Badly Needed In Tagalog Novels & Stories

Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.” Kung hindi lang siguro marunong magpigil ang binata ng inis ay pinagsalitaan na niya ito ng masama ngunit bilang isang lalaking may pinag-aralan at kapatid na babae ay hindi niya iyon gagawin.

Gulat kong sabi "Iha ano ka ba ngayon ang byahe natin papunta sa lola mo." For clarification di ko nakalimutan sinadya ko pong kalimutan pano ba naman ayoko talaga pumunta don, maputik walang mall at ang mga tao. Aishh! No comments na lang. "Iha pagbigyan mo na lola mo matanda na sya di na sya pwede bumyahe para lang bisitahin tayo at isa pa di na katulad noon ang province na masyadong boring, marami ka nang mapag lilibangan."

English ba talaga ang kailangan dito? “Bakit wala pang bawas ang pagkain mo, Kein?” Napatanga ako nang magsalita ang nanay ni Kein. Siya rin ay p’wede. “Busog pa po ako.” Pati si Kein ay p’wede?! Potek na ‘yan, p’wede naman pala.

Tama kayo sa nabasa nyo! Dito sa lugar na'to ko s'ya nakilala, naging magkaibigan, niligawan, sinagot, iniwan at sinaktan! Masakit man gawin pero ginawa ko pa rin! Dahil kailangan! Dahil may masasaktan ako raw ako! At mas lalo na may magagalit sakin kapag masasaktan ko ang masasaktan,! Kahit ayokong gawin ay ginawa ko pa din! Dahil kinakailangan talaga!

"Hindi..... hindi ito totoo Itay , hindi nyo ito magagawa sa akin, lalo na sa Inay. Itay, sabihin mong its a prank, sige na itay." nagpapanic ko ng sabi. Pwro imbes na sagutin ang tanong ko tumungga lamang ng alak ang Itay. Here's the Filipino translation of your text: "Itay, bakit hindi kayo sumagot? Itay, sagutin niyo 'ko. Totoo ba 'to, Itay? Totoo ba 'tong lahat ng ito? Paano niyo ito nagawa sa 'kin, Itay? Paano niyo nagawang gawing kolateral ang anak ninyo? Ganoon ba kaliit ang halaga ko, ha, Itay? 'Yung dugo't laman niyo, ipinambayad niyo lang sa utang niyong nagkakahalagang eight hundred thousand pesos?" Halos bulyawan ko na ang Itay sa labis kong galit.

anang Bing bago s******p sa hawak na soft drinks. " Tila baga ang kaharap ko ay ang napakakisig na si Ibarra. Napakamaginoo pa at kay lambing magsalita. Oh well, not bad akuin ang pagiging Maria Clara," maarte pa nitong wika. Nagmuwestra pa kunwa na may abaniko sa dibdib si Bing sabay namaypay sa napakamahinhing kilos. "

I'm so damn childish kontrabida di ba? Ako ang bida dito pero bakit parang magiging kontrabida pa ako sa pagbabalikan ng dalawang taong nagmamahalan! My heart hurt again!

Double meaning pala talaga. "Ang pilyo mo talaga!".sabi niya at tinawanan ko nalang siya,pero sumakay rin lang siya saakin at sinabayan namin ang mga taong maingay na sinasabayan ang kanta ng banda. "...you need someone,willing to give the heart and soul to you.. ...promise you forever,but baby thats something i cant do.." Ohh..i could say that i'll be all you need.. But that would be a lie..

Pinunasan ko iyon gamit ang kanang hinlalaki ko at hinalikan sa noo at muling tinitigan. "Sshhh. Don't cry, baby. Mahal na mahal kita. Hindi ko na alam ang gagawin ko kung sakaling mawala ka pa sakin. Hindi ko alam kung saang mental facility ako hahagilapin kapag nagkataon."

Uso paba 'yun ngayon? "Sa mundo namin ay dapat marunong kang mangaso para sa dugong iinumin mo..." Napatango ako. "...Ngunit gagawin mo lamang ito kapag kinakailangan dahil baka may makahalata na may nabubuhay pa lang bampirang hindi marunong mangaso. Pampalakas ng katawan ang dahilan kung bakit nangangaso kami. Sa madaling salita ay hindi kami mabubuhay ng wala iyon." Mas naiintindihan ko na, parang vitamins pala ang dugo sa kanila o tubig.