Badly Needed In Tagalog Novels & Stories

Chapter 3: The Suit and The Shark ​"Ma'am, sigurado po ba kayo na kailangan ko 'to? Pwede naman po akong mag-Barong Tagalog na lang. May luma po si Tatay, kasya pa sa akin."

Nandoon ang lungkot, sakit, galit, pighati at panghihinayang sa mga nangyari sa aming pamilya. "Balang araw, ikaw na ang mamamahala rito. Ang mga taong naglilingkod sa atin ngayon, ang mga anak naman nila ang mangangailangan ng tulong mo. Kaya sana mapaglingkuran mo rin sila, tulad ng pagsisilbi nila sa atin. Kung hindi dahil sa kanila, wala tayo sa kinatatayuan natin ngayon," madalas sabihin ni Dad kapag naglilibot kami noon sa buong hacienda. Maganda ang naging buhay ko dahil kay Tita Ade at Rafael. Pero ang mga taong umaasa sa amin doon sa probinsiya, maginhawa ba ang buhay?

"Kailangan mo ba ng tulong?" (Are you okay, miss? Do you need some help?) Some people asked, coming to surround me. Umiling ako. There was one thing in my mind now. Drawing a heavy breath, I closed my eyes at sumigaw, "Eion!"

Nawala na sa kan'ya ang dahilan kung bakit pilit s'yang lumalaban sa buhay. "Nay paano na ako ngayon? Paano na ako mabuhuhay na wala ka? Hindi ko kaya nay, hindi ko kaya ang mag-isa. Kailangan kita, kailangan kita nay kaya utang na loob, gumising ka na. Bumalik ka na sa akin nay, ipapagamot pa kita, gagaling ka pa. Magsasama pa tayong tatlo ni tatay, gumising ka na nay, huwag mo naman kaming iwan ng ganito oh, masakit nay, nasasaktan ako, hindi ko kaya," hagulhol n'ya habang nakaluhod sa sahig.

kunot-noong tanong ni Yaya Cora at saka ko naisip na hirap nga pala siya sa English sabi niya. Napatingin ako kay Trace kasi hindi ko rin alam ang Tagalog translation ng rare. “Bihira lang, iilan lang, kaunti lang…” Trace supplied me the Tagalog translations for the word and I just nodded habang nakatitig din siya sa mga mata ko. With Trace’s stare ay hindi ko na gustong mag-isip ng meaning. Ayokong isipin na adoration ang nakikita ko roon.

Kamukha mo si Paraluman Nu'ng tayo ay bata pa At ang galing-galing mong sumayaw Mapa-Boogie man o Cha-Cha Ngunit ang paborito Ay pagsayaw mo ng El Bimbo Nakakaindak, nakakaaliw Nakakatindig-balahibo Nakisabay ako sa pagkanta. Tumingkayad pa 'ko para makita ko sila pero kulang pa ata dahil hindi ko talaga sila makita. Pagkagaling sa 'skwela Ay didiretso na sa inyo At buong maghapon ay tinuturuan mo ako

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

baling nito sa ama. "Madali lang iyon, anak. Tatawag nalang ako." Itinaas baba nito ang kilay nito at ngumiti sa bata. "Enchanted? pero masyadong malapit dito. Sm or sa Nuvali? Malapit lang din iyon dito." Anito at tila nag iisip pa. "O kaya, sa Tagaytay tayo? Or sa batangas doon sa fantasy ba iyon?"

Napatingala ako para kumuha ng hangin, nahihirapan ako huminga. "I-I just want to know if you truly loves me or my daughter. Kung totoo bang minahal mo kaming dalawa o lahat ng iyon, palabas mo lang. I want to know, Tita, kasi ikaw totoong minahal kita bilang pangalawang Mama ko."

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."