Novel & Cerita Badboy

อดีตเขาเคยทิ้งเธอด้วยความไม่ไยดี แต่มาวันนี้เขากลับต้องการ 'ทวงสิทธิ์' ความเป็นพ่อของลูกและสามีของเธอ

'ขาล' เเอบชอบ 'หมอบะหมี่' ตั้งเเต่ยังเด็ก เธอเป็นผู้หญิงที่เเก่กว่าเขาสามปี เรียนหมอ เเละสมบูรณ์เเบบที่สุดเท่าที่เคยเจอ เเต่เธอดีเเต่อ่อยเขาให้อยากเเล้วจากไป ไม่คิดจริงจังกับหมายักษ์ที่ภักดีต่อเธอเสมอมา สายตาของขาลมีเเค่พี่หมี่ พี่หมี่เป็นของเขาเเต่เพียงผู้เดียว จนในที่สุด พี่สาวน้องชายต่างสายเลือดก็เผลอ 'วันไนท์' ด้วยกันโดยไม่ได้ตั้งใจ เธอคือเจ้านาย เขาคือสุนัขตัวใหญ่ที่ซื่อสัตย์ต่อเธอ ปลอกคอที่เธอล่ามเขาไว้ มันเเข็งเเรงจนยากที่จะหลุดออก เขาหลงพี่หมี่จนกู่ไม่กลับอีกต่อไป 'ภักดีต่อเธอเหมือนหมา สยบเเทบเท้าเธอเหมือนทาส นั่นคือหน้าที่ของเขา'

ความสัมพันธ์แบบ Friend with benefits เมื่อมีคนหนึ่งเผลอตกหลุมรักเข้า ก็จำต้องถอนตัวออกมา แต่เขากลับไม่ยอมให้เธอได้จากไปดีๆ นี่สิ!!!

"พูดอะไร?" "คือ...หมายถึงถ้าพี่ไปมีอะไรกับคนอื่นน่านจะเลิกทำแบบนี้กับพี่ใช่ไหม" ความคิดของเธอๆ คิดว่าถ้าเธอไปมีอะไรกับผู้ชายคนอื่นแล้วน่านฟ้าคงเลิกทำแบบนี้กับเธอ "ว่าไงนะ!!" "คือ" "อยากมีผัวว่างั้น"

‘แค่คุณยอมนอนกับผมง่ายๆ แค่นั้นต้นน้ำก็ได้กลับบ้าน’ พิมแพรทองยังได้ยินเสียงรณภพกึกก้องอยู่ในโสตประสาทในขณะที่กำลังเข้ามาอาบน้ำในห้องน้ำ จำได้ว่าหลังสิ้นเสียงของโจรชั่วคนนั้นเธอชาวาบไปทั้งตัว

“เป็นแบบนี้ทุกตัวเลยครับ ทุกครั้งที่ภาพจับผู้หญิงคนนี้ได้” “มึงจะบอกว่า ที่กล้องจับภาพผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ เป็นเพราะเธอ มากกว่ากล้องเสีย?” ดวงตาคมกริบมองจ้องลูกน้องในชุดสูทของตนพร้อมกับเลิ่กคิ้วพร้อมตั้งคำถาม “..เอ่อ คือ” “ระหว่างผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คนกับกล้องเสียเพราะพวกมึงไม่ดูแล” “….” “….อันไหนเป็นไปได้มากกว่า?” พลางเลิ่กคิ้วถาม “….” “ไปจัดการให้เรียบร้อย” “ครับ!”ลูกน้องในชุดสูทก้มหัวคำนับก่อนจะเดินออกไปจากห้องทำงาน ของชายร่างสูงสง่า ไหล่กว้าง รอยสักตั้งแต่ต้นคอยาวลามยันแขน แม้จะเป็นเพียงแค่ข้างเดียวแต่ก็สร้างความน่าเกรงขามให้กับทุกคนที่พบเห็น ด้วยสมญานามที่ไม่มีใครไม่รู้จัก ชื่อของเขาโด่งดังไปทั่วทุกสารทิศ… เจ้าของร่างกายกำยาเดินไปหยิบขวดไวน์มาตั้งที่โต๊ะ พลางรินมันอย่างเชื่องช้า ก่อนจะกรอภาพวงจรดังกล่าว ถึงแม้ว่ามันจะถูกตัด… ไม่สิ ราวกับมีสัญญาณรบกวนมากกว่า เพราะทันทีที่กล้องกลับมาบันทึกภาพต่อ ผู้หญิงคนนั้นก็หายไปเสียเเล้ว

นิยายทั้งสองเรื่องเป็นแนวโรมานซ์ พระเอกเจ้าเล่ห์ทั้งสองเรื่องนะคะ 1 บ่วงรักมาเฟียลวง “ออกไปให้พ้นจากชีวิตพราว คนอย่างคุณมันไม่เคยรักใครนอกจากตัวเอง” “ไม่ว่าจะยังไงผมก็ไม่ยอมปล่อยคุณไปจากชีวิตเด็ดขาด เพราะผมต้องการให้คุณเป็นเมียน้อยผมต่อไป” 2 เล่ห์รักคนใจร้าย (ตอนที่ 34) เขาคือคนใจร้าย ที่เธอพยายามลืมว่าเคยรัก

“ที่พูดนี่คิดรึยัง?!” พอพายุ Nightshade พูดมาแบบนั้น ฉันเลยพยักหน้าออกไปช้าๆ แล้วตอบกลับไปอย่างมั่นใจในคำถามนั้นเหมือนกัน “คิดแล้ว...ฉันว่าแย่กว่าการเป็นผู้หญิงของนาย คือเคยรักนายแต่จำมันไม่ได้มากกว่า”

อีกหนึ่งเรื่องราวของความรัก และความปรารถนา สายใยบางๆที่กั้นตรงกลางระหว่าง พิมผกา ลูกสาวเจ้าของค่ายมวยกับ แสนรัก ป. ปราการ นักมวยรองบ่อนที่ไม่เอาไหน คำด่าทอ คำเหยียดหยาม และการดูถูกสารพัดที่พิมผกาเอ่ยออกมา มันช่างทำร้ายจิตใจคนฟังเป็นยิ่งนัก และที่สำคัญเขาคนนั้นคือคนที่แอบรักเธอมานาน แต่ความอดทนย่อมมีขีดจำกัด เมื่อเขาโมโหจนเลือดขึ้นหน้า บางสิ่งบางอย่างที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นจากอารมณ์ชั่ววูบ

“คนหวงมันจำเป็นต้องรักด้วยรึไง” (ตุลย์×หลิน)​ (รุ่นลูกจากเรื่องทาสรักเมียเด็ก)