Badly Needed In Tagalog Novels & Stories

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

sumandal ito at huminga ng malalim. "You are strong like a bull, Dad. Tinamaan ka lang ng trangkaso nung nakaraan kaya para kang nanghihina, nataon pa na namatay si tito Gabo. " sabi ni Miguel na naiiling sa kadramahan ng ama. Ganoon na talaga ata pag tumatanda, nagiging malurit at makulit.

Muli niyang iginala ang kanyang mga mata sa paligid bago nagsalita ng malakas. “Magandang hapon sa inyong lahat mga kapatid. Paumanhin sa aming panghihimasok sa inyong bayan. Ngunit kami ay pagod na pagod na at uhaw na uhaw, dala ng walang hanggang paglalakbay. Ito ang unang bayan na aming natagpuan. Kung kayat naisipan naming magbakasakaling humingi ng tulong mula inyo, at makiusap na rin kung mayroon kayong paupahang maaari naming matutuluyan dito mamayang gabi. Nais sana naming ipahinga ang aming mga pagal na katawan kahit na sa ilang oras man lamang.” Paliwanag niya sa lahat ng naroon.

sagot niyang nakatitig sa manggang hawak. "Halata naman sa'yo na walang kwentang tao ang iniiyakan mo, eh," medyo mayabang pa rin ang dating ni Rain pero in fairness kaunti lang. "May kahalong pagdadabog 'yang pag-iyak mo."

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

Love, Admirer. Itiniklop ko na at inilagay sa wallet ko. Badtrip pa rin ako kanina pero dahil sa sulat ay gumaan ang pakiramdam ko. I really need to find this girl. I should stay away from Miaka. I need to remove this speedo, ang sikip sa balls.

Nandoon ang lungkot, sakit, galit, pighati at panghihinayang sa mga nangyari sa aming pamilya. "Balang araw, ikaw na ang mamamahala rito. Ang mga taong naglilingkod sa atin ngayon, ang mga anak naman nila ang mangangailangan ng tulong mo. Kaya sana mapaglingkuran mo rin sila, tulad ng pagsisilbi nila sa atin. Kung hindi dahil sa kanila, wala tayo sa kinatatayuan natin ngayon," madalas sabihin ni Dad kapag naglilibot kami noon sa buong hacienda. Maganda ang naging buhay ko dahil kay Tita Ade at Rafael. Pero ang mga taong umaasa sa amin doon sa probinsiya, maginhawa ba ang buhay?