang ulo niya kaya wala siya sa mood. Nilapag niya sa mesa ang bag. Pabagsak siya'ng umupo at pinaikot iyon. “May bago ba? Parati naman galit iyang Head natin. Kahit na maayos itong Department natin, maghahanap ng butas para lang guluhin tayo,” pangatuwiran ni Diana. “Luh! Iba ngayon uy. Ikaw talaga ang pinupuntirya niya,” giit ni Hailey. “Saan ka ba nagsusuot? Bakit ngayon ka lang pumasok?”

Naaawa rin naman siya dito, kaya lang lamang ang kahihiyang nararamdaman niya sa ngayon. Kasalanan mo yan! may pa-diary diary ka pa kasi! bulyaw niya sa sarili. Natapos na niyang basahin ang buong diary niya, kaya ipinasya niya na maligo na muna at doon na matulog sa kanyang dating silid. Bukas na lang siya lilipat sa silid nila ni Damian. Tinungo niya ang banyo sa silid niya at binuhay ang shower, tinapat niya ang sarili doon at hinayaang dumaloy ang mainit-init na tubig sa kanyang katawan. Nakapikit pa siya habang nakatapat sa shower kaya di niya namalayan na may isang pares na pala ng mata ang malayang nakatunghay sa kanyang hubad na katawan.